ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 3.4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.4.1
स॒मित्स॑मित्सु॒मना॑ बोध्य॒स्मे शु॒चाशु॑चा सुम॒तिं रा॑सि॒ वस्वः॑ ।
आ दे॑व दे॒वान्य॒जथा॑य वक्षि॒ सखा॒ सखी॑न्त्सु॒मना॑ यक्ष्यग्ने ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ବାରମ୍ବାର ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ହୋଇ ଆମ ପ୍ରତି ପ୍ରସନ୍ନ ରୁହ, ଏବଂ ତୁମର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶିଖାରେ ଧନର ଶୁଭ ଅନୁଗ୍ରହ ଦିଅ। ହେ ଦେବ, ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଏଠାକୁ ଆଣ; ମିତ୍ର ହୋଇ, ପ୍ରସନ୍ନ ମନରେ ମିତ୍ରମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ କର, ହେ ଅଗ୍ନି।
3.4.2
यं दे॒वास॒स्त्रिरह॑न्ना॒यज॑न्ते दि॒वेदि॑वे॒ वरु॑णो मि॒त्रो अ॒ग्निः ।
सेमं य॒ज्ञं मधु॑मन्तं कृधी न॒स्तनू॑नपाद्घृ॒तयो॑निं वि॒धन्त॑म् ॥
ଦେବତାମାନେ ପ୍ରତିଦିନ ତିନିଥର ଯଜ୍ଞରେ ଯାହାଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି—ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଅଗ୍ନି—ହେ ତନୂନପାତ୍, ଘୃତ ଯାହାର ଗୃହ, ଆମ ଏ ଯଜ୍ଞକୁ ମଧୁର କର; ବିଧାତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କର।
3.4.3
प्र दीधि॑तिर्वि॒श्ववा॑रा जिगाति॒ होता॑रमि॒ळः प्र॑थ॒मं यज॑ध्यै ।
अच्छा॒ नमो॑भिर्वृष॒भं व॒न्दध्यै॒ स दे॒वान्य॑क्षदिषि॒तो यजी॑यान् ॥
ସମସ୍ତ ଧନ ଆଣୁଥିବା ତାହାର ଦୀପ୍ତି ଆଗକୁ ଯାଏ—ଇଳାର ପ୍ରଥମ ହୋତା ଆଡ଼କୁ, ଯଜନ ପାଇଁ। ନମସ୍କାର ସହିତ, ସ୍ତୁତି ପାଇଁ, ବୃଷଭ ଆଡ଼କୁ; ପ୍ରେରିତ, ଅତି ପୂଜନୀୟ, ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁ।
3.4.4
ऊ॒र्ध्वो वां॑ गा॒तुर॑ध्व॒रे अ॑कारि ऊ॒र्ध्वा शो॒चींषि॒ प्रस्थि॑ता॒ रजां॑सि ।
दि॒वो वा॒ नाभा॒ न्य॑सादि॒ होता॑ स्तृणी॒महि॑ दे॒वव्य॑चा॒ वि ब॒र्हिः ॥
ହେ ତୁମେ ଦୁହେଁ, ଯଜ୍ଞରେ ତୁମ ପଥ ଉନ୍ନତ କରାଯାଇଛି; ଉନ୍ନତ ଶିଖା ଲୋକମାନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ବିସ୍ତାରିତ ହୋଇଛି। ଆକାଶର ନାଭିରେ ହୋତା ବସିଛନ୍ତି; ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ପ୍ରକାଶକାରୀ ଆମେ କୁଶ ବିଛାଉ।
3.4.5
स॒प्त हो॒त्राणि॒ मन॑सा वृणा॒ना इन्व॑न्तो॒ विश्वं॒ प्रति॑ यन्नृ॒तेन॑ ।
नृ॒पेश॑सो वि॒दथे॑षु॒ प्र जा॒ता अ॒भी॑मं य॒ज्ञं वि च॑रन्त पू॒र्वीः ॥
ସାତଟି ହୋତୃ-କର୍ମ ମନରେ ବରଣ କରି, ପ୍ରେରିତ ହୋଇ, ଋତ ସହିତ ସେମାନେ ସବୁକିଛି ପାଆନ୍ତି। ସୁନ୍ଦର ରୂପୀ, ସ୍ତୋତ୍ରରେ ଜାତ, ଏହି ଯଜ୍ଞ ଆଡ଼କୁ ପ୍ରାଚୀନମାନେ ବିଚରଣ କରନ୍ତି।
3.4.6
आ भन्द॑माने उ॒षसा॒ उपा॑के उ॒त स्म॑येते त॒न्वा॑ विरू॑पे ।
यथा॑ नो मि॒त्रो वरु॑णो॒ जुजो॑ष॒दिन्द्रो॑ म॒रुत्वाँ॑ उ॒त वा॒ महो॑भिः ॥
