ரிக் வேதம் · சூக்தம் 10.67
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.67.1
इ॒मां धियं॑ स॒प्तशी॑र्ष्णीं पि॒ता न॑ ऋ॒तप्र॑जातां बृह॒तीम॑विन्दत् ।
तु॒रीयं॑ स्विज्जनयद्वि॒श्वज॑न्यो अ॒यास्य॑ उ॒क्थमिन्द्रा॑य॒ शंस॑न् ॥
ऋतத்தில் பிறந்த, ஏழு தலைகள் கொண்ட இந்த விரிந்த சிந்தனையை தந்தை கண்டடைந்தான். அனைத்தையும் பெற்ற அயாஸ்ய, இந்திரனுக்காக துதி ஓதியபடி நான்காவதை உருவாக்கினான்.
10.67.2
ऋ॒तं शंस॑न्त ऋ॒जु दीध्या॑ना दि॒वस्पु॒त्रासो॒ असु॑रस्य वी॒राः ।
विप्रं॑ प॒दमङ्गि॑रसो॒ दधा॑ना य॒ज्ञस्य॒ धाम॑ प्रथ॒मं म॑नन्त ॥
ருதத்தைப் புகழ்ந்து, நேராக ஒளிர்ந்த, வானத்தின் மைந்தர்களும் அசுரனின் வீரர்களுமான அங்கிரஸர்கள், ஞானியின் நிலையை நிறுவி யாகத்தின் முதல் இருப்பிடத்தைச் சிந்தித்தனர்.
10.67.3
हं॒सैरि॑व॒ सखि॑भि॒र्वाव॑दद्भिरश्म॒न्मया॑नि॒ नह॑ना॒ व्यस्य॑न् ।
बृह॒स्पति॑रभि॒कनि॑क्रद॒द्गा उ॒त प्रास्तौ॒दुच्च॑ वि॒द्वाँ अ॑गायत् ॥
அன்னங்களைப்போல் நண்பர்களுடன் பேசியபடி, கல்லாலான தடைகளை உடைத்து, பிருஹஸ்பதி பசுக்களுக்காக முழங்கினான்; ஞானி துதித்து உயரக் பாடினான்.
10.67.4
अ॒वो द्वाभ्यां॑ प॒र एक॑या॒ गा गुहा॒ तिष्ठ॑न्ती॒रनृ॑तस्य॒ सेतौ॑ ।
बृह॒स्पति॒स्तम॑सि॒ ज्योति॑रि॒च्छन्नुदु॒स्रा आक॒र्वि हि ति॒स्र आवः॑ ॥
இரண்டிலிருந்து கீழேயும், ஒன்றுக்கு அப்பாலும், குகையில் நின்ற பசுக்களை, பொய்யின் அணையில், இருளில் ஒளி தேடிய பிருஹஸ்பதி மேலே எழுப்பினான்; அவன் உஷைகளை வெளிப்படுத்தி மூன்றையும் திறந்தான்.
10.67.5
वि॒भिद्या॒ पुरं॑ श॒यथे॒मपा॑चीं॒ निस्त्रीणि॑ सा॒कमु॑द॒धेर॑कृन्तत् ।
बृह॒स्पति॑रु॒षसं॒ सूर्यं॒ गाम॒र्कं वि॑वेद स्त॒नय॑न्निव॒ द्यौः ॥
கோட்டையை உடைத்து, கீழ்முகமாகக் கிடக்கும் நீங்கள் இருவரும்; கடலிலிருந்து மூன்றையும் ஒன்றாக வெட்டினான். பிருஹஸ்பதி உஷை, சூரியன், பசு, பாடலைக் கண்டடைந்தான்; வானம் முழங்குவது போல.
10.67.6
इन्द्रो॑ व॒लं र॑क्षि॒तारं॒ दुघा॑नां क॒रेणे॑व॒ वि च॑कर्ता॒ रवे॑ण ।
स्वेदा॑ञ्जिभिरा॒शिर॑मि॒च्छमा॒नोऽरो॑दयत्प॒णिमा गा अ॑मुष्णात् ॥
இந்திரன் பால்தரும் பசுக்களைக் காக்கும் வளனை கையைப்போன்ற கருவியால் பிளந்தான், முழக்கத்துடன்; வியர்வையின் ஒளியுடன், விருப்பத்துடன், பணியை அழவைத்து பசுக்களை மீண்டும் கவர்ந்தான்.
