ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 1.63
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.63.1
त्वं म॒हाँ इ॑न्द्र॒ यो ह॒ शुष्मै॒र्द्यावा॑ जज्ञा॒नः पृ॑थि॒वी अमे॑ धाः ।
यद्ध॑ ते॒ विश्वा॑ गि॒रय॑श्चि॒दभ्वा॑ भि॒या दृ॒ळ्हासः॑ कि॒रणा॒ नैज॑न् ॥
ഇന്ദ്രാ, നീ മഹാനാകുന്നു; നിന്റെ ബലത്താൽ ജനിച്ചവൻ. വിശാലമായ അന്തരീക്ഷത്തിൽ ഇരുവാനങ്ങളെയും ഇരു ഭൂമികളെയും നീ സ്ഥാപിച്ചു. നിന്റെ ഭയത്താൽ ഇളകാത്ത, ഉറച്ച പർവതങ്ങളെല്ലാം അവയുടെ രശ്മികളോടുകൂടിയും വിറച്ചില്ല.
1.63.2
आ यद्धरी॑ इन्द्र॒ विव्र॑ता॒ वेरा ते॒ वज्रं॑ जरि॒ता बा॒ह्वोर्धा॑त् ।
येना॑विहर्यतक्रतो अ॒मित्रा॒न्पुर॑ इ॒ष्णासि॑ पुरुहूत पू॒र्वीः ॥
ഇന്ദ്രാ, നീ രണ്ടു തവിട്ടു കുതിരകളെ കെട്ടുമ്പോൾ, സ്തുതിക്കുന്നവൻ നിന്റെ വജ്രത്തെ നിന്റെ രണ്ടു ഭുജങ്ങളിൽ വെച്ചു. അവിഹര്യതക്രതോ, ഏതിനാൽ നീ ശത്രുക്കളുടെ അനേകം പുരങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നുവോ, ഓ പുരുഹൂതാ.
1.63.3
त्वं स॒त्य इ॑न्द्र धृ॒ष्णुरे॒तान्त्वमृ॑भु॒क्षा नर्य॒स्त्वं षाट् ।
त्वं शुष्णं॑ वृ॒जने॑ पृ॒क्ष आ॒णौ यूने॒ कुत्सा॑य द्यु॒मते॒ सचा॑ हन् ॥
ഇന്ദ്രാ, നീ സത്യനാകുന്നു, ധീരനാകുന്നു; ഋഭുക്ഷാവിൽ നരരിൽ വീരനാകുന്നു നീ, നീയാണ് ആറ്. വീട്ടിലും വഴിയിലും തൊഴുത്തിലും ശുഷ്ണനെ നീ അടിച്ചു; യുവാവായ കുത്സനും പ്രകാശമുള്ളവനും വേണ്ടി ഒരുമിച്ചു നീ പ്രഹരിക്കുക.
1.63.4
त्वं ह॒ त्यदि॑न्द्र चोदीः॒ सखा॑ वृ॒त्रं यद्व॑ज्रिन्वृषकर्मन्नु॒भ्नाः ।
यद्ध॑ शूर वृषमणः परा॒चैर्वि दस्यूँ॒र्योना॒वकृ॑तो वृथा॒षाट् ॥
ഇന്ദ്രാ, ആ സമയത്ത് നീ തന്നെയാണ് സ്നേഹിതനായി വൃത്രനെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത്; വജ്രധാരീ, വൃഷകർമ്മാ, നീ അവനെ അടിക്കുന്നു. വീരാ, വൃഷമനാ, ദൂരം പായുന്ന ആയുധങ്ങളാൽ നീ ദസ്യുക്കളെ അവരുടെ സ്ഥാനങ്ങളിൽ ചിതറിക്കുന്നു, വൃഥാഷാട്.