ଝଲସୁଥିବା ଦୁଇ ଉଷା ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତି, ଭିନ୍ନ ରୂପର ସେମାନେ ନିଜ ଶରୀରରେ ହସନ୍ତି। ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ଯେପରି ଆମ ପ୍ରତି ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି, ସେପରି ମରୁତମାନଙ୍କ ସହ ଇନ୍ଦ୍ର ମଧ୍ୟ ନିଜ ମହିମାରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉନ୍ତୁ।
3.4.7
दैव्या॒ होता॑रा प्रथ॒मा न्यृ॑ञ्जे स॒प्त पृ॒क्षासः॑ स्व॒धया॑ मदन्ति ।
ऋ॒तं शंस॑न्त ऋ॒तमित्त आ॑हु॒रनु॑ व्र॒तं व्र॑त॒पा दीध्या॑नाः ॥
ଦିବ୍ୟ, ପ୍ରଥମ ଦୁଇ ହୋତାଙ୍କୁ ମୁଁ ଏଠାରେ ସ୍ଥାପନ କରେ; ସପ୍ତ ପୃକ୍ଷା ନିଜ ସ୍ଵଧାରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି। ଋତର ସ୍ତୁତି କରିବା ସହ ସେମାନେ ଋତ ହିଁ କୁହାଯାନ୍ତି; ବ୍ରତର ରକ୍ଷକ ସେମାନେ ଦୀପ୍ତ ହୋଇ ବ୍ରତ ଅନୁସାରେ ଚଲନ୍ତି।
3.4.8
आ भार॑ती॒ भार॑तीभिः स॒जोषा॒ इळा॑ दे॒वैर्म॑नु॒ष्ये॑भिर॒ग्निः ।
सर॑स्वती सारस्व॒तेभि॑र॒र्वाक्ति॒स्रो दे॒वीर्ब॒र्हिरेदं स॑दन्तु ॥
ଭାରତୀ ନିଜ ଭାରତୀମାନଙ୍କ ସହ ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ; ସୁସମ୍ମତ ଇଳା ଦେବତା ଓ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ସହ, ଅଗ୍ନି ମଧ୍ୟ ଆସନ୍ତୁ। ସରସ୍ୱତୀ ସାରସ୍ୱତମାନଙ୍କ ସହ ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ; ତିନି ଦେବୀ ଏହି ବର୍ହିରେ ବସନ୍ତୁ।
3.4.9
तन्न॑स्तु॒रीप॒मध॑ पोषयि॒त्नु देव॑ त्वष्ट॒र्वि र॑रा॒णः स्य॑स्व ।
यतो॑ वी॒रः क॑र्म॒ण्यः॑ सु॒दक्षो॑ यु॒क्तग्रा॑वा॒ जाय॑ते दे॒वका॑मः ॥
ହେ ଦେବ ତ୍ୱଷ୍ଟା, ଆମକୁ ସେହି ପୋଷକ ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅ ଏବଂ ତାକୁ ବିସ୍ତାରରେ ବର୍ଷାଅ; ଯାହାଦ୍ୱାରା ବୀର, କର୍ମଠ, ଦକ୍ଷ, ଯୁକ୍ତଗ୍ରାବା ଓ ଦେବକାମୀ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମିବ।
3.4.10
वन॑स्प॒तेऽव॑ सृ॒जोप॑ दे॒वान॒ग्निर्ह॒विः श॑मि॒ता सू॑दयाति ।
सेदु॒ होता॑ स॒त्यत॑रो यजाति॒ यथा॑ दे॒वानां॒ जनि॑मानि॒ वेद॑ ॥
ହେ ବନସ୍ପତି, ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ତଳେ ଓ ନିକଟକୁ ପଠାଅ; ଶମିତା ଅଗ୍ନି ହବିକୁ ପ୍ରବାହିତ କରନ୍ତୁ। ସେହି ହୋତା ଅଧିକ ସତ୍ୟବାନ ହୋଇ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତୁ; ଯାହାଦ୍ୱାରା ସେ ଦେବତାଙ୍କ ଜନ୍ମରହସ୍ୟ ଜାଣନ୍ତୁ।
3.4.11
आ या॑ह्यग्ने समिधा॒नो अ॒र्वाङिन्द्रे॑ण दे॒वैः स॒रथं॑ तु॒रेभिः॑ ।
ब॒र्हिर्न॑ आस्ता॒मदि॑तिः सुपु॒त्रा स्वाहा॑ दे॒वा अ॒मृता॑ मादयन्ताम् ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ସମିଧରେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ହୋଇ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହ, ଗୋଟିଏ ରଥରେ, ଦ୍ରୁତଗାମୀମାନଙ୍କ ସହ ଏଠାକୁ ଆସ। ଆମ ବର୍ହିରେ ସୁପୁତ୍ରା ଅଦିତି ବସନ୍ତୁ; ସ୍ୱାହା — ଅମୃତ ଦେବତା ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତୁ।