ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 10.26

10.26.1

प्र ह्यच्छा॑ मनी॒षाः स्पा॒र्हा यन्ति॑ नि॒युतः॑ ।
प्र द॒स्रा नि॒युद्र॑थः पू॒षा अ॑विष्टु॒ माहि॑नः ॥

ଇଚ୍ଛିତ ମନୀଷା ନିଶ୍ଚୟ ନିଯୁତ ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଅଗ୍ରସର ହୁଏ। ଅଦ୍ଭୁତ ନିଯୁଦ୍ରଥ ମହାନ ପୂଷନ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।

यस्य॒ त्यन्म॑हि॒त्वं वा॒ताप्य॑म॒यं जनः॑ ।
विप्र॒ आ वं॑सद्धी॒तिभि॒श्चिके॑त सुष्टुती॒नाम् ॥

ଯାହାର ସେହି ମହିମା ଓ ବାତାପ୍ୟ ଶକ୍ତି ଅଛି, ଏହି ମନୁଷ୍ୟ, ଜ୍ଞାନୀ ଋଷି, ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ଦେଇ ସୁସ୍ତୁତି ଜାଣୁ।

स वे॑द सुष्टुती॒नामिन्दु॒र्न पू॒षा वृषा॑ ।
अ॒भि प्सुरः॑ प्रुषायति व्र॒जं न॒ आ प्रु॑षायति ॥

ସେ ସୁସ୍ତୁତି ଜାଣେ; ଇନ୍ଦୁ ପରି ପୂଷନ ବୃଷଭ। ସେ ଗୋସମୂହ ଚଳାଏ; ଆମ ଗୁହାଳ ଆଡ଼କୁ ମଧ୍ୟ ଚଳାଏ।

मं॒सी॒महि॑ त्वा व॒यम॒स्माकं॑ देव पूषन् ।
म॒ती॒नां च॒ साध॑नं॒ विप्रा॑णां चाध॒वम् ॥

ହେ ଦେବ ପୂଷନ, ଆମେ ତୁମକୁ ଆମ ପାଇଁ ମନରେ ଧରୁ। ପ୍ରାର୍ଥନାର ଆଧାର ଏବଂ ବିପ୍ରଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ ମଧ୍ୟ ତୁମେ।

प्रत्य॑र्धिर्य॒ज्ञाना॑मश्वह॒यो रथा॑नाम् ।
ऋषिः॒ स यो मनु॑र्हितो॒ विप्र॑स्य यावयत्स॒खः ॥

ଯଜ୍ଞର ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱୀ, ରଥାଶ୍ୱ ହରଣକାରୀ — ସେ ହିଁ ମନୁ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ଋଷି; ବିପ୍ରଙ୍କ ବନ୍ଧୁ ହୋଇ ଦୂରେଇ ଦେଉଥିବା।

आ॒धीष॑माणायाः॒ पतिः॑ शु॒चाया॑श्च शु॒चस्य॑ च ।
वा॒सो॒वा॒योऽवी॑ना॒मा वासां॑सि॒ मर्मृ॑जत् ॥

ଇଚ୍ଛୁକା ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳାର ଏବଂ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳର ମଧ୍ୟ ପତି; ବସ୍ତ୍ରବୁଣା ମେଷର ଲୋମର ବସ୍ତ୍ର ଶୁଦ୍ଧ କରେ।

इ॒नो वाजा॑नां॒ पति॑रि॒नः पु॑ष्टी॒नां सखा॑ ।
प्र श्मश्रु॑ हर्य॒तो दू॑धो॒द्वि वृथा॒ यो अदा॑भ्यः ॥

ବାଜମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ, ପୋଷଣମାନଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସଖା, ଅକ୍ଷତ ପୂଷନ୍ ନିଜ ପିଙ୍ଗଳ ଦାଢ଼ି ଆଗକୁ ହଲାନ୍ତି ଏବଂ ବୃଥା ବିଷୟ ଝାଡ଼ି ଦିଅନ୍ତି।

आ ते॒ रथ॑स्य पूषन्न॒जा धुरं॑ ववृत्युः ।
विश्व॑स्या॒र्थिनः॒ सखा॑ सनो॒जा अन॑पच्युतः ॥

ହେ ପୂଷନ୍, ତୁମ ରଥର ଜୁଆ ଆଡ଼କୁ ଛେଳିମାନେ ଫେରନ୍ତୁ; ତୁମେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛୁକଙ୍କ ସଖା, ସହଜାତ, ଅଖସ୍ଖଳିତ।

अ॒स्माक॑मू॒र्जा रथं॑ पू॒षा अ॑विष्टु॒ माहि॑नः ।
भुव॒द्वाजा॑नां वृ॒ध इ॒मं नः॑ शृणव॒द्धव॑म् ॥

ଆମ ରଥକୁ ବଳ ସହ ପୂଷନ୍ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ସେ ମହାନ୍ ହୁଅନ୍ତୁ, ବାଜମାନଙ୍କର ବର୍ଦ୍ଧକ ହୁଅନ୍ତୁ ଏବଂ ଆମ ଏହି ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣନ୍ତୁ।