ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 4.22
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.22.1
यन्न॒ इन्द्रो॑ जुजु॒षे यच्च॒ वष्टि॒ तन्नो॑ म॒हान्क॑रति शु॒ष्म्या चि॑त् ।
ब्रह्म॒ स्तोमं॑ म॒घवा॒ सोम॑मु॒क्था यो अश्मा॑नं॒ शव॑सा॒ बिभ्र॒देति॑ ॥
ଇନ୍ଦ୍ର ଆମ ପ୍ରତି ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ଯାହା ଦିଅନ୍ତି, ସେ ମହାନ ଶକ୍ତିରେ ଆମ ପାଇଁ ତାହା କରନ୍ତୁ। ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ର ନିଜ ବଳରେ ପଥର ଧାରଣ କରି ଆସନ୍ତି; ପ୍ରାର୍ଥନା, ସ୍ତୋତ୍ର, ସୋମ ଓ ମନ୍ତ୍ର ସେ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।
4.22.2
वृषा॒ वृष॑न्धिं॒ चतु॑रश्रि॒मस्य॑न्नु॒ग्रो बा॒हुभ्यां॒ नृत॑मः॒ शची॑वान् ।
श्रि॒ये परु॑ष्णीमु॒षमा॑ण॒ ऊर्णां॒ यस्याः॒ पर्वा॑णि स॒ख्याय॑ वि॒व्ये ॥
ବୃଷ ଚାରି କୋଣ ବିଶିଷ୍ଟ ବୃଷନ୍ଧିକୁ ପକାଇ, ଦୁଇ ବାହୁରେ ଉଗ୍ର, ଅତି ବୀର ଓ ଶକ୍ତିମାନ ଅଟନ୍ତି; ସମ୍ପଦ ପାଇଁ ସେ ଲାଲ ଉଷା ଓ ଲୋମପରି ମେଘ ବିସ୍ତାର କଲେ; ମିତ୍ରତା ପାଇଁ ତାହାର ସନ୍ଧିରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
4.22.3
यो दे॒वो दे॒वत॑मो॒ जाय॑मानो म॒हो वाजे॑भिर्म॒हद्भि॑श्च॒ शुष्मैः॑ ।
दधा॑नो॒ वज्रं॑ बा॒ह्वोरु॒शन्तं॒ द्याममे॑न रेजय॒त्प्र भूम॑ ॥
ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବ, ଜନ୍ମ ହେବା ମାତ୍ରେ ମହାବଳ ଓ ଶକ୍ତି ସହିତ, ଦୁଇ ବାହୁରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବଜ୍ର ଧାରଣ କରି, ପ୍ରହାରରେ ଦ୍ୟୁଲୋକକୁ କମ୍ପାଇ ପୃଥିବୀକୁ ଦୃଢ଼ କରନ୍ତି।
4.22.4
विश्वा॒ रोधां॑सि प्र॒वत॑श्च पू॒र्वीर्द्यौर्ऋ॒ष्वाज्जनि॑मन्रेजत॒ क्षाः ।
आ मा॒तरा॒ भर॑ति शु॒ष्म्या गोर्नृ॒वत्परि॑ज्मन्नोनुवन्त॒ वाताः॑ ॥
ସମସ୍ତ ଲୋକ ଓ ଅନେକ ସ୍ରୋତ, ଦ୍ୟୁଲୋକ ମଧ୍ୟ ବଳବାନଙ୍କ ଜନ୍ମରେ କମ୍ପିଲେ; ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟ କମ୍ପିଲା। ଶକ୍ତିମାନ ଦୁଇ ମାତାଙ୍କୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି; ଗୋରଶ୍ମି ମଧ୍ୟରେ ପବନ ମାନବ ସହିତ ଚାରିଆଡ଼େ ଗର୍ଜନ କରନ୍ତି।
4.22.5
ता तू त॑ इन्द्र मह॒तो म॒हानि॒ विश्वे॒ष्वित्सव॑नेषु प्र॒वाच्या॑ ।
यच्छू॑र धृष्णो धृष॒ता द॑धृ॒ष्वानहिं॒ वज्रे॑ण॒ शव॒सावि॑वेषीः ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ସେହି ମହାନ କର୍ମ ସବୁ ସବନରେ ପ୍ରଶଂସନୀୟ। ହେ ଶୂର, ଧୃଷ୍ଣୁ, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ସାହସରେ ସାହସୀ ହୋଇ ବଜ୍ର ଓ ବଳରେ ଅହିକୁ (ବୃତ୍ରକୁ) ପ୍ରବେଶ କଲ।
4.22.6
ता तू ते॑ स॒त्या तु॑विनृम्ण॒ विश्वा॒ प्र धे॒नवः॑ सिस्रते॒ वृष्ण॒ ऊध्नः॑ ।
अधा॑ ह॒ त्वद्वृ॑षमणो भिया॒नाः प्र सिन्ध॑वो॒ जव॑सा चक्रमन्त ॥
ହେ ଅତି ବଳବାନ, ସେ ସବୁ ପ୍ରକୃତରେ ତୁମର; ସମସ୍ତ କ୍ଷୀରବତୀ ଗାଈ ବୃଷର ସ୍ତନରୁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅନ୍ତି। ତେବେ, ହେ ବୃଷମନଃ, ତୁମଠାରୁ ଭୟ ପାଇ ନଦୀସବୁ ବେଗରେ ବହିଲେ।
4.22.7
अत्राह॑ ते हरिव॒स्ता उ॑ दे॒वीरवो॑भिरिन्द्र स्तवन्त॒ स्वसा॑रः ।
यत्सी॒मनु॒ प्र मु॒चो ब॑द्बधा॒ना दी॒र्घामनु॒ प्रसि॑तिं स्यन्द॒यध्यै॑ ॥
ଏଠାରେ, ହେ ହରି ଅଶ୍ୱବିଶିଷ୍ଟ ଇନ୍ଦ୍ର, ସେହି ଦିବ୍ୟ ଭଗିନୀମାନେ ତୁମ ରକ୍ଷଣା ସହିତ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି; ସେମାନେ ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ଦୀର୍ଘ ପ୍ରବାହରେ ବହନ୍ତି ବେଳେ।
4.22.8
पि॒पी॒ळे अं॒शुर्मद्यो॒ न सिन्धु॒रा त्वा॒ शमी॑ शशमा॒नस्य॑ श॒क्तिः ।
अ॒स्म॒द्र्य॑क्च्छुशुचा॒नस्य॑ यम्या आ॒शुर्न र॒श्मिं तु॒व्योज॑सं॒ गोः ॥
ସୋମର ଧାରା ପେଷାଯାଇଛି, ମଦକାରୀ ନଦୀ ଭଳି; ପଥରରେ ପରିଶ୍ରମୀର ଶକ୍ତି ତୁମ ଆଡ଼କୁ ଆସିଛି। ଆମ ଆଡ଼କୁ ଫେରି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳର ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ, ଦ୍ରୁତ ଅଶ୍ୱର ଲଗାମ ଭଳି, ଗାଈମାନଙ୍କର ମହାବଳକୁ ସଂଯତ କର।
4.22.9
अ॒स्मे वर्षि॑ष्ठा कृणुहि॒ ज्येष्ठा॑ नृ॒म्णानि॑ स॒त्रा स॑हुरे॒ सहां॑सि ।
अ॒स्मभ्यं॑ वृ॒त्रा सु॒हना॑नि रन्धि ज॒हि वध॑र्व॒नुषो॒ मर्त्य॑स्य ॥
ଆମ ପାଇଁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ କର୍ମ କର, ହେ ବିଜେତା; ସର୍ବଦା ଉତ୍ତମ ପରାକ୍ରମ ଦେଖାଅ। ଆମ ପାଇଁ ଶତ୍ରୁ ଓ ବାଧା ଦୂର କର; ଲୋଭୀ ମନୁଷ୍ୟର ଆଘାତକୁ ଭାଙ୍ଗି ପକାଅ।
4.22.10
अ॒स्माक॒मित्सु शृ॑णुहि॒ त्वमि॑न्द्रा॒स्मभ्यं॑ चि॒त्राँ उप॑ माहि॒ वाजा॑न् ।
अ॒स्मभ्यं॒ विश्वा॑ इषणः॒ पुरं॑धीर॒स्माकं॒ सु म॑घवन्बोधि गो॒दाः ॥
ଆମ ପ୍ରାର୍ଥନା ଭଲଭାବେ ଶୁଣ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର; ଆମକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପୁରସ୍କାର ଓ ବଳ ଦିଅ। ଆମ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଦୁର୍ଗ ଖୋଲ; ହେ ଦାନଶୀଳ ମଘବନ, ଆମ ପାଇଁ ଗୋଦାତା ହୁଅ।
4.22.11
नू ष्टु॒त इ॑न्द्र॒ नू गृ॑णा॒न इषं॑ जरि॒त्रे न॒द्यो॑ न पी॑पेः ।
अका॑रि ते हरिवो॒ ब्रह्म॒ नव्यं॑ धि॒या स्या॑म र॒थ्यः॑ सदा॒साः ॥
ବର୍ତ୍ତମାନ ସ୍ତୁତ ହୋଇଥିବା ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବର୍ତ୍ତମାନ ସ୍ତୁତି କରି, ଗାୟକକୁ ଅନ୍ନ ଦିଅ; ନଦୀମାନେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରନ୍ତି ପରି। ତୁମ ପାଇଁ, ହେ ହରି ଅଶ୍ୱବିଶିଷ୍ଟ, ଏହି ନୂତନ ବ୍ରହ୍ମ ରଚିତ ହୋଇଛି; ବୁଦ୍ଧିରେ ଆମେ ରଥରେ ଆରୂଢ଼ ଓ ସର୍ବଦା ବିଜୟୀ ହେଉ।