ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 10.59
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.59.1
प्र ता॒र्यायुः॑ प्रत॒रं नवी॑यः॒ स्थाता॑रेव॒ क्रतु॑मता॒ रथ॑स्य ।
अध॒ च्यवा॑न॒ उत्त॑वी॒त्यर्थं॑ परात॒रं सु निरृ॑तिर्जिहीताम् ॥
ଆୟୁ ଆହୁରି ଦୀର୍ଘ ଓ ନୂଆ ହେଉ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ରଥର ଦୁଇ ସ୍ଥିର ସ୍ତମ୍ଭ ପରି। ତା ପରେ ଚ୍ୟବାନ ନିଜ ଲକ୍ଷ୍ୟ ଆଡ଼େ ବଳ ସହ ଆଗେଇ ଯାଉ; ବିନାଶ ବହୁତ ଦୂରକୁ ଚାଲିଯାଉ।
10.59.2
साम॒न्नु रा॒ये नि॑धि॒मन्न्वन्नं॒ करा॑महे॒ सु पु॑रु॒ध श्रवां॑सि ।
ता नो॒ विश्वा॑नि जरि॒ता म॑मत्तु परात॒रं सु निरृ॑तिर्जिहीताम् ॥
ସାମଗାନ ବର୍ତ୍ତମାନ ଧନ ପାଇଁ ହେଉ; ଧନରେ ଭରପୂର ଅନ୍ନ ବର୍ତ୍ତମାନ ଆମେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା; ଆମକୁ ଅନେକ ଯଶ ମିଳୁ। ସେସବୁ ଗାୟକକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉ; ବିନାଶ ବହୁ ଦୂରକୁ ଚାଲିଯାଉ।
10.59.3
अ॒भी ष्व॑र्यः पौंस्यै॑र्भवेम॒ द्यौर्न भूमिं॑ गि॒रयो॒ नाज्रा॑न् ।
ता नो॒ विश्वा॑नि जरि॒ता चि॑केत परात॒रं सु निरृ॑तिर्जिहीताम् ॥
ବୀରକର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରକୃତରେ ଆକାଶ ପୃଥିବୀ ପରି ଓ ପର୍ବତ ଅଚଳ ଭୂମି ପରି ହେଉ। ସେହି ଗାୟକ ଆମର ସବୁ ଜାଣୁ; ବିନାଶ ବହୁ ଦୂରକୁ ଚାଲିଯାଉ।
10.59.4
मो षु णः॑ सोम मृ॒त्यवे॒ परा॑ दाः॒ पश्ये॑म॒ नु सूर्य॑मु॒च्चर॑न्तम् ।
द्युभि॑र्हि॒तो ज॑रि॒मा सू नो॑ अस्तु परात॒रं सु निरृ॑तिर्जिहीताम् ॥
ହେ ସୋମ, ଆମକୁ ମୃତ୍ୟୁକୁ ସମର୍ପଣ କର ନାହିଁ; ଆମେ ବର୍ତ୍ତମାନ ଉଦୟ ହେଉଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଖୁ। ଦିନ ସହ ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟ ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ; ବିନାଶ ବହୁ ଦୂରକୁ ଚାଲିଯାଉ।
10.59.5
असु॑नीते॒ मनो॑ अ॒स्मासु॑ धारय जी॒वात॑वे॒ सु प्र ति॑रा न॒ आयुः॑ ।
रा॒र॒न्धि नः॒ सूर्य॑स्य सं॒दृशि॑ घृ॒तेन॒ त्वं त॒न्वं॑ वर्धयस्व ॥
ହେ ପ୍ରାଣଦାତା, ଆମ ଭିତରେ ମନକୁ ଧାରଣ କର, ବଞ୍ଚିବା ପାଇଁ ଭଲରେ; ଆୟୁକୁ ଆଗକୁ ନେଇ ଯାଅ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦର୍ଶନରେ ଆମକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କର; ଘିଅରେ ତୁମ ଶରୀରକୁ ବଢ଼ାଅ।
