ऋग्वेद · सूक्त 4.22
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.22.1
यन्न॒ इन्द्रो॑ जुजु॒षे यच्च॒ वष्टि॒ तन्नो॑ म॒हान्क॑रति शु॒ष्म्या चि॑त् ।
ब्रह्म॒ स्तोमं॑ म॒घवा॒ सोम॑मु॒क्था यो अश्मा॑नं॒ शव॑सा॒ बिभ्र॒देति॑ ॥
इंद्र आमच्यावर प्रसन्न होऊन जे देतो ते महान पराक्रमाने आमच्यासाठी करो. दानशूर इंद्र आपल्या बलाने दगड धारण करून येतो; प्रार्थना, स्तोत्र, सोम आणि मंत्र त्याने स्वीकारावेत.
4.22.2
वृषा॒ वृष॑न्धिं॒ चतु॑रश्रि॒मस्य॑न्नु॒ग्रो बा॒हुभ्यां॒ नृत॑मः॒ शची॑वान् ।
श्रि॒ये परु॑ष्णीमु॒षमा॑ण॒ ऊर्णां॒ यस्याः॒ पर्वा॑णि स॒ख्याय॑ वि॒व्ये ॥
वृष चार कोपऱ्यांच्या वृषंधीला पाडून, दोन बाहूंनी उग्र, अत्यंत वीर आणि सामर्थ्यवान आहे; ऐश्वर्यासाठी त्याने तांबड्या उषेला आणि लोकरीसारख्या मेघाला पसरवले; मैत्रीसाठी त्याच्या सांध्यांत प्रवेश केला.
4.22.3
यो दे॒वो दे॒वत॑मो॒ जाय॑मानो म॒हो वाजे॑भिर्म॒हद्भि॑श्च॒ शुष्मैः॑ ।
दधा॑नो॒ वज्रं॑ बा॒ह्वोरु॒शन्तं॒ द्याममे॑न रेजय॒त्प्र भूम॑ ॥
देवांमध्ये सर्वश्रेष्ठ देव, जन्मतःच महान बल व शक्तींनी युक्त, दोन बाहूंत तेजस्वी वज्र धारण करून, प्रहाराने द्युलोक कंपवून पृथ्वीला दृढ करतो.
4.22.4
विश्वा॒ रोधां॑सि प्र॒वत॑श्च पू॒र्वीर्द्यौर्ऋ॒ष्वाज्जनि॑मन्रेजत॒ क्षाः ।
आ मा॒तरा॒ भर॑ति शु॒ष्म्या गोर्नृ॒वत्परि॑ज्मन्नोनुवन्त॒ वाताः॑ ॥
सर्व लोक व अनेक प्रवाह, द्युलोकही बलवानाच्या जन्माने कंपले; पृथ्वीही कंपली. बलवान दोन मातांना धारण करतो; गोकिरणांमध्ये वारे मानवांसह सभोवती गर्जतात.
4.22.5
ता तू त॑ इन्द्र मह॒तो म॒हानि॒ विश्वे॒ष्वित्सव॑नेषु प्र॒वाच्या॑ ।
यच्छू॑र धृष्णो धृष॒ता द॑धृ॒ष्वानहिं॒ वज्रे॑ण॒ शव॒सावि॑वेषीः ॥
हे इंद्रा, तुझी ती महान कृत्ये सर्व सवनांमध्ये प्रशंसनीय आहेत. हे शूरा, धृष्णो, तू धैर्याने धैर्यवान होऊन वज्र व बलाने अहिला (वृत्राला) भेदलेस.
4.22.6
ता तू ते॑ स॒त्या तु॑विनृम्ण॒ विश्वा॒ प्र धे॒नवः॑ सिस्रते॒ वृष्ण॒ ऊध्नः॑ ।
अधा॑ ह॒ त्वद्वृ॑षमणो भिया॒नाः प्र सिन्ध॑वो॒ जव॑सा चक्रमन्त ॥
हे अतिबलवान, ते सर्व खरोखर तुझेच आहे; सर्व दुधाळ गाई वृषाच्या सडातून वाहतात. तेव्हा, हे वृषमनः, तुझ्यामुळे भयभीत होऊन नद्या वेगाने वाहिल्या.
4.22.7
अत्राह॑ ते हरिव॒स्ता उ॑ दे॒वीरवो॑भिरिन्द्र स्तवन्त॒ स्वसा॑रः ।
यत्सी॒मनु॒ प्र मु॒चो ब॑द्बधा॒ना दी॒र्घामनु॒ प्रसि॑तिं स्यन्द॒यध्यै॑ ॥
येथे, हे हरियुक्त इंद्रा, त्या दिव्य भगिनी तुझ्या संरक्षणांसह तुझी स्तुती करतात; जेव्हा त्या बंधनातून मुक्त होऊन दीर्घ प्रवाहात वाहतात.
4.22.8
पि॒पी॒ळे अं॒शुर्मद्यो॒ न सिन्धु॒रा त्वा॒ शमी॑ शशमा॒नस्य॑ श॒क्तिः ।
अ॒स्म॒द्र्य॑क्च्छुशुचा॒नस्य॑ यम्या आ॒शुर्न र॒श्मिं तु॒व्योज॑सं॒ गोः ॥
सोमाची धार पिळली गेली आहे, उन्मादक नदीसारखी; दगडाने श्रम करणाऱ्याची शक्ती तुझ्याकडे आली आहे. आमच्याकडे वळून, तेजस्वीच्या नियंत्रणात, वेगवान घोड्याच्या लगामासारखी, गायींची महाशक्ती आवर.
4.22.9
अ॒स्मे वर्षि॑ष्ठा कृणुहि॒ ज्येष्ठा॑ नृ॒म्णानि॑ स॒त्रा स॑हुरे॒ सहां॑सि ।
अ॒स्मभ्यं॑ वृ॒त्रा सु॒हना॑नि रन्धि ज॒हि वध॑र्व॒नुषो॒ मर्त्य॑स्य ॥
आमच्यासाठी सर्वात मोठी कर्मे कर, हे विजेत्या; नेहमी श्रेष्ठ पराक्रम दाखव. आमच्यासाठी शत्रू आणि अडथळे दूर कर; लोभी माणसाचा प्रहार पाडून टाक.
4.22.10
अ॒स्माक॒मित्सु शृ॑णुहि॒ त्वमि॑न्द्रा॒स्मभ्यं॑ चि॒त्राँ उप॑ माहि॒ वाजा॑न् ।
अ॒स्मभ्यं॒ विश्वा॑ इषणः॒ पुरं॑धीर॒स्माकं॒ सु म॑घवन्बोधि गो॒दाः ॥
आमची प्रार्थना नीट ऐक, हे इंद्रा; आम्हाला तेजस्वी बक्षिसे आणि बळ दे. आमच्यासाठी सर्व किल्ले उघड; हे दानशूर मघवन, आमच्यासाठी गोदाता हो.
4.22.11
नू ष्टु॒त इ॑न्द्र॒ नू गृ॑णा॒न इषं॑ जरि॒त्रे न॒द्यो॑ न पी॑पेः ।
अका॑रि ते हरिवो॒ ब्रह्म॒ नव्यं॑ धि॒या स्या॑म र॒थ्यः॑ सदा॒साः ॥
आता स्तुत्य झालेल्या हे इंद्रा, आता स्तुती करणाऱ्या गायकाला अन्न दे; नद्या भरतात तसे. तुझ्यासाठी, हे हरियुक्ता, हे नवीन ब्रह्म रचले आहे; बुद्धीने आम्ही रथावर आरूढ आणि सदैव विजयी होऊ.