10.67.7
स ईं॑ स॒त्येभिः॒ सखि॑भिः शु॒चद्भि॒र्गोधा॑यसं॒ वि ध॑न॒सैर॑दर्दः ।
ब्रह्म॑ण॒स्पति॒र्वृष॑भिर्व॒राहै॑र्घ॒र्मस्वे॑देभि॒र्द्रवि॑णं॒ व्या॑नट् ॥
உண்மையான தோழர்களுடனும் ஒளிர்பவர்களுடனும் அவர் கோதாயஸனின் செல்வத்தைப் பிளந்து திறந்தார்; பிரம்மத்தின் தலைவர் காளைகளுடனும் பன்றிகளுடனும், வெப்பத்தில் வியர்க்கும் வீரர்களுடனும் செல்வத்தை வியாபித்தார்.
10.67.8
ते स॒त्येन॒ मन॑सा॒ गोप॑तिं॒ गा इ॑या॒नास॑ इषणयन्त धी॒भिः ।
बृह॒स्पति॑र्मि॒थोअ॑वद्यपेभि॒रुदु॒स्रिया॑ असृजत स्व॒युग्भिः॑ ॥
அவர்கள் உண்மையான மனத்துடன் பசுக்களின் தலைவனை முன்னேற்றி எண்ணங்களால் தூண்டினர்; பிருஹஸ்பதி தீய சொல்லை விலக்குவோருடனும் தன்னையே பூட்டிக்கொண்டோருடனும் உஷஸ்களை வெளியே விடுவித்தார்.
10.67.9
तं व॒र्धय॑न्तो म॒तिभिः॑ शि॒वाभिः॑ सिं॒हमि॑व॒ नान॑दतं स॒धस्थे॑ ।
बृह॒स्पतिं॒ वृष॑णं॒ शूर॑सातौ॒ भरे॑भरे॒ अनु॑ मदेम जि॒ष्णुम् ॥
அவரை, காளையான பிருஹஸ்பதியை, மங்கலமான துதிகளால் வளர்த்து, சிங்கம் போல் பொதுவிடத்தில் முழங்குகிறவரை, போரின் பொருள்வெற்றியில் ஒவ்வொரு போரிலும் அந்த வெற்றியாளரைப் பின்தொடர்ந்து நாங்கள் மகிழ்வோமாக.
10.67.10
य॒दा वाज॒मस॑नद्वि॒श्वरू॑प॒मा द्यामरु॑क्ष॒दुत्त॑राणि॒ सद्म॑ ।
बृह॒स्पतिं॒ वृष॑णं व॒र्धय॑न्तो॒ नाना॒ सन्तो॒ बिभ्र॑तो॒ ज्योति॑रा॒सा ॥
அவர் விசுவரூபமான வலிமையைத் தூண்டியபோது, வானத்தின் மேலான உயர் இருப்பிடங்களில் ஏறியபோது, பிருஹஸ்பதியாகிய காளையை வளர்த்து, பல வடிவங்களாக இருந்து, ஒளியைத் தாங்கி, அவருடைய சுடரால்.
10.67.11
स॒त्यामा॒शिषं॑ कृणुता वयो॒धै की॒रिं चि॒द्ध्यव॑थ॒ स्वेभि॒रेवैः॑ ।
प॒श्चा मृधो॒ अप॑ भवन्तु॒ विश्वा॒स्तद्रो॑दसी शृणुतं विश्वमि॒न्वे ॥
உண்மையான ஆசியை வாழ்வின் வலிமைக்காக அருளுங்கள்; ஏழையையும் நீங்கள் தம் சொந்த வலிமைகளால் காப்பாற்றுகிறீர்கள்; பின்னிருந்து வரும் எதிரிகள் அனைவரும் விலகட்டும்; வானும் மண்ணும், எல்லாவற்றையும் இயக்குவதைக் கேளுங்கள்.
10.67.12
इन्द्रो॑ म॒ह्ना म॑ह॒तो अ॑र्ण॒वस्य॒ वि मू॒र्धान॑मभिनदर्बु॒दस्य॑ ।
अह॒न्नहि॒मरि॑णात्स॒प्त सिन्धू॑न्दे॒वैर्द्या॑वापृथिवी॒ प्राव॑तं नः ॥
இந்திரன் தன் மகிமையால் பெரும் கடலின் தலையைப் பிளந்தான்; அர்புதனின் தலையைத் உடைத்தான்; பாம்பைக் கொன்று ஏழு ஆறுகளை விடுவித்தான்; தேவர்களுடன் வானும் மண்ணுமே, எங்களைக் காத்தருளுங்கள்.