ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 3.31
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.31.1
शास॒द्वह्नि॑र्दुहि॒तुर्न॒प्त्यं॑ गाद्वि॒द्वाँ ऋ॒तस्य॒ दीधि॑तिं सप॒र्यन् ।
पि॒ता यत्र॑ दुहि॒तुः सेक॑मृ॒ञ्जन्त्सं श॒ग्म्ये॑न॒ मन॑सा दध॒न्वे ॥
ଅଗ୍ନି, ହୋତା, ଋତର ଦୀପ୍ତି ଜାଣି ସମ୍ମାନ କରି, କନ୍ୟାର ସନ୍ତାନକୁ ଶିକ୍ଷା ଦେଉ ଦେଉ ଆସିଲେ; ଯେଉଁଠାରେ ପିତା କନ୍ୟାର ବୀଜ ସିଞ୍ଚି ପ୍ରସନ୍ନ ମନରେ ମିଳିତ ହେଲେ।
3.31.2
न जा॒मये॒ तान्वो॑ रि॒क्थमा॑रैक्च॒कार॒ गर्भं॑ सनि॒तुर्नि॒धान॑म् ।
यदी॑ मा॒तरो॑ ज॒नय॑न्त॒ वह्नि॑म॒न्यः क॒र्ता सु॒कृतो॑र॒न्य ऋ॒न्धन् ॥
ନିଜ ସମ୍ପର୍କୀୟାକୁ ସେ ଉତ୍ତରାଧିକାର ନେଲେ ନାହିଁ; ଜନକଙ୍କର ବିଶ୍ରାମସ୍ଥଳ ଗର୍ଭ ସେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ। ମାତାମାନେ ଅଗ୍ନି-ହୋତାକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ ବେଳେ, ଜଣେ କର୍ତ୍ତା ଓ ଅନ୍ୟ ସୁକର୍ମୀର ବର୍ଦ୍ଧକ।
3.31.3
अ॒ग्निर्ज॑ज्ञे जु॒ह्वा॑ रेज॑मानो म॒हस्पु॒त्राँ अ॑रु॒षस्य॑ प्र॒यक्षे॑ ।
म॒हान्गर्भो॒ मह्या जा॒तमे॑षां म॒ही प्र॒वृद्धर्य॑श्वस्य य॒ज्ञैः ॥
ଅଗ୍ନି ଜୁହୂ ସହ କମ୍ପି କମ୍ପି ଜନ୍ମିଲେ; ଅରୁଣାର (ଉଷାର) ମହାନ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କର ଅଗ୍ରିମ ଯଜ୍ଞରେ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମହାନ ଗର୍ଭ ଓ ଜନ୍ମିତ ମହାବର୍ଷା; ହର୍ଯଶ୍ୱଙ୍କ ଯଜ୍ଞରେ।
3.31.4
अ॒भि जैत्री॑रसचन्त स्पृधा॒नं महि॒ ज्योति॒स्तम॑सो॒ निर॑जानन् ।
तं जा॑न॒तीः प्रत्युदा॑यन्नु॒षासः॒ पति॒र्गवा॑मभव॒देक॒ इन्द्रः॑ ॥
ବିଜୟୀମାନେ ସଂଗ୍ରାମରେ ଲାଗିଲେ; ମହାନ ଆଲୋକକୁ ସେମାନେ ଅନ୍ଧକାରରୁ ଚିହ୍ନିଲେ। ତାହା ଜାଣି ଉଷାମାନେ ସମ୍ମୁଖେ ଉଦିତ ହେଲେ; ଗାଈମାନଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ ଏକା ଇନ୍ଦ୍ର ହେଲେ।
3.31.5
वी॒ळौ स॒तीर॒भि धीरा॑ अतृन्दन्प्रा॒चाहि॑न्व॒न्मन॑सा स॒प्त विप्राः॑ ।
विश्वा॑मविन्दन्प॒थ्या॑मृ॒तस्य॑ प्रजा॒नन्नित्ता नम॒सा वि॑वेश ॥
