ऋग्वेद · सूक्त 10.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.32.1
प्र सु ग्मन्ता॑ धियसा॒नस्य॑ स॒क्षणि॑ व॒रेभि॑र्व॒राँ अ॒भि षु प्र॒सीद॑तः ।
अ॒स्माक॒मिन्द्र॑ उ॒भयं॑ जुजोषति॒ यत्सो॒म्यस्यान्ध॑सो॒ बुबो॑धति ॥
सोमरसाने भरलेले गोड पेय इंद्र आमच्यासाठी दोन्ही प्रकारे स्वीकारो, जेव्हा तो जागा होऊन ते जाणतो. ते उत्तम मार्गांनी आपापल्या आसनांवर चांगले बसोत.
10.32.2
वी॑न्द्र यासि दि॒व्यानि॑ रोच॒ना वि पार्थि॑वानि॒ रज॑सा पुरुष्टुत ।
ये त्वा॒ वह॑न्ति॒ मुहु॑रध्व॒राँ उप॒ ते सु व॑न्वन्तु वग्व॒नाँ अ॑रा॒धसः॑ ॥
हे इंद्रा, तू दिव्य प्रकाशमय लोक आणि पृथ्वीचे प्रदेश वायूसह ओलांडतोस. हे अनेकांनी स्तविलेल्या, जे तुला वारंवार यज्ञात घेऊन येतात ते आनंदो; दानहीन गायकही.
10.32.3
तदिन्मे॑ छन्त्स॒द्वपु॑षो॒ वपु॑ष्टरं पु॒त्रो यज्जानं॑ पि॒त्रोर॒धीय॑ति ।
जा॒या पतिं॑ वहति व॒ग्नुना॑ सु॒मत्पुं॒स इद्भ॒द्रो व॑ह॒तुः परि॑ष्कृतः ॥
ते मला अत्यंत सुंदर रूपापेक्षाही अधिक सुंदर होवो; पुत्र आईवडिलांजवळ दिसतो तेव्हा. पत्नी विवाहगीतासह पतीला घरी आणते; पुरुषासाठी तेच शुभ आहे, आणि वधू आणणारा सुशोभितही आहे.
10.32.4
तदित्स॒धस्थ॑म॒भि चारु॑ दीधय॒ गावो॒ यच्छास॑न्वह॒तुं न धे॒नवः॑ ।
मा॒ता यन्मन्तु॑र्यू॒थस्य॑ पू॒र्व्याभि वा॒णस्य॑ स॒प्तधा॑तु॒रिज्जनः॑ ॥
वधू आणणाऱ्याची गायी स्तुती करतात तेव्हा, दुभत्या गायींप्रमाणे, तो सुंदर आसनाकडे नक्कीच तेजाने चमकतो. माता विचारवंताच्या पहिल्या गोठ्याकडे, सात धाग्यांच्या विणकराकडे जाते तेव्हा माणूसही तसाच होतो.
10.32.5
प्र वोऽछा॑ रिरिचे देव॒युष्प॒दमेको॑ रु॒द्रेभि॑र्याति तु॒र्वणिः॑ ।
ज॒रा वा॒ येष्व॒मृते॑षु दा॒वने॒ परि॑ व॒ ऊमे॑भ्यः सिञ्चता॒ मधु॑ ॥
देवप्रिय मानवाबद्दल मी आधी सांगेन: एक वेगवान रुद्रांसह जातो; अमर दानासाठी असतात तिथे वार्धक्यही असते. त्या दुधाच्या घागरींभोवती तुझ्यासाठी मध ओत.
10.32.6
नि॒धी॒यमा॑न॒मप॑गूळ्हम॒प्सु प्र मे॑ दे॒वानां॑ व्रत॒पा उ॑वाच ।
इन्द्रो॑ वि॒द्वाँ अनु॒ हि त्वा॑ च॒चक्ष॒ तेना॒हम॑ग्ने॒ अनु॑शिष्ट॒ आगा॑म् ॥
पाण्यात लपवून ठेवलेले, देवांच्या व्रतांचा रक्षक मला म्हणाला. जाणणारा इंद्र तुला खरोखरच पाहिले आहे; त्यामुळेच, हे अग्नी, उपदेश मिळून मी येथे आलो आहे.
10.32.7
अक्षे॑त्रवित्क्षेत्र॒विदं॒ ह्यप्रा॒ट्स प्रैति॑ क्षेत्र॒विदानु॑शिष्टः ।
ए॒तद्वै भ॒द्रम॑नु॒शास॑नस्यो॒त स्रु॒तिं वि॑न्दत्यञ्ज॒सीना॑म् ॥
क्षेत्र न जाणणारा, क्षेत्र जाणणाऱ्याकडे जाऊन विचारतो; क्षेत्रज्ञाच्या उपदेशाने शिक्षित होऊन तो पुढे जातो. हेच उपदेशाचे कल्याण आहे, आणि वेगाने वाहणाऱ्या प्रवाहांची कीर्तीही तो मिळवतो.
10.32.8
अ॒द्येदु॒ प्राणी॒दम॑मन्नि॒माहापी॑वृतो अधयन्मा॒तुरूधः॑ ।
एमे॑नमाप जरि॒मा युवा॑न॒महे॑ळ॒न्वसुः॑ सु॒मना॑ बभूव ॥
आजच त्याने खरोखर पुढे नेले; अडथळ्याविना त्याने हे दिवस घडवले आणि मातेचे स्तन स्थापित केले. म्हातारपण या तरुणापर्यंत पोहोचले नाही; तो अडथळारहित वसु प्रसन्नमनस्क झाला.
10.32.9
ए॒तानि॑ भ॒द्रा क॑लश क्रियाम॒ कुरु॑श्रवण॒ दद॑तो म॒घानि॑ ।
दा॒न इद्वो॑ मघवानः॒ सो अ॑स्तु अ॒यं च॒ सोमो॑ हृ॒दि यं बिभ॑र्मि ॥
ही कल्याणकारी कर्मे आपण करूया, हे कलशा; हे कुरुश्रवणा, धन दान करीत असताना. हे दानशील मघवानांनो, ते दान तुमचेच असो; आणि हा सोमही, जो मी हृदयात धारण करतो, (आमचा असो).