10.59.6
असु॑नीते॒ पुन॑र॒स्मासु॒ चक्षुः॒ पुनः॑ प्रा॒णमि॒ह नो॑ धेहि॒ भोग॑म् ।
ज्योक्प॑श्येम॒ सूर्य॑मु॒च्चर॑न्त॒मनु॑मते मृ॒ळया॑ नः स्व॒स्ति ॥
ହେ ପ୍ରାଣଦାତା, ଆମ ଭିତରେ ପୁଣି ଦୃଷ୍ଟି ଦିଅ, ପୁଣି ଏଠାରେ ଆମକୁ ପ୍ରାଣ ଓ ସୁଖ ଦିଅ। କ୍ଷୟ ବିନା ଉଦୟ ହେଉଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଆମେ ଦେଖୁ। ହେ ଅନୁମତି ଦେଉଥିବା ଦେବୀ, ଆମ ଉପରେ କୃପା କର; ଆମକୁ କଲ୍ୟାଣ ଦିଅ।
10.59.7
पुन॑र्नो॒ असुं॑ पृथि॒वी द॑दातु॒ पुन॒र्द्यौर्दे॒वी पुन॑र॒न्तरि॑क्षम् ।
पुन॑र्नः॒ सोम॑स्त॒न्वं॑ ददातु॒ पुनः॑ पू॒षा प॒थ्यां॑ या स्व॒स्तिः ॥
ପୃଥିବୀ ପୁଣି ଆମକୁ ପ୍ରାଣ ଦେଉ; ଦେବୀ ଦ୍ୟୌ ପୁଣି ଦେଉ, ଅନ୍ତରିକ୍ଷ ମଧ୍ୟ ପୁଣି ଦେଉ। ସୋମ ପୁଣି ଆମକୁ ଶରୀର ଦେଉ; ଏବଂ ପୂଷା ପୁଣି ସେହି ପଥ ଦେଉ ଯାହା କଲ୍ୟାଣ ଆଡ଼କୁ ନେଇଯାଏ।
10.59.8
शं रोद॑सी सु॒बन्ध॑वे य॒ह्वी ऋ॒तस्य॑ मा॒तरा॒ भर॑ता॒मप॒ यद्रपो॑ ।
द्यौः पृ॑थिवि क्ष॒मा रपो॒ मो षु ते॒ किं च॒नाम॑मत् ॥
ସୁବନ୍ଧୁ ପାଇଁ ଶାନ୍ତି; ଋତର ମହତୀ ମାତା, ବିସ୍ତୃତ ଦୁଇ ଲୋକ, ଦୋଷକୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ। ହେ ଦ୍ୟୌ, ହେ ପୃଥିବୀ, କ୍ଷମାରେ ଦୋଷ ଦୂର କର; ତୁମକୁ କୌଣସି ଦୋଷ କଦାପି ନ ସ୍ପର୍ଶୁ।
10.59.9
अव॑ द्व॒के अव॑ त्रि॒का दि॒वश्च॑रन्ति भेष॒जा क्ष॒मा च॑रि॒ष्ण्वे॑क॒कम् ।
भर॑ता॒मप॒ यद्रपो॒ द्यौः पृ॑थिवि क्ष॒मा रपो॒ मो षु ते॒ किं च॒नाम॑मत् ॥
ଦ୍ୱିବିଧ ଓ ତ୍ରିବିଧ ଔଷଧି ଦ୍ୟୁଲୋକରୁ ତଳକୁ ଆସେ; ପୃଥିବୀରେ କ୍ଷମାରେ ଏକ ଏକ କରି ଚାଲେ। ଦୁଇ ଲୋକ ଦୋଷକୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ। ହେ ଦ୍ୟୌ, ହେ ପୃଥିବୀ, କ୍ଷମାରେ ଦୋଷ ଦୂର କର; ତୁମକୁ କୌଣସି ଦୋଷ କଦାପି ନ ସ୍ପର୍ଶୁ।
10.59.10
समि॑न्द्रेरय॒ गाम॑न॒ड्वाहं॒ य आव॑हदुशी॒नरा॑ण्या॒ अनः॑ ।
भर॑ता॒मप॒ यद्रपो॒ द्यौः पृ॑थिवि क्ष॒मा रपो॒ मो षु ते॒ किं च॒नाम॑मत् ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଗାଇ ଓ ଉଶୀନରା ନାରୀଙ୍କ ଟାଣିଥିବା ବଳଦ-ଗାଡ଼ିକୁ ଏକତ୍ର ଚଳାଅ। ଦୁଇ ଲୋକ ଦୋଷକୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ। ହେ ଦ୍ୟୌ, ହେ ପୃଥିବୀ, କ୍ଷମାରେ ଦୋଷ ଦୂର କର; ତୁମକୁ କୌଣସି ଦୋଷ କଦାପି ନ ସ୍ପର୍ଶୁ।