ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 4.6
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.6.1
ऊ॒र्ध्व ऊ॒ षु णो॑ अध्वरस्य होत॒रग्ने॒ तिष्ठ॑ दे॒वता॑ता॒ यजी॑यान् ।
त्वं हि विश्व॑म॒भ्यसि॒ मन्म॒ प्र वे॒धस॑श्चित्तिरसि मनी॒षाम् ॥
ହେ ହୋତା ଅଗ୍ନି, ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଉଚ୍ଚ ହୋଇ ଦେବତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହୁଅ; ତୁମେ ପୂଜାର ସର୍ବାଧିକ ଯୋଗ୍ୟ। ତୁମେ ସବୁଥିରେ ବ୍ୟାପ୍ତ; ଜ୍ଞାନୀ ଋଷିମାନଙ୍କର ମନନକୁ ଆଗକୁ ନେଉଛ।
4.6.2
अमू॑रो॒ होता॒ न्य॑सादि वि॒क्षु अ॒ग्निर्म॒न्द्रो वि॒दथे॑षु॒ प्रचे॑ताः ।
ऊ॒र्ध्वं भा॒नुं स॑वि॒तेवा॑श्रे॒न्मेते॑व धू॒मं स्त॑भाय॒दुप॒ द्याम् ॥
ଅକ୍ଳାନ୍ତ ହୋତା ଅଗ୍ନି ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥାପିତ ହେଲେ; ସେହି ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଅଗ୍ନି ଯଜ୍ଞରେ ସଚେତନ ଓ ଦୂରଦର୍ଶୀ। ସବିତାଙ୍କ ପରି ସେ ଆଲୋକ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଉଠାନ୍ତି; ମାପକ ସ୍ତମ୍ଭ ଉଠାଇବା ପରି ଧୂଆଁକୁ ଆକାଶ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉଠାନ୍ତି।
4.6.3
य॒ता सु॑जू॒र्णी रा॒तिनी॑ घृ॒ताची॑ प्रदक्षि॒णिद्दे॒वता॑तिमुरा॒णः ।
उदु॒ स्वरु॑र्नव॒जा नाक्रः प॒श्वो अ॑नक्ति॒ सुधि॑तः सु॒मेकः॑ ॥
ସୁନ୍ଦର ସୂତାରେ ବୁଣା, ଦାନଶୀଳ, ଘିଅରେ ପ୍ରବାହିତ, ଦକ୍ଷିଣାବର୍ତ୍ତ, ଦେବତାଙ୍କ ଯଜ୍ଞ ଆଡ଼କୁ ଆକୃଷ୍ଟ ଶିଖା ଯେପରି ନିଜ ତେଜ ଉଠାଏ; ନବଜାତ ସୁନେଲି ଉଷା ପରି ସୁସିଦ୍ଧ ପଶୁର ରୂପକୁ ଅଳଙ୍କୃତ କରେ।
4.6.4
स्ती॒र्णे ब॒र्हिषि॑ समिधा॒ने अ॒ग्नौ ऊ॒र्ध्वो अ॑ध्व॒र्युर्जु॑जुषा॒णो अ॑स्थात् ।
पर्य॒ग्निः प॑शु॒पा न होता॑ त्रिवि॒ष्ट्ये॑ति प्र॒दिव॑ उरा॒णः ॥
କୁଶ ଉପରେ ବିଛାଯାଇଥିବା, ସମିଧରେ ଜ୍ଵଳିତ ଅଗ୍ନିରେ ଉଚ୍ଚ ହୋଇ ଅଧ୍ୱର୍ଯୁ ଆନନ୍ଦରେ ଠିଆ ହେଲେ; ପଶୁରକ୍ଷକ ଅଗ୍ନି ପରି ହୋତା ତ୍ରିରୂପ ଶିଖା ସହିତ ଚାରିପାଖେ ଘୂରେ, ଦୀପ୍ତିମାନ ହୋଇ।
4.6.5
परि॒ त्मना॑ मि॒तद्रु॑रेति॒ होता॒ग्निर्म॒न्द्रो मधु॑वचा ऋ॒तावा॑ ।
द्रव॑न्त्यस्य वा॒जिनो॒ न शोका॒ भय॑न्ते॒ विश्वा॒ भुव॑ना॒ यदभ्रा॑ट् ॥
ମିତ୍ରଙ୍କ ମିତ୍ର ଅଗ୍ନି ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଚାରିପାଖେ ଗମନ କରନ୍ତି; ସେ ହୋତା, ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ମଧୁରବାଣୀ ଓ ଋତର ରକ୍ଷକ। ତାଙ୍କ ଶିଖା ବେଗବାନ ଅଶ୍ୱ ପରି ଦୌଡ଼େ; ସେ ଦୀପ୍ତ ହେଲେ ସମସ୍ତ ଭୁବନ ଭୟରେ କମ୍ପେ।
