ઋગ્વેદ · સૂક્ત 10.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.32.1
प्र सु ग्मन्ता॑ धियसा॒नस्य॑ स॒क्षणि॑ व॒रेभि॑र्व॒राँ अ॒भि षु प्र॒सीद॑तः ।
अ॒स्माक॒मिन्द्र॑ उ॒भयं॑ जुजोषति॒ यत्सो॒म्यस्यान्ध॑सो॒ बुबो॑धति ॥
સોમરસથી ભરેલું મધુર પેય ઇન્દ્ર અમારા માટે બન્ને રીતે સ્વીકારે, જ્યારે તે જાગીને તેને જાણે. તેઓ ઉત્તમ ગતિઓ સાથે પોતાનાં આસનો પર સારી રીતે બિરાજે.
10.32.2
वी॑न्द्र यासि दि॒व्यानि॑ रोच॒ना वि पार्थि॑वानि॒ रज॑सा पुरुष्टुत ।
ये त्वा॒ वह॑न्ति॒ मुहु॑रध्व॒राँ उप॒ ते सु व॑न्वन्तु वग्व॒नाँ अ॑रा॒धसः॑ ॥
હે ઇન્દ્ર, તું દિવ્ય પ્રકાશમય લોકો અને પૃથ્વીના પ્રદેશોને વાયુ સાથે પાર કરે છે. હે અનેકો દ્વારા સ્તુત, જેઓ તને વારંવાર યજ્ઞોમાં લાવે છે તેઓ સુખ પામો; દાન વિનાના ગાયકો પણ.
10.32.3
तदिन्मे॑ छन्त्स॒द्वपु॑षो॒ वपु॑ष्टरं पु॒त्रो यज्जानं॑ पि॒त्रोर॒धीय॑ति ।
जा॒या पतिं॑ वहति व॒ग्नुना॑ सु॒मत्पुं॒स इद्भ॒द्रो व॑ह॒तुः परि॑ष्कृतः ॥
તે મારા માટે અત્યંત સુંદર રૂપ કરતાં પણ વધુ સુંદર હોય; જ્યારે પુત્ર માતાપિતાની પાસે પ્રગટ થાય. પત્ની લગ્નગીત સાથે પતિને ઘરે લાવે છે; પુરુષ માટે એ જ શુભ છે, અને વધૂ લાવનાર પણ શણગારેલો છે.
10.32.4
तदित्स॒धस्थ॑म॒भि चारु॑ दीधय॒ गावो॒ यच्छास॑न्वह॒तुं न धे॒नवः॑ ।
मा॒ता यन्मन्तु॑र्यू॒थस्य॑ पू॒र्व्याभि वा॒णस्य॑ स॒प्तधा॑तु॒रिज्जनः॑ ॥
વધૂ લાવનારની ગાયો પ્રશંસા કરે ત્યારે, દૂધ આપતી ગાયોની જેમ, તે સુંદર આસન તરફ ચોક્કસ ચમકે છે. માતા વિચારકની પ્રથમ ગોશાળા તરફ, સાત દોરાના વણકર પાસે જાય ત્યારે, મનુષ્ય પણ તેવો જ બને છે.
10.32.5
प्र वोऽछा॑ रिरिचे देव॒युष्प॒दमेको॑ रु॒द्रेभि॑र्याति तु॒र्वणिः॑ ।
ज॒रा वा॒ येष्व॒मृते॑षु दा॒वने॒ परि॑ व॒ ऊमे॑भ्यः सिञ्चता॒ मधु॑ ॥
દેવપ્રિયની વાત હું પહેલાં કહીશ: એક વેગવાન રુદ્રો સાથે જાય છે; અમર દાન માટે જ્યાં હોય ત્યાં ઘડપણ પણ છે. તે દૂધના પાત્રોની આસપાસ તારા માટે મધ રેડ.
10.32.6
नि॒धी॒यमा॑न॒मप॑गूळ्हम॒प्सु प्र मे॑ दे॒वानां॑ व्रत॒पा उ॑वाच ।
इन्द्रो॑ वि॒द्वाँ अनु॒ हि त्वा॑ च॒चक्ष॒ तेना॒हम॑ग्ने॒ अनु॑शिष्ट॒ आगा॑म् ॥
પાણીમાં છુપાવીને મૂકેલું, દેવોના વ્રતોનો રક્ષક મને કહી ગયો. જાણકાર ઇન્દ્રે તને ખરેખર જોયો છે; તેથી જ, હે અગ્નિ, ઉપદેશ પામીને હું અહીં આવ્યો છું.
10.32.7
अक्षे॑त्रवित्क्षेत्र॒विदं॒ ह्यप्रा॒ट्स प्रैति॑ क्षेत्र॒विदानु॑शिष्टः ।
ए॒तद्वै भ॒द्रम॑नु॒शास॑नस्यो॒त स्रु॒तिं वि॑न्दत्यञ्ज॒सीना॑म् ॥
ક્ષેત્રને ન જાણનાર, ક્ષેત્રને જાણનાર પાસે જઈને પૂછે છે; ક્ષેત્રજ્ઞના ઉપદેશથી શિક્ષિત થઈને તે આગળ વધે છે. આ જ ઉપદેશનું કલ્યાણ છે, અને વેગથી વહેતા જળોની કીર્તિ પણ તે મેળવે છે.
10.32.8
अ॒द्येदु॒ प्राणी॒दम॑मन्नि॒माहापी॑वृतो अधयन्मा॒तुरूधः॑ ।
एमे॑नमाप जरि॒मा युवा॑न॒महे॑ळ॒न्वसुः॑ सु॒मना॑ बभूव ॥
આજે જ તેણે ખરેખર આગળ લઈ ગયો; અવરોધ વિના તેણે આ દિવસો રચ્યા અને માતાનું આંચળ સ્થાપ્યું. વૃદ્ધાવસ્થા આ યુવાન સુધી પહોંચી નહીં; તે અવરોધરહિત વસુ પ્રસન્નમનવાળો થયો.
10.32.9
ए॒तानि॑ भ॒द्रा क॑लश क्रियाम॒ कुरु॑श्रवण॒ दद॑तो म॒घानि॑ ।
दा॒न इद्वो॑ मघवानः॒ सो अ॑स्तु अ॒यं च॒ सोमो॑ हृ॒दि यं बिभ॑र्मि ॥
આ કલ્યાણકારી કર્મો આપણે કરીએ, હે કલશ; હે કુરુશ્રવણ, ધન દાન આપતાં. હે દાનશીલ મઘવાનો, તે દાન તમારું જ હો; અને આ સોમ પણ, જે હું હૃદયમાં ધારણ કરું છું, (અમારો હો).