Ṛgveda · Sūkta 4.22

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Mit Wortbedeutungen lesen

4.22.1

यन्न॒ इन्द्रो॑ जुजु॒षे यच्च॒ वष्टि॒ तन्नो॑ म॒हान्क॑रति शु॒ष्म्या चि॑त् ।
ब्रह्म॒ स्तोमं॑ म॒घवा॒ सोम॑मु॒क्था यो अश्मा॑नं॒ शव॑सा॒ बिभ्र॒देति॑ ॥

Möge Indra, mit uns zufrieden, gewähren, was er gibt, und der Mächtige es groß für uns machen. Der freigebige Indra kommt, den Stein mit Kraft tragend; er nehme Gebet, Lobgesang, Soma und Sprüche an.

4.22.2

वृषा॒ वृष॑न्धिं॒ चतु॑रश्रि॒मस्य॑न्नु॒ग्रो बा॒हुभ्यां॒ नृत॑मः॒ शची॑वान् ।
श्रि॒ये परु॑ष्णीमु॒षमा॑ण॒ ऊर्णां॒ यस्याः॒ पर्वा॑णि स॒ख्याय॑ वि॒व्ये ॥

Der Stier, den vierkantigen Vṛṣandhi niederwerfend, mit beiden Armen gewaltig, der männlichste und mächtigste, breitete die rötliche Morgenröte und die wollige Wolke zum Glanz aus und drang um der Freundschaft willen in ihre Gelenke ein.

4.22.3

यो दे॒वो दे॒वत॑मो॒ जाय॑मानो म॒हो वाजे॑भिर्म॒हद्भि॑श्च॒ शुष्मैः॑ ।
दधा॑नो॒ वज्रं॑ बा॒ह्वोरु॒शन्तं॒ द्याममे॑न रेजय॒त्प्र भूम॑ ॥

Der göttlichste der Götter, bei seiner Geburt mit großen Kräften und großer Macht, den leuchtenden Donnerkeil in beiden Armen haltend, läßt den Himmel durch seinen Schlag erzittern und festigt die Erde.

4.22.4

विश्वा॒ रोधां॑सि प्र॒वत॑श्च पू॒र्वीर्द्यौर्ऋ॒ष्वाज्जनि॑मन्रेजत॒ क्षाः ।
आ मा॒तरा॒ भर॑ति शु॒ष्म्या गोर्नृ॒वत्परि॑ज्मन्नोनुवन्त॒ वाताः॑ ॥

Alle Welten und die vielen Ströme, und der Himmel zitterten bei der Geburt des Starken; auch die Erde bebte. Der Mächtige trägt die beiden Mütter; zwischen den Kuhstrahlen brausen die Winde ringsum mit den Menschen.

4.22.5

ता तू त॑ इन्द्र मह॒तो म॒हानि॒ विश्वे॒ष्वित्सव॑नेषु प्र॒वाच्या॑ ।
यच्छू॑र धृष्णो धृष॒ता द॑धृ॒ष्वानहिं॒ वज्रे॑ण॒ शव॒सावि॑वेषीः ॥

Indra, deine großen Taten sind bei allen Pressungen zu verkünden. Als du, o Held, o Kühner, kühn geworden durch Kühnheit, die Schlange mit dem Donnerkeil und mit Kraft schlugst.

4.22.6

ता तू ते॑ स॒त्या तु॑विनृम्ण॒ विश्वा॒ प्र धे॒नवः॑ सिस्रते॒ वृष्ण॒ ऊध्नः॑ ।
अधा॑ ह॒ त्वद्वृ॑षमणो भिया॒नाः प्र सिन्ध॑वो॒ जव॑सा चक्रमन्त ॥

O Sehr-Männlicher, diese wahren Taten sind alle dein; alle Milchkühe fließen aus dem Euter des Stiers. Dann, o du Stiergesinnter, eilten die Flüsse, dich fürchtend, mit Schnelligkeit dahin.

4.22.7

अत्राह॑ ते हरिव॒स्ता उ॑ दे॒वीरवो॑भिरिन्द्र स्तवन्त॒ स्वसा॑रः ।
यत्सी॒मनु॒ प्र मु॒चो ब॑द्बधा॒ना दी॒र्घामनु॒ प्रसि॑तिं स्यन्द॒यध्यै॑ ॥

Hier, o Indra, Herr der falbenen Rosse, preisen dich jene göttlichen Schwestern mit deinen Schutzgaben, wenn sie, von ihren Fesseln befreit, ihren langen Lauf entlangfließen.

4.22.8

पि॒पी॒ळे अं॒शुर्मद्यो॒ न सिन्धु॒रा त्वा॒ शमी॑ शशमा॒नस्य॑ श॒क्तिः ।
अ॒स्म॒द्र्य॑क्च्छुशुचा॒नस्य॑ यम्या आ॒शुर्न र॒श्मिं तु॒व्योज॑सं॒ गोः ॥

Der Strom des Soma ist ausgepresst, wie ein berauschender Fluss; die Kraft des Mühenden mit dem Stein ist zu dir gelangt. Dich uns zuwendend, unter der Herrschaft des Leuchtenden, wie die Zügel eines schnellen Rosses, zügle die gewaltige Kraft der Kühe.