ଗୁମ୍ଫାରେ ଥିବା (ଗାଈମାନଙ୍କ) ଆଡ଼େ ଧୀରମାନେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ; ସପ୍ତ ବିପ୍ରମାନେ ମନ ଦ୍ୱାରା ଆଗକୁ ପ୍ରେରଣା ଦେଲେ। ଋତର ସମସ୍ତ ପଥ ସେମାନେ ପାଇଲେ; ତାହା ଜାଣି ନମସ୍କାରରେ ତା ଭିତରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
3.31.6
वि॒दद्यदी॑ स॒रमा॑ रु॒ग्णमद्रे॒र्महि॒ पाथः॑ पू॒र्व्यं स॒ध्र्य॑क्कः ।
अग्रं॑ नयत्सु॒पद्यक्ष॑राणा॒मच्छा॒ रवं॑ प्रथ॒मा जा॑न॒ती गा॑त् ॥
ସରମା ପଥରର ଭଙ୍ଗା ଗୁମ୍ଫା ପାଇଲେ ବେଳେ, ସେ ପ୍ରାଚୀନ ମହାନ ପଥକୁ ସାଥୀ କରି ଗଢ଼ିଲେ; ପ୍ରଥମେ ଜାଣିଥିବା ସେ ଅକ୍ଷରର ସୁପାଦ ସ୍ୱର ଆଡ଼େ ଗଲେ।
3.31.7
अग॑च्छदु॒ विप्र॑तमः सखी॒यन्नसू॑दयत्सु॒कृते॒ गर्भ॒मद्रिः॑ ।
स॒सान॒ मर्यो॒ युव॑भिर्मख॒स्यन्नथा॑भव॒दङ्गि॑राः स॒द्यो अर्च॑न् ॥
ଅତ୍ୟନ୍ତ ଜ୍ଞାନୀ ଇନ୍ଦ୍ର ମିତ୍ରଭାବେ ଆସିଲେ; ସତ୍କର୍ମକାରୀ ପାଇଁ ପଥର (ବଜ୍ର) ଗର୍ଭକୁ ବାହାର କଲା। ମାନବ ଯୁବକମାନଙ୍କ ସହ ଖୋଜିଲା; ଯଜ୍ଞ ଇଚ୍ଛୁକ ଅଙ୍ଗିରା ତୁରନ୍ତ ସ୍ତୁତିକାରୀ ହେଲେ।
3.31.8
स॒तःस॑तः प्रति॒मानं॑ पुरो॒भूर्विश्वा॑ वेद॒ जनि॑मा॒ हन्ति॒ शुष्ण॑म् ।
प्र णो॑ दि॒वः प॑द॒वीर्ग॒व्युरर्च॒न्त्सखा॒ सखीँ॑रमुञ्च॒न्निर॑व॒द्यात् ॥
ଯାହା ଅଛି ତାହାର ପ୍ରତିରୂପ, ଅଗ୍ରଗାମୀ ସେ ସବୁ ଜନ୍ମ ଜାଣନ୍ତି; ଶୁଷ୍ଣକୁ ବଧ କରନ୍ତି। ଆମ ପାଇଁ ସ୍ୱର୍ଗର ପଥପ୍ରଦର୍ଶକ, ଗାଈ ଖୋଜୁଥିବା, ସ୍ତୁତି ଗାଉଥିବା ସଖା ସଖାମାନଙ୍କୁ ସଙ୍କଟରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତି।
3.31.9
नि ग॑व्य॒ता मन॑सा सेदुर॒र्कैः कृ॑ण्वा॒नासो॑ अमृत॒त्वाय॑ गा॒तुम् ।
इ॒दं चि॒न्नु सद॑नं॒ भूर्ये॑षां॒ येन॒ मासाँ॒ असि॑षासन्नृ॒तेन॑ ॥
ଗାଈ ଇଚ୍ଛୁକ ମନରେ ସେମାନେ ସ୍ତୋତ୍ର ସହିତ ବସିଲେ; ଅମରତ୍ୱ ପାଇଁ ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ। ଏବେ ବି ସେମାନଙ୍କର ବିଶାଳ ଆସନ ଅଛି; ଯାହାଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଋତ ଦ୍ୱାରା ମାସ ଜୟ କରିବାକୁ ଚାହିଁଥିଲେ।
3.31.10
स॒म्पश्य॑माना अमदन्न॒भि स्वं पयः॑ प्र॒त्नस्य॒ रेत॑सो॒ दुघा॑नाः ।
वि रोद॑सी अतप॒द्घोष॑ एषां जा॒ते नि॒ष्ठामद॑धु॒र्गोषु॑ वी॒रान् ॥
ନିଜ ଦୁଗ୍ଧ ଦେଖି ସେମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ; ପ୍ରାଚୀନ ବୀଜ ଦୋହୁଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କ ଘୋଷ ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀକୁ ତପ୍ତ କଲା; ଜନ୍ମ ମାତ୍ରେ ସେମାନେ ଗାଈମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୀରମାନଙ୍କୁ ସ୍ଥାନ ଦେଲେ।
