ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 10.10
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.10.1
ओ चि॒त्सखा॑यं स॒ख्या व॑वृत्यां ति॒रः पु॒रू चि॑दर्ण॒वं ज॑ग॒न्वान् ।
पि॒तुर्नपा॑त॒मा द॑धीत वे॒धा अधि॒ क्षमि॑ प्रत॒रं दीध्या॑नः ॥
ବନ୍ଧୁ ପାଖକୁ ବନ୍ଧୁତାରେ ଫେରୁଥିବା, ଅନେକ ଥର ସମୁଦ୍ର ପାର ହୋଇଥିବା; ଜ୍ଞାନୀ ପିତାଙ୍କ ନାତିକୁ ଉଚ୍ଚ ଲୋକରେ, ଆଲୋକିତ ହୋଇ, ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତୁ।
10.10.2
न ते॒ सखा॑ स॒ख्यं व॑ष्ट्ये॒तत्सल॑क्ष्मा॒ यद्विषु॑रूपा॒ भवा॑ति ।
म॒हस्पु॒त्रासो॒ असु॑रस्य वी॒रा दि॒वो ध॒र्तार॑ उर्वि॒या परि॑ ख्यन् ॥
ଗୋଟିଏ ଚିହ୍ନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଭିନ୍ନ ରୂପ ହେଉଥିବା ସେହି ବନ୍ଧୁ ତୁମ ବନ୍ଧୁତା ଚାହେଁ ନାହିଁ। ମହାନ ଅସୁରଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ବୀର, ବିଶାଳ ଆକାଶ ଧାରଣକାରୀ; ସେମାନେ ଚାରିଆଡ଼େ ଦେଖନ୍ତୁ।
10.10.3
उ॒शन्ति॑ घा॒ ते अ॒मृता॑स ए॒तदेक॑स्य चित्त्य॒जसं॒ मर्त्य॑स्य ।
नि ते॒ मनो॒ मन॑सि धाय्य॒स्मे जन्युः॒ पति॑स्त॒न्व॑मा वि॑विश्याः ॥
ଅମର୍ତ୍ୟମାନେ ଏହା ଚାହାଁନ୍ତି; ଜଣେ ମର୍ତ୍ୟର ସେହି ତ୍ୟାଗ। ତୁମ ମନ ମୋ ମନରେ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛି; ପତ୍ନୀର ପତି, ହେ ପତି, ମୋ ଦେହରେ ପ୍ରବେଶ କର।
10.10.4
न यत्पु॒रा च॑कृ॒मा कद्ध॑ नू॒नमृ॒ता वद॑न्तो॒ अनृ॑तं रपेम ।
ग॒न्ध॒र्वो अ॒प्स्वप्या॑ च॒ योषा॒ सा नो॒ नाभिः॑ पर॒मं जा॒मि तन्नौ॑ ॥
ଆମେ ପୂର୍ବରେ ଯାହା କରିଥିଲୁ ତାହା ନୁହେଁ, କିମ୍ବା ବର୍ତ୍ତମାନ ସତ୍ୟ କହି ଯାହା କରୁଛୁ; ଆମେ ମିଥ୍ୟା ନ କରିବା। ଜଳରେ ଗନ୍ଧର୍ବ, ଜଳ ସହ ସମ୍ପର୍କିତ ପତ୍ନୀ; ସେ ଆମର ନାଭି, ପରମ ସମ୍ପର୍କ; ତାହା ହିଁ ଆମ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ବନ୍ଧନ।
10.10.5
गर्भे॒ नु नौ॑ जनि॒ता दम्प॑ती कर्दे॒वस्त्वष्टा॑ सवि॒ता वि॒श्वरू॑पः ।
नकि॑रस्य॒ प्र मि॑नन्ति व्र॒तानि॒ वेद॑ नाव॒स्य पृ॑थि॒वी उ॒त द्यौः ॥
ଗର୍ଭରେ ଆମ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିବା ସେହି ଦମ୍ପତି, ଦେବ ତ୍ୱଷ୍ଟା, ସବିତା, ବିଶ୍ୱରୂପ ଆମକୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ଏହାର ନିୟମକୁ କେହି ଭାଙ୍ଗନ୍ତି ନାହିଁ; ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶ ଆମ ଦୁଇଜଣଙ୍କର ଏହି ବିଧାନ ଜାଣନ୍ତି।
10.10.6
को अ॒स्य वे॑द प्रथ॒मस्याह्नः॒ क ईं॑ ददर्श॒ क इ॒ह प्र वो॑चत् ।
बृ॒हन्मि॒त्रस्य॒ वरु॑णस्य॒ धाम॒ कदु॑ ब्रव आहनो॒ वीच्या॒ नॄन् ॥
ପ୍ରଥମ ଦିନର ଏହା କିଏ ଜାଣେ, କିଏ ଦେଖିଲା, ଏଠାରେ କିଏ ତାହା ପ୍ରକାଶ କରିବ? ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କର ମହାନ ଧାମ କେଉଁଠି? ହେ ସଂହାରକ, ତରଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ କିଏ କହିବ?
