ઋગ્વેદ · સૂક્ત 10.26

10.26.1

प्र ह्यच्छा॑ मनी॒षाः स्पा॒र्हा यन्ति॑ नि॒युतः॑ ।
प्र द॒स्रा नि॒युद्र॑थः पू॒षा अ॑विष्टु॒ माहि॑नः ॥

ઇચ્છિત મનીષાઓ ખરેખર નિયુત અશ્વો તરફ આગળ વધે છે. અદ્ભુત, નિયુદ્રથ મહાન પૂષન અમારું રક્ષણ કરો.

यस्य॒ त्यन्म॑हि॒त्वं वा॒ताप्य॑म॒यं जनः॑ ।
विप्र॒ आ वं॑सद्धी॒तिभि॒श्चिके॑त सुष्टुती॒नाम् ॥

જેની તે મહિમા અને વાતાપ્ય શક્તિ છે, આ માણસ, જ્ઞાની ઋષિ, પ્રાર્થનાઓથી આપતો રહીને સુસ્તુતિઓ જાણે.

स वे॑द सुष्टुती॒नामिन्दु॒र्न पू॒षा वृषा॑ ।
अ॒भि प्सुरः॑ प्रुषायति व्र॒जं न॒ आ प्रु॑षायति ॥

તે સુસ્તુતિઓ જાણે છે; ઇન્દુ જેવો પૂષન વૃષભ છે. તે ગોસમૂહને હાંકે છે; અમારા વાડા તરફ પણ હાંકે છે.

मं॒सी॒महि॑ त्वा व॒यम॒स्माकं॑ देव पूषन् ।
म॒ती॒नां च॒ साध॑नं॒ विप्रा॑णां चाध॒वम् ॥

હે દેવ પૂષન, અમે તને અમારા માટે મનમાં ધારીએ છીએ. પ્રાર્થનાઓનો આધાર અને વિપ્રોનો આશ્રય પણ તું છે.

प्रत्य॑र्धिर्य॒ज्ञाना॑मश्वह॒यो रथा॑नाम् ।
ऋषिः॒ स यो मनु॑र्हितो॒ विप्र॑स्य यावयत्स॒खः ॥

યજ્ઞોનો પ્રતિસ્પર્ધી, રથાશ્વોનો હર્તા — તે જ મનુથી પ્રેરિત ઋષિ; વિપ્રનો મિત્ર બનીને દૂર હટાવનાર.

आ॒धीष॑माणायाः॒ पतिः॑ शु॒चाया॑श्च शु॒चस्य॑ च ।
वा॒सो॒वा॒योऽवी॑ना॒मा वासां॑सि॒ मर्मृ॑जत् ॥

ઇચ્છતી અને ઉજ્જ્વલાનો તથા ઉજ્જ્વલનો પણ પતિ; વસ્ત્ર વણનાર ઘેટાંના ઊનના વસ્ત્રોને સ્વચ્છ કરે છે.

इ॒नो वाजा॑नां॒ पति॑रि॒नः पु॑ष्टी॒नां सखा॑ ।
प्र श्मश्रु॑ हर्य॒तो दू॑धो॒द्वि वृथा॒ यो अदा॑भ्यः ॥

વાજોના સ્વામી, પોષણોના ઉત્તમ સખા, અક્ષત પૂષન્ પોતાની તાંબાવર્ણી દાઢી આગળ હલાવે છે અને વ્યર્થને ખંખેરી નાખે છે.

आ ते॒ रथ॑स्य पूषन्न॒जा धुरं॑ ववृत्युः ।
विश्व॑स्या॒र्थिनः॒ सखा॑ सनो॒जा अन॑पच्युतः ॥

હે પૂષન્, તારા રથના ધૂંસરા તરફ બકરીઓ વળો; તું સર્વ ઇચ્છુકોનો સખા છે, સહજન્મા છે અને ન પડનારો છે.

अ॒स्माक॑मू॒र्जा रथं॑ पू॒षा अ॑विष्टु॒ माहि॑नः ।
भुव॒द्वाजा॑नां वृ॒ध इ॒मं नः॑ शृणव॒द्धव॑म् ॥

અમારા રથનું પૂષન્ બળ સાથે રક્ષણ કરો; તે મહાન હો, વાજોના વર્ધક હો અને અમારી આ હાક સાંભળો.