3.31.11
स जा॒तेभि॑र्वृत्र॒हा सेदु॑ ह॒व्यैरुदु॒स्रिया॑ असृज॒दिन्द्रो॑ अ॒र्कैः ।
उ॒रू॒च्य॑स्मै घृ॒तव॒द्भर॑न्ती॒ मधु॒ स्वाद्म॑ दुदुहे॒ जेन्या॒ गौः ॥
ଜନ୍ମିତମାନଙ୍କ ସହିତ ବୃତ୍ରହନ୍ତା ସେ; ସେ ଆହୁତି ଦ୍ୱାରା ଉଷାମାନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତି; ଇନ୍ଦ୍ର ସ୍ତୋତ୍ର ଦ୍ୱାରା। ବିସ୍ତୃତ ଆଲୋକବତୀ ସେ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଘୃତ ଆଣି, ଜନ୍ମରୁ ପ୍ରାପ୍ତ ମଧୁର ମଧୁ ଦୋହିଲା।
3.31.12
पि॒त्रे चि॑च्चक्रुः॒ सद॑नं॒ सम॑स्मै॒ महि॒ त्विषी॑मत्सु॒कृतो॒ वि हि ख्यन् ।
वि॒ष्क॒भ्नन्त॒ स्कम्भ॑नेना॒ जनि॑त्री॒ आसी॑ना ऊ॒र्ध्वं र॑भ॒सं वि मि॑न्वन् ॥
ପିତାଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ଆସନ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ; ତାଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ମହାନ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ। ସୁକର୍ମୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ପୃଥକ ଭାବେ ଦେଖିଲେ; ସ୍ତମ୍ଭ ଆଧାରରେ ଦୁଇ ମାତାଙ୍କୁ (ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀ) ପୃଥକ କରି ଧରିଲେ; ସେମାନେ ବସିଥିଲେ, ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱ ଦିଗରେ ଶୀଘ୍ର ମାପାଗଲେ।
3.31.13
म॒ही यदि॑ धि॒षणा॑ शि॒श्नथे॒ धात्स॑द्यो॒वृधं॑ वि॒भ्वं॑ रोद॑स्योः ।
गिरो॒ यस्मि॑न्ननव॒द्याः स॑मी॒चीर्विश्वा॒ इन्द्रा॑य॒ तवि॑षी॒रनु॑त्ताः ॥
ମହାନ ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ଥିତି ସ୍ଥାପନ କଲେ, ସଦା ବଢ଼ୁଥିବା, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ, ଯେଉଁଥିରେ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଓ ସୁସଙ୍ଗତ ସମସ୍ତ ସ୍ତୁତି ଅଛି, ସମସ୍ତ ଅଟୁଟ ଶକ୍ତି ଜନ୍ମିଲା।
3.31.14
मह्या ते॑ स॒ख्यं व॑श्मि श॒क्तीरा वृ॑त्र॒घ्ने नि॒युतो॑ यन्ति पू॒र्वीः ।
