ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 2.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.3.1
समि॑द्धो अ॒ग्निर्निहि॑तः पृथि॒व्यां प्र॒त्यङ्विश्वा॑नि॒ भुव॑नान्यस्थात् ।
होता॑ पाव॒कः प्र॒दिवः॑ सुमे॒धा दे॒वो दे॒वान्य॑जत्व॒ग्निरर्ह॑न् ॥
ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ଅଗ୍ନି ପୃଥିବୀରେ ସ୍ଥାପିତ ହେଲେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଭୁବନ ଆଡ଼କୁ ମୁଖ କରି ଠିଆ ହେଲେ। ହୋତା, ପାବକ, ପ୍ରାଚୀନ କାଳରୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଦେବ ଅଗ୍ନି, ଯୋଗ୍ୟ ହୋଇ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଯଜନ କରନ୍ତୁ।
2.3.2
नरा॒शंसः॒ प्रति॒ धामा॑न्य॒ञ्जन्ति॒स्रो दिवः॒ प्रति॑ म॒ह्ना स्व॒र्चिः ।
घृ॒त॒प्रुषा॒ मन॑सा ह॒व्यमु॒न्दन्मू॒र्धन्य॒ज्ञस्य॒ सम॑नक्तु दे॒वान् ॥
ନରାଶଂସ ନିଜ ମହିମାରେ ତିନି ଦିବ୍ୟଲୋକର ଧାମ ଆଡ଼କୁ ଆଲୋକ ବିସ୍ତାର କରନ୍ତୁ। ଘୃତସିକ୍ତ ଅଗ୍ନି ମନ ଦ୍ୱାରା ହବିକୁ ସିକ୍ତ କରି, ଯଜ୍ଞର ଶିରୋଭାଗରେ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଭଲ ଭାବରେ ଅଭିଷିକ୍ତ କରନ୍ତୁ।
2.3.3
ई॒ळि॒तो अ॑ग्ने॒ मन॑सा नो॒ अर्ह॑न्दे॒वान्य॑क्षि॒ मानु॑षा॒त्पूर्वो॑ अ॒द्य ।
स आ व॑ह म॒रुतां॒ शर्धो॒ अच्यु॑त॒मिन्द्रं॑ नरो बर्हि॒षदं॑ यजध्वम् ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ମନ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତ ହୋଇ, ଯୋଗ୍ୟ ହୋଇ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ପୂର୍ବରୁ, ଆଜି ଦେବତାମାନଙ୍କର ଯଜନ କର। ସେହି ତୁମେ ମରୁତ୍ମାନଙ୍କ ବଳ ଓ ଅଚ୍ୟୁତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ଆଣ; ହେ ମନୁଷ୍ୟଗଣ, କୁଶ ଉପରେ ବସିଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଯଜନ କର।
2.3.4
देव॑ बर्हि॒र्वर्ध॑मानं सु॒वीरं॑ स्ती॒र्णं रा॒ये सु॒भरं॒ वेद्य॒स्याम् ।
घृ॒तेना॒क्तं व॑सवः सीदते॒दं विश्वे॑ देवा आदित्या य॒ज्ञिया॑सः ॥
ହେ ଦେବ, ବଢ଼ୁଥିବା, ସୁବୀର, ଧନ ପାଇଁ ବିଛାଯାଇଥିବା, ଶୁଭବାହକ, ଏହି ବେଦି ଉପରେ। ହେ ବସୁଗଣ, ଘୃତରେ ଅଭିଷିକ୍ତ ହୋଇ ଏଠାରେ ବସନ୍ତୁ; ହେ ସମସ୍ତ ଦେବତା, ହେ ଆଦିତ୍ୟଗଣ, ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟଗଣ, ଏଠାରେ ବସନ୍ତୁ।
2.3.5
वि श्र॑यन्तामुर्वि॒या हू॒यमा॑ना॒ द्वारो॑ दे॒वीः सु॑प्राय॒णा नमो॑भिः ।
व्यच॑स्वती॒र्वि प्र॑थन्तामजु॒र्या वर्णं॑ पुना॒ना य॒शसं॑ सु॒वीर॑म् ॥
ସେମାନେ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ଖୋଲନ୍ତୁ, ଆହୂତ ହୋଇ; ଦିବ୍ୟ ଦ୍ୱାରସବୁ, ନମସ୍କାରରେ ସହଜରେ ପାରଯୋଗ୍ୟ। ଆଲୋକମୟ ହୋଇ ବିସ୍ତାର ହେଉନ୍ତୁ, ଜରାରହିତ ହୋଇ, ବର୍ଣ୍ଣକୁ ପବିତ୍ର କରି, ଯଶ ଓ ସୁବୀର ଦେଇ।
2.3.6
