Ṛgveda · Sūkta 10.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.32.1
प्र सु ग्मन्ता॑ धियसा॒नस्य॑ स॒क्षणि॑ व॒रेभि॑र्व॒राँ अ॒भि षु प्र॒सीद॑तः ।
अ॒स्माक॒मिन्द्र॑ उ॒भयं॑ जुजोषति॒ यत्सो॒म्यस्यान्ध॑सो॒ बुबो॑धति ॥
Möge Indra für uns beide den süßen, mit Soma vermischten Trank annehmen, wenn er erwacht und ihn wahrnimmt. Mögen sie sich gut auf ihren Sitzen niederlassen, auf die beste Weise.
10.32.2
वी॑न्द्र यासि दि॒व्यानि॑ रोच॒ना वि पार्थि॑वानि॒ रज॑सा पुरुष्टुत ।
ये त्वा॒ वह॑न्ति॒ मुहु॑रध्व॒राँ उप॒ ते सु व॑न्वन्तु वग्व॒नाँ अ॑रा॒धसः॑ ॥
O Indra, du ziehst gesondert durch die himmlischen Lichtwelten und die irdischen Gegenden mit der Luft. O du von vielen Gepriesener, mögen die, die dich immer wieder zu den Opfern bringen, sich freuen, auch die gabenlosen Sänger.
10.32.3
तदिन्मे॑ छन्त्स॒द्वपु॑षो॒ वपु॑ष्टरं पु॒त्रो यज्जानं॑ पि॒त्रोर॒धीय॑ति ।
जा॒या पतिं॑ वहति व॒ग्नुना॑ सु॒मत्पुं॒स इद्भ॒द्रो व॑ह॒तुः परि॑ष्कृतः ॥
Möge das mir angenehmer sein als die schönste Gestalt, wenn der Sohn vor seinen Eltern erscheint. Die Gattin bringt den Gatten mit dem Hochzeitslied heim; das ist für den Mann verheißungsvoll, und der Brautbringer ist geschmückt.
10.32.4
तदित्स॒धस्थ॑म॒भि चारु॑ दीधय॒ गावो॒ यच्छास॑न्वह॒तुं न धे॒नवः॑ ।
मा॒ता यन्मन्तु॑र्यू॒थस्य॑ पू॒र्व्याभि वा॒णस्य॑ स॒प्तधा॑तु॒रिज्जनः॑ ॥
Er leuchtet gewiss zum schönen Sitz, wenn die Kühe den Brautbringer preisen, gleich Milchkühen. Wenn die Mutter zur ersten Herde des Denkers geht, zum Weber der sieben Fäden, so wird der Mensch eben so.
10.32.5
प्र वोऽछा॑ रिरिचे देव॒युष्प॒दमेको॑ रु॒द्रेभि॑र्याति तु॒र्वणिः॑ ।
ज॒रा वा॒ येष्व॒मृते॑षु दा॒वने॒ परि॑ व॒ ऊमे॑भ्यः सिञ्चता॒ मधु॑ ॥
Ich will vorausreden von dem Gottliebenden: Einer, der schnell ist, geht mit den Rudras, und auch das Alter ist dort, wo die Unsterblichen zum Geben sind. Gieße süßen Honig um jene Milchkrüge für dich.
10.32.6
नि॒धी॒यमा॑न॒मप॑गूळ्हम॒प्सु प्र मे॑ दे॒वानां॑ व्रत॒पा उ॑वाच ।
इन्द्रो॑ वि॒द्वाँ अनु॒ हि त्वा॑ च॒चक्ष॒ तेना॒हम॑ग्ने॒ अनु॑शिष्ट॒ आगा॑म् ॥
Der Hüter der Gelübde der Götter hat zu mir gesprochen über das, was in den Wassern verborgen gelegt ist. Indra, der weiß, hat dich wahrlich gesehen; von ihm belehrt, o Agni, bin ich hierhergekommen.
10.32.7
अक्षे॑त्रवित्क्षेत्र॒विदं॒ ह्यप्रा॒ट्स प्रैति॑ क्षेत्र॒विदानु॑शिष्टः ।
ए॒तद्वै भ॒द्रम॑नु॒शास॑नस्यो॒त स्रु॒तिं वि॑न्दत्यञ्ज॒सीना॑म् ॥
Wer das Feld nicht kennt, geht zum Feldkenner und fragt; von dem Feldkenner unterwiesen, schreitet er voran. Dies ist fürwahr der Segen der Belehrung, und er erlangt auch den Ruhm der schnell strömenden Wasser.
10.32.8
अ॒द्येदु॒ प्राणी॒दम॑मन्नि॒माहापी॑वृतो अधयन्मा॒तुरूधः॑ ।
एमे॑नमाप जरि॒मा युवा॑न॒महे॑ळ॒न्वसुः॑ सु॒मना॑ बभूव ॥
Heute gerade führte er es fürwahr vorwärts; ungehindert gestaltete er diese Tage und setzte das Euter der Mutter ein. Das Alter erreichte diesen Jüngling nicht; jener ungehemmte Vasu wurde wohlgesinnt.
10.32.9
ए॒तानि॑ भ॒द्रा क॑लश क्रियाम॒ कुरु॑श्रवण॒ दद॑तो म॒घानि॑ ।
दा॒न इद्वो॑ मघवानः॒ सो अ॑स्तु अ॒यं च॒ सोमो॑ हृ॒दि यं बिभ॑र्मि ॥
Lasst uns diese heilbringenden Taten vollbringen, o Krug, o Kuruśravaṇa, indem wir Reichtümer schenken. O Freigebige, möge diese Gabe euch gehören; und möge auch dieser Soma, den ich im Herzen trage, uns gehören.