Ṛgveda · Sūkta 10.53
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.53.1
यमैच्छा॑म॒ मन॑सा॒ सो॑ऽयमागा॑द्य॒ज्ञस्य॑ वि॒द्वान्परु॑षश्चिकि॒त्वान् ।
स नो॑ यक्षद्दे॒वता॑ता॒ यजी॑या॒न्नि हि षत्स॒दन्त॑रः॒ पूर्वो॑ अ॒स्मत् ॥
Den wir mit dem Geist ersehnt haben, er ist hierher gekommen, der das Opfer kennt und über den Menschen unterscheidet. Der Würdigste zur Verehrung möge uns bei der göttlichen Anrufung opfern; er möge sich nicht fern von uns niedersetzen, wie zuvor.
10.53.2
अरा॑धि॒ होता॑ नि॒षदा॒ यजी॑यान॒भि प्रयां॑सि॒ सुधि॑तानि॒ हि ख्यत् ।
यजा॑महै य॒ज्ञिया॒न्हन्त॑ दे॒वाँ ईळा॑महा॒ ईड्याँ॒ आज्ये॑न ॥
Der Hotar wurde besänftigt; der Würdigste setze sich nieder und blicke auf die wohlgeordneten Gaben. Kommt, lasst uns den opferwürdigen Göttern opfern; kommt, lasst uns die preiswürdigen Götter preisen, mit Schmalz.
10.53.3
सा॒ध्वीम॑कर्दे॒ववी॑तिं नो अ॒द्य य॒ज्ञस्य॑ जि॒ह्वाम॑विदाम॒ गुह्या॑म् ।
स आयु॒रागा॑त्सुर॒भिर्वसा॑नो भ॒द्राम॑कर्दे॒वहू॑तिं नो अ॒द्य ॥
Heute hat er uns die Hingabe an die Götter gut gemacht; wir haben die verborgene Zunge des Opfers gefunden. Jene Lebenskraft ist gekommen, duftend und gekleidet; heute hat er uns den heilbringenden Anruf der Götter bereitet.
10.53.4
तद॒द्य वा॒चः प्र॑थ॒मं म॑सीय॒ येनासु॑राँ अ॒भि दे॒वा असा॑म ।
ऊर्जा॑द उ॒त य॑ज्ञियासः॒ पञ्च॑ जना॒ मम॑ हो॒त्रं जु॑षध्वम् ॥
Heute möge ich jenes erste Wort der Rede sprechen, durch das wir mit den Göttern die Asuras besiegen. Ihr Stärkenährer, ihr Opferwürdigen, möge das fünffache Volk mein Hotar-Amt annehmen.
10.53.5
पञ्च॒ जना॒ मम॑ हो॒त्रं जु॑षन्तां॒ गोजा॑ता उ॒त ये य॒ज्ञिया॑सः ।
पृ॒थि॒वी नः॒ पार्थि॑वात्पा॒त्वंह॑सो अ॒न्तरि॑क्षं दि॒व्यात्पा॑त्व॒स्मान् ॥
Mögen die fünf Völker, aus Kühen geboren und opferwürdig, mein Priesteramt annehmen. Die Erde schütze uns vor irdischem Unheil; der Luftraum schütze uns vor himmlischem Unheil; der Himmel schütze uns.
10.53.6
तन्तुं॑ त॒न्वन्रज॑सो भा॒नुमन्वि॑हि॒ ज्योति॑ष्मतः प॒थो र॑क्ष धि॒या कृ॒तान् ।
अ॒नु॒ल्ब॒णं व॑यत॒ जोगु॑वा॒मपो॒ मनु॑र्भव ज॒नया॒ दैव्यं॒ जन॑म् ॥
Webe den Faden des Himmelslichts, folge dem Licht nach; hüte die von Gedanken geschaffenen leuchtenden Pfade. Die Weber mögen die Wasser ohne Knoten weben; werde Manu, erzeuge das göttliche Volk.
10.53.7
अ॒क्षा॒नहो॑ नह्यतनो॒त सो॑म्या॒ इष्कृ॑णुध्वं रश॒ना ओत पिं॑शत ।
अ॒ष्टाव॑न्धुरं वहता॒भितो॒ रथं॒ येन॑ दे॒वासो॒ अन॑यन्न॒भि प्रि॒यम् ॥
Ihr Somakundigen, bindet die Zügel, fertigt die Zaumzeuge und schmückt sie. Fahrt den Wagen mit acht Jochen ringsum, mit dem die Götter zum Lieben geführt wurden.
10.53.8
अश्म॑न्वती रीयते॒ सं र॑भध्व॒मुत्ति॑ष्ठत॒ प्र त॑रता सखायः ।
अत्रा॑ जहाम॒ ये अस॒न्नशे॑वाः शि॒वान्व॒यमुत्त॑रेमा॒भि वाजा॑न् ॥
Der steinige Fluss strömt; ergreift euch gemeinsam, erhebt euch, Freunde, und setzt hinüber. Hier haben wir zurückgelassen, was unheilvoll war; mögen wir, gesegnet geworden, zu den Preisen hinübergelangen.
10.53.9
त्वष्टा॑ मा॒या वे॑द॒पसा॑म॒पस्त॑मो॒ बिभ्र॒त्पात्रा॑ देव॒पाना॑नि॒ शंत॑मा ।
शिशी॑ते नू॒नं प॑र॒शुं स्वा॑य॒सं येन॑ वृ॒श्चादेत॑शो॒ ब्रह्म॑ण॒स्पतिः॑ ॥
Tvaṣṭar kennt die vielen Künste; der Geschickteste im Werk, der die Trinkgefäße der Götter trägt, ist der Gesegnetste. Nun schärft er ja die wohlgefertigte eiserne Axt, mit der der Herr des heiligen Spruches den Frevler fällen möge.
10.53.10
स॒तो नू॒नं क॑वयः॒ सं शि॑शीत॒ वाशी॑भि॒र्याभि॑र॒मृता॑य॒ तक्ष॑थ ।
वि॒द्वांसः॑ प॒दा गुह्या॑नि कर्तन॒ येन॑ दे॒वासो॑ अमृत॒त्वमा॑न॒शुः ॥
Ihr Seher, die ihr wahrhaftig seid, schärft nun mit den scharfen Klingen, mit denen ihr für die Unsterblichkeit formt; die verborgenen Worte kennend, vollbringt die geheimen Dinge, durch die die Götter die Unsterblichkeit erlangten.
10.53.11
गर्भे॒ योषा॒मद॑धुर्व॒त्समा॒सनि॑ अपी॒च्ये॑न॒ मन॑सो॒त जि॒ह्वया॑ ।
स वि॒श्वाहा॑ सु॒मना॑ यो॒ग्या अ॒भि सि॑षा॒सनि॑र्वनते का॒र इज्जिति॑म् ॥
Sie legten das Kalb in den Schoß der Frauen, auf den Sitz, mit dem verborgenen Sinn und mit der Zunge. Er ist stets wohlgesinnt und geeignet; möge der Opferer, der den Sieg begehrt, wahrhaftig siegen.