महि॑ स्तो॒त्रमव॒ आग॑न्म सू॒रेर॒स्माकं॒ सु म॑घवन्बोधि गो॒पाः ॥
ହେ ମହାନ ଇନ୍ଦ୍ର, ମୁଁ ତୁମ ମିତ୍ରତା ଇଚ୍ଛା କରେ। ବୃତ୍ରହନ୍ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଅନେକ ଶକ୍ତି ଆସେ। ଆମେ ତୁମ ମହାନ ସ୍ତୁତି ଓ ସାହାଯ୍ୟରେ ପହଞ୍ଚିବା; ହେ ଦାନଶୀଳ, ଆମ ପାଇଁ ଉତ୍ତମ ରକ୍ଷକ ହୁଅ।
3.31.15
महि॒ क्षेत्रं॑ पु॒रु श्च॒न्द्रं वि॑वि॒द्वानादित्सखि॑भ्यश्च॒रथं॒ समै॑रत् ।
इन्द्रो॒ नृभि॑रजन॒द्दीद्या॑नः सा॒कं सूर्य॑मु॒षसं॑ गा॒तुम॒ग्निम् ॥
ମହାନ କ୍ଷେତ୍ର ଓ ଅପାର ଆଲୋକ ଜାଣି, ତା'ପରେ ସେ ସଖାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ରଥ ଭଲ ଭାବରେ ଚଳାଇଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ନରମାନଙ୍କ ସହ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଉଷା, ପଥ ଓ ଅଗ୍ନିକୁ ଏକତ୍ର ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ।
3.31.16
अ॒पश्चि॑दे॒ष वि॒भ्वो॑ दमू॑नाः॒ प्र स॒ध्रीची॑रसृजद्वि॒श्वश्च॑न्द्राः ।
मध्वः॑ पुना॒नाः क॒विभिः॑ प॒वित्रै॒र्द्युभि॑र्हिन्वन्त्य॒क्तुभि॒र्धनु॑त्रीः ॥
ଏହି ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ଇନ୍ଦ୍ର ଜଳଗୁଡ଼ିକୁ ବଶ କରି ଏକତ୍ର ପ୍ରବାହିତ କଲେ; ସେମାନେ ସବୁକିଛି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରନ୍ତି। ମଧୁର ସୋମକୁ କବିମାନେ ପବିତ୍ର ଛାଣିରେ ଶୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି; ଦିନ ଓ ରାତ୍ରି ସହିତ ସେମାନେ ଏହାକୁ ଦ୍ରୁତ ଚଳାନ୍ତି।
3.31.17
अनु॑ कृ॒ष्णे वसु॑धिती जिहाते उ॒भे सूर्य॑स्य मं॒हना॒ यज॑त्रे ।
परि॒ यत्ते॑ महि॒मानं॑ वृ॒जध्यै॒ सखा॑य इन्द्र॒ काम्या॑ ऋजि॒प्याः ॥
କଳା ଓ ଧନ ଧାରଣ କରୁଥିବା ସେହି ଦୁଇଟି ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ମହିମାରେ ପୂଜନୀୟ। ତୁମ ମହିମା ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଚାରିଦିକରେ ବ୍ୟାପିଲେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପ୍ରିୟ ଓ ସିଧା ଚାଲୁଥିବା ସଖାମାନେ (ତୁମ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତି)।
3.31.18
पति॑र्भव वृत्रहन्त्सू॒नृता॑नां गि॒रां वि॒श्वायु॑र्वृष॒भो व॑यो॒धाः ।