1.63.5
त्वं ह॒ त्यदि॒न्द्रारि॑षण्यन्दृ॒ळ्हस्य॑ चि॒न्मर्ता॑ना॒मजु॑ष्टौ ।
व्य॑स्मदा काष्ठा॒ अर्व॑ते वर्घ॒नेव॑ वज्रिञ्च्छ्नथिह्य॒मित्रा॑न् ॥
ഇന്ദ്രാ, നീ തന്നെ ആ സമയത്ത് ദോഷമില്ലാത്തവനായി ദൃഢരായ മനുഷ്യരുടെ അനിഷ്ടത്തിലും ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് അകലെ, കുതിരയ്ക്കായി സ്തംഭങ്ങൾ തിരിക്കുന്നു; വടികൊണ്ടെന്നപോലെ, വജ്രധാരീ, ശത്രുക്കളെ ഞെരിക്കുക.
1.63.6
त्वां ह॒ त्यदि॒न्द्रार्ण॑सातौ॒ स्व॑र्मीळ्हे॒ नर॑ आ॒जा ह॑वन्ते ।
तव॑ स्वधाव इ॒यमा स॑म॒र्य ऊ॒तिर्वाजे॑ष्वत॒साय्या॑ भूत् ॥
ഇന്ദ്രാ, നിന്നെയാണ് ആ മനുഷ്യർ അർണസാതിയിലും സ്വർമീളത്തിലും യുദ്ധത്തിലും വിളിക്കുന്നത്. സ്വധാവാ, നിന്റെ ഈ സഹായം യുദ്ധങ്ങളിൽ വന്നു; അത് സമ്മാനങ്ങളിൽ ലഭിക്കാത്തതായി.
1.63.7
त्वं ह॒ त्यदि॑न्द्र स॒प्त युध्य॒न्पुरो॑ वज्रिन्पुरु॒कुत्सा॑य दर्दः ।
ब॒र्हिर्न यत्सु॒दासे॒ वृथा॒ वर्ग॒ंहो रा॑ज॒न्वरि॑वः पू॒रवे॑ कः ॥
ഇന്ദ്രാ, നീ ഏഴു കോട്ടകളോട് പൊരുതി പുരുകുത്സനുവേണ്ടി അവയെ പിളർന്നു. വജ്രധാരിയേ, രാജാവേ, സുദാസനുവേണ്ടി വെറുതെയല്ല, ബർഹിസ് പുല്ലുപോലെ, കഷ്ടതയിൽനിന്ന് പൂരുവിന് സമ്പത്ത് നീ നൽകി.
1.63.8
त्वं त्यां न॑ इन्द्र देव चि॒त्रामिष॒मापो॒ न पी॑पयः॒ परि॑ज्मन् ।
यया॑ शूर॒ प्रत्य॒स्मभ्यं॒ यंसि॒ त्मन॒मूर्जं॒ न वि॒श्वध॒ क्षर॑ध्यै ॥
ഇന്ദ്രാ, ദേവാ, ആ തിളങ്ങുന്ന ആഹാരത്തെ നീ വെള്ളംപോലെ ലോകമെങ്ങും പെരുക്കുന്നു. വീരാ, അതിനാൽ നീ ഞങ്ങൾക്ക് ശരീരവും ബലവും നീട്ടുന്നു, എന്നും ഒഴുകുന്ന ബലംപോലെ.
1.63.9
अका॑रि त इन्द्र॒ गोत॑मेभि॒र्ब्रह्मा॒ण्योक्ता॒ नम॑सा॒ हरि॑भ्याम् ।
सु॒पेश॑सं॒ वाज॒मा भ॑रा नः प्रा॒तर्म॒क्षू धि॒याव॑सुर्जगम्यात् ॥
ഇന്ദ്രാ, ഗൗതമർ നമസ്കാരത്തോടെ നിനക്കായി മന്ത്രങ്ങൾ ചൊല്ലി, രണ്ട് ഹരി കുതിരകളോടൊപ്പം. ഞങ്ങൾക്ക് സുന്ദരമായ ആഹാരം കൊണ്ടുവരൂ; പ്രഭാതത്തിൽ വേഗത്തിൽ, മനസ്സാൽ സമ്പത്തുള്ളവനായി നീ വരൂ.