सा॒ध्वपां॑सि स॒नता॑ न उक्षि॒ते उ॒षासा॒नक्ता॑ व॒य्ये॑व रण्वि॒ते ।
तन्तुं॑ त॒तं सं॒वय॑न्ती समी॒ची य॒ज्ञस्य॒ पेशः॑ सु॒दुघे॒ पय॑स्वती ॥
ଉଷା ଓ ରାତ୍ରି ସର୍ବଦା ଶୁଭ କର୍ମ କରି, ଆମ ପାଇଁ ଅଭିଷିକ୍ତ ହୋଇ, ତନ୍ତୀମାନଙ୍କ ପରି ବୁଣୁଛନ୍ତି। ବିସ୍ତୃତ ସୂତାକୁ ଏକତ୍ର ବୁଣି, ଯଜ୍ଞର ସୁନ୍ଦର ରୂପ ରଚି, ସହଜରେ ଦୁଗ୍ଧ ଦୋହନଯୋଗ୍ୟ ଓ ଦୁଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ।
2.3.7
दैव्या॒ होता॑रा प्रथ॒मा वि॒दुष्ट॑रा ऋ॒जु य॑क्षतः॒ समृ॒चा व॒पुष्ट॑रा ।
दे॒वान्यज॑न्तावृतु॒था सम॑ञ्जतो॒ नाभा॑ पृथि॒व्या अधि॒ सानु॑षु त्रि॒षु ॥
ଦିବ୍ୟ, ପ୍ରଥମ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଜ୍ଞାନୀ ଦୁଇ ହୋତା ସିଧାସଳଖ, ଋକ୍ ସହିତ ଅତ୍ୟନ୍ତ ତେଜସ୍ୱୀ ହୋଇ ଯଜନ କରନ୍ତୁ। ପୃଥିବୀର ନାଭିରେ, ତିନି ଶିଖର ଉପରେ, ଋତୁ ଅନୁସାରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଯଜନ କରି ସେମାନଙ୍କୁ ଅଳଙ୍କୃତ କରନ୍ତୁ।
2.3.8
सर॑स्वती सा॒धय॑न्ती॒ धियं॑ न॒ इळा॑ दे॒वी भार॑ती वि॒श्वतू॑र्तिः ।
ति॒स्रो दे॒वीः स्व॒धया॑ ब॒र्हिरेदमच्छि॑द्रं पान्तु शर॒णं नि॒षद्य॑ ॥
ଆମ ଚିନ୍ତାକୁ ସିଦ୍ଧ କରୁଥିବା ସରସ୍ୱତୀ, ଦେବୀ ଇଳା, ବିଶ୍ୱକୁ ରୂପ ଦେଉଥିବା ଦେବୀ ଭାରତୀ — ଏହି ତିନି ଦେବୀ ସ୍ୱଧା ସହିତ କୁଶରେ ବସି ଏହି ନିର୍ଦୋଷ ଶରଣକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
2.3.9
पि॒शङ्ग॑रूपः सु॒भरो॑ वयो॒धाः श्रु॒ष्टी वी॒रो जा॑यते दे॒वका॑मः ।
प्र॒जां त्वष्टा॒ वि ष्य॑तु॒ नाभि॑म॒स्मे अथा॑ दे॒वाना॒मप्ये॑तु॒ पाथः॑ ॥
ପୀତ ରୂପବିଶିଷ୍ଟ, ଭଲଭାବେ ବହନକାରୀ, ଆୟୁ ଦାତା, କର୍ମରେ ବୀର, ଦେବତାଙ୍କୁ କାମନା କରୁଥିବା ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ନିଏ। ତ୍ୱଷ୍ଟା ଆମ ସନ୍ତତିର ନାଭି ଖୋଲନ୍ତୁ; ତା'ପରେ ସେ ଦେବତାଙ୍କ ପଥ ମଧ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତୁ।
2.3.10
वन॒स्पति॑रवसृ॒जन्नुप॑ स्थाद॒ग्निर्ह॒विः सू॑दयाति॒ प्र धी॒भिः ।
त्रिधा॒ सम॑क्तं नयतु प्रजा॒नन्दे॒वेभ्यो॒ दैव्यः॑ शमि॒तोप॑ ह॒व्यम् ॥
ବନସ୍ପତି ନିଜକୁ ଅର୍ପଣ କରି ନିକଟରେ ଠିଆ ହେଉ; ଅଗ୍ନି ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ହବିକୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରନ୍ତୁ। ତିନି ପ୍ରକାରରେ ଏକତ୍ର ହୋଇଥିବା ହବିଷ୍ୟକୁ ଜାଣି ସେ ଦେବତାଙ୍କ ପାଖକୁ ନେଉ; ଦୈବିକ ଶମିତା ହବ୍ୟ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତୁ।
2.3.11
घृ॒तं मि॑मिक्षे घृ॒तम॑स्य॒ योनि॑र्घृ॒ते श्रि॒तो घृ॒तं व॑स्य॒ धाम॑ ।
अ॒नु॒ष्व॒धमा व॑ह मा॒दय॑स्व॒ स्वाहा॑कृतं वृषभ वक्षि ह॒व्यम् ॥
ଘିଅରେ ଭିଜିଯାଇଛି; ଘିଅ ହିଁ ଏହାର ଉତ୍ପତ୍ତି, ଘିଅରେ ଏ ସ୍ଥିତ, ଘିଅ ହିଁ ଏହାର ଧାମ। ଯଥା କ୍ରମରେ ଏଠାକୁ ଆଣ, ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅ; ହେ ବୃଷଭ, ସ୍ୱାହା-କୃତ ହବ୍ୟ ବହନ କର।