आ नो॑ गहि स॒ख्येभिः॑ शि॒वेभि॑र्म॒हान्म॒हीभि॑रू॒तिभिः॑ सर॒ण्यन् ॥
ହେ ବୃତ୍ରହନ୍ତା, ସତ୍ୟ ସ୍ତୁତିର ପ୍ରଭୁ ହୁଅ; ଜୀବନସାରା ଦାନକାରୀ, ବୀର ଓ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଦାନକାରୀ ହୁଅ। ଶୁଭ ମିତ୍ରତା ସହିତ ଆମ ନିକଟକୁ ଆସ; ମହାନ ଇନ୍ଦ୍ର, ବଡ଼ ସହାୟତା ସହିତ ପହଞ୍ଚ।
3.31.19
तम॑ङ्गिर॒स्वन्नम॑सा सप॒र्यन्नव्यं॑ कृणोमि॒ सन्य॑से पुरा॒जाम् ।
द्रुहो॒ वि या॑हि बहु॒ला अदे॑वीः॒ स्व॑श्च नो मघवन्त्सा॒तये॑ धाः ॥
ଅଙ୍ଗିରସମାନଙ୍କ ପରି ନମସ୍କାରରେ ସେବା କରି, ମୁଁ ପ୍ରାଚୀନ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ନୂତନ ସ୍ତୋତ୍ର ରଚେ। ହେ ଦାନଶୀଳ, ଦ୍ରୋହୀ ଓ ବହୁ ଅଦେବଙ୍କୁ ଦୂରକୁ ତଡ଼ ; ଆମ କଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ ଆମକୁ ସ୍ୱର୍ଗ ଆଲୋକ ଦିଅ।
3.31.20
मिहः॑ पाव॒काः प्रत॑ता अभूवन्त्स्व॒स्ति नः॑ पिपृहि पा॒रमा॑साम् ।
इन्द्र॒ त्वं र॑थि॒रः पा॑हि नो रि॒षो म॒क्षूम॑क्षू कृणुहि गो॒जितो॑ नः ॥
ଦ୍ରୋହୀମାନେ ଶୁଦ୍ଧକାରୀ ଓ ବିସ୍ତୃତ ହୋଇଛନ୍ତି; ଆମକୁ କଲ୍ୟାଣ ଦିଅ ଓ ସେମାନଙ୍କ ପାର କୂଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନେଇଯାଅ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ରଥୀ, ଆମକୁ କ୍ଷତିରୁ ରକ୍ଷା କର; ଶୀଘ୍ର ଆମକୁ ଗୋ-ବିଜୟୀ କର।
3.31.21
अदे॑दिष्ट वृत्र॒हा गोप॑ति॒र्गा अ॒न्तः कृ॒ष्णाँ अ॑रु॒षैर्धाम॑भिर्गात् ।
प्र सू॒नृता॑ दि॒शमा॑न ऋ॒तेन॒ दुर॑श्च॒ विश्वा॑ अवृणो॒दप॒ स्वाः ॥
ବୃତ୍ରହନ୍ତା, ଗାଈମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ରଶଂସିତ ହେଲେ; ଲାଲ ବାସସ୍ଥାନ ସହ ସେ କୃଷ୍ଣ ଗାଈମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟକୁ ଗଲେ। ଋତ ନିୟମରେ ସୁଜାତମାନଙ୍କୁ ଦେଖାଇ ସେ ସବୁ ଦ୍ୱାର ଖୋଲିଦେଲେ।
3.31.22
शु॒नं हु॑वेम म॒घवा॑न॒मिन्द्र॑म॒स्मिन्भरे॒ नृत॑मं॒ वाज॑सातौ ।
शृ॒ण्वन्त॑मु॒ग्रमू॒तये॑ स॒मत्सु॒ घ्नन्तं॑ वृ॒त्राणि॑ सं॒जितं॒ धना॑नाम् ॥
ଏହି ଧନ ସଂଗ୍ରାମରେ, ମଙ୍ଗଳକାରୀ ଓ ଅତି ଧର୍ମିଷ୍ଠ ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆମେ ଆହ୍ୱାନ କରିବା; ଯିଏ ଶୁଣନ୍ତି, ଉଗ୍ର, ଯୁଦ୍ଧରେ ରକ୍ଷକ, ବାଧା ହନନକାରୀ ଓ ଧନ ବିଜେତା।