10.10.7
य॒मस्य॑ मा य॒म्यं॑ काम॒ आग॑न्त्समा॒ने योनौ॑ सह॒शेय्या॑य ।
जा॒येव॒ पत्ये॑ त॒न्वं॑ रिरिच्यां॒ वि चि॑द्वृहेव॒ रथ्ये॑व च॒क्रा ॥
ଯମର ଯମୀ ଆମେ, ତା ପ୍ରତି ମୋର କାମନା ଜାଗିଛି, ଏକ ଗର୍ଭସ୍ଥାନରେ ଏକତ୍ର ଶୟନ ପାଇଁ। ପତ୍ନୀ ପତି ପାଇଁ ନିଜ ଶରୀର ଖୋଲେ, ରଥର ଚକ ଯେପରି ଅଲଗା ହୁଏ, ସେପରି ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଅଲଗା ହେଉ।
10.10.8
न ति॑ष्ठन्ति॒ न नि मि॑षन्त्ये॒ते दे॒वानां॒ स्पश॑ इ॒ह ये चर॑न्ति ।
अ॒न्येन॒ मदा॑हनो याहि॒ तूयं॒ तेन॒ वि वृ॑ह॒ रथ्ये॑व च॒क्रा ॥
ଏଠାରେ ବିଚରଣ କରୁଥିବା ଦେବତାଙ୍କ ଏହି ଚରମାନେ ଠିଆ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ, ଆଖି ମଧ୍ୟ ପଲକ ପକାନ୍ତି ନାହିଁ। ହେ ବିନାଶିନୀ, ଅନ୍ୟ କାହା ସହିତ ମୋଠାରୁ ଶୀଘ୍ର ଚାଲିଯାଅ; ତା ସହିତ ଅଲଗା ହୁଅ, ରଥର ଚକ ପରି।
10.10.9
रात्री॑भिरस्मा॒ अह॑भिर्दशस्ये॒त्सूर्य॑स्य॒ चक्षु॒र्मुहु॒रुन्मि॑मीयात् ।
दि॒वा पृ॑थि॒व्या मि॑थु॒ना सब॑न्धू य॒मीर्य॒मस्य॑ बिभृया॒दजा॑मि ॥
ରାତ୍ରି ସହିତ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉ; ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଆଖି ବାରମ୍ବାର ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେ ମାପୁ। ଦିନ ଓ ପୃଥିବୀ, ଏହି ବନ୍ଧା ଯୁଗଳ, ଯମର ଯମୀକୁ 'ଅଜାମି' (ସମ୍ପର୍କହୀନ ସମ୍ପର୍କ) ଠାରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
10.10.10
आ घा॒ ता ग॑च्छा॒नुत्त॑रा यु॒गानि॒ यत्र॑ जा॒मयः॑ कृ॒णव॒न्नजा॑मि ।
उप॑ बर्बृहि वृष॒भाय॑ बा॒हुम॒न्यमि॑च्छस्व सुभगे॒ पतिं॒ मत् ॥
ନିଶ୍ଚିତ ରୂପେ ସେମାନେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଯୁଗରେ ପହଞ୍ଚନ୍ତୁ; ଯେଉଁଠି ସଗୀ ନାରୀମାନେ 'ଅଜାମି' (ସମ୍ପର୍କହୀନ ସମ୍ପର୍କ) କରନ୍ତି। ଷଣ୍ଢ ପାଇଁ ତୁମ ବାହୁ ଉଠାଅ; ହେ ସୌଭାଗ୍ୟବତୀ, ମୋଠାରୁ ଅନ୍ୟ ପତି ଖୋଜ।
10.10.11
किं भ्राता॑स॒द्यद॑ना॒थं भवा॑ति॒ किमु॒ स्वसा॒ यन्निरृ॑तिर्नि॒गच्छा॑त् ।
काम॑मूता ब॒ह्वे॑तद्र॑पामि त॒न्वा॑ मे त॒न्वं॑ सं पि॑पृग्धि ॥
ଭାଇ କଣ ହେବ, ଯଦି ସେ ଅରକ୍ଷିତ ହୁଏ? ଭଉଣୀ କଣ ହେବ, ଯଦି ନିର୍ଋତି (ବିନାଶର ଦେବୀ) ତାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ? ଇଚ୍ଛାରୁ ଜାତ ମୁଁ ଏହା ବହୁତ ସହେ। ମୋ ଶରୀର ସହିତ ମୋ ଶରୀର ପୂର୍ଣ୍ଣ କର।
10.10.12
न वा उ॑ ते त॒न्वा॑ त॒न्वं॑ सं प॑पृच्यां पा॒पमा॑हु॒र्यः स्वसा॑रं नि॒गच्छा॑त् ।
अ॒न्येन॒ मत्प्र॒मुदः॑ कल्पयस्व॒ न ते॒ भ्राता॑ सुभगे वष्ट्ये॒तत् ॥
ନା, ପ୍ରକୃତରେ ତୁମ ଶରୀର ସହିତ ମୋ ଶରୀରରେ ମୁଁ ମିଶିବି ନାହିଁ। ଭଉଣୀ ନିକଟକୁ ଯିବା ଲୋକକୁ ପାପୀ କୁହାଯାଏ। ଅନ୍ୟ କାହା ଦ୍ୱାରା ମୋଠାରୁ ଦୂରରେ, ସେହି ଦୁଃଖିନୀ ପାଇଁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କର। ହେ ସୌଭାଗ୍ୟବତୀ, ତୁମ ଭାଇ ଏହା ଚାହେଁ ନାହିଁ।
10.10.13
ब॒तो ब॑तासि यम॒ नैव ते॒ मनो॒ हृद॑यं चाविदाम ।
अ॒न्या किल॒ त्वां क॒क्ष्ये॑व यु॒क्तं परि॑ ष्वजाते॒ लिबु॑जेव वृ॒क्षम् ॥
ଆହା ହତଭାଗ୍ୟ ଯମ, ତୁମେ ପ୍ରକୃତରେ ସେପରି ନୁହଁ; ତୁମ ମନ ଓ ହୃଦୟକୁ ଆମେ ଜାଣିନାହୁଁ। ନିଶ୍ଚୟ ଅନ୍ୟ ଜଣେ ନାରୀ ତୁମକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରେ, ଯେପରି ଯୋଖିତ ରଥକୁ ପଟ୍ଟା ଘେରେ, ଯେପରି ଲତା ବୃକ୍ଷକୁ ଘେରେ।
10.10.14
अ॒न्यमू॒ षु त्वं य॑म्य॒न्य उ॒ त्वां परि॑ ष्वजाते॒ लिबु॑जेव वृ॒क्षम् ।
तस्य॑ वा॒ त्वं मन॑ इ॒च्छा स वा॒ तवाधा॑ कृणुष्व सं॒विदं॒ सुभ॑द्राम् ॥
ଅନ୍ୟ ପୁରୁଷକୁ ତୁମେ ଭଲଭାବେ ଇଚ୍ଛା କର, ହେ ଯମୀ; ଅନ୍ୟ ଜଣେ ତୁମକୁ ଲତା ବୃକ୍ଷକୁ ଘେରିବା ପରି ଘେରେ। ତାର ମନକୁ ତୁମେ ଇଚ୍ଛା କର, କିମ୍ବା ତାର ମନ ତୁମ ପାଇଁ ହେଉ; ତା'ପରେ ତୁମ ସହିତ ଅତି ଶୁଭ ମିଳନ ସ୍ଥାପନ କର।