4.6.6
भ॒द्रा ते॑ अग्ने स्वनीक सं॒दृग्घो॒रस्य॑ स॒तो विषु॑णस्य॒ चारुः॑ ।
न यत्ते॑ शो॒चिस्तम॑सा॒ वर॑न्त॒ न ध्व॒स्मान॑स्त॒न्वी॑ रेप॒ आ धुः॑ ॥
ଉତ୍ତମ ଶିଖାଯୁକ୍ତ ଅଗ୍ନି, ତୁମର ଦର୍ଶନ ମଙ୍ଗଳକର; ତୁମେ ଭୟଙ୍କର ଓ ସର୍ବବ୍ୟାପୀଙ୍କ ତେଜୋମୟ ରୂପ। ଯେତେବେଳେ ତୁମ ଶିଖାକୁ ଅନ୍ଧକାର ଘେରେ ନାହିଁ, ସେତେବେଳେ ଧୂଆଁ ମେଘ ତୁମ ଦେହ ନିକଟରେ ରହେ ନାହିଁ।
4.6.7
न यस्य॒ सातु॒र्जनि॑तो॒रवा॑रि॒ न मा॒तरा॑पि॒तरा॒ नू चि॑दि॒ष्टौ ।
अधा॑ मि॒त्रो न सुधि॑तः पाव॒कोऽग्निर्दी॑दाय॒ मानु॑षीषु वि॒क्षु ॥
ଦାତା ଓ ଜନକଙ୍କୁ କେହି ଅଟକାଇ ପାରନ୍ତି ନାହିଁ; ଯଜ୍ଞରେ ମାତା-ପିତା ମଧ୍ୟ ନୁହଁନ୍ତି। ତେବେ ମିତ୍ର ପରି ସୁନ୍ଦର ଜ୍ୱଳନ୍ତ ପାବକ ଅଗ୍ନି ମନୁଷ୍ୟ ଓ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜ୍ୱଳେ।
4.6.8
द्विर्यं पञ्च॒ जीज॑नन्त्सं॒वसा॑नाः॒ स्वसा॑रो अ॒ग्निं मानु॑षीषु वि॒क्षु ।
उ॒ष॒र्बुध॑मथ॒र्यो॑ न दन्तं॑ शु॒क्रं स्वासं॑ पर॒शुं न ति॒ग्मम् ॥
ମିଳିତ ପାଞ୍ଚ ଭଉଣୀ ଦୁଇଥର ମନୁଷ୍ୟ ଓ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଗ୍ନିକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ; ଉଷାରେ ଜାଗ୍ରତ କରୁଥିବା, ଅଥର୍ବନଙ୍କ ଦାଢ଼ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, କୁରା ପରି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଅଗ୍ନି।
4.6.9
तव॒ त्ये अ॑ग्ने ह॒रितो॑ घृत॒स्ना रोहि॑तास ऋ॒ज्वञ्चः॒ स्वञ्चः॑ ।
अ॒रु॒षासो॒ वृष॑ण ऋजुमु॒ष्का आ दे॒वता॑तिमह्वन्त द॒स्माः ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମର ସେହି ସବୁଜ, ଘିଅରେ ଭିଜା, ଲାଲ, ସିଧା, ଏକାଠି ଚାଲୁଥିବା ଅଶ୍ୱମାନେ; ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ବର୍ଷା କରୁଥିବା ଷଣ୍ଢ ପରି — ଦେବଯଜ୍ଞକୁ ଆହୂତ ହେଲେ।
4.6.10
ये ह॒ त्ये ते॒ सह॑माना अ॒यास॑स्त्वे॒षासो॑ अग्ने अ॒र्चय॒श्चर॑न्ति ।
श्ये॒नासो॒ न दु॑वस॒नासो॒ अर्थं॑ तुविष्व॒णसो॒ मारु॑तं॒ न शर्धः॑ ॥
ଯେଉଁମାନେ ତୁମର ସହିଷ୍ଣୁ, ଅକ୍ଲାନ୍ତ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ — ହେ ଅଗ୍ନି, ସେହି ଶିଖାମାନେ ଚାଲନ୍ତି; ବାଜପକ୍ଷୀ ପରି, ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଆଣୁଥିବା, ମରୁତଙ୍କ ବଳ ପରି ଗର୍ଜୁଥିବା।
4.6.11
अका॑रि॒ ब्रह्म॑ समिधान॒ तुभ्यं॒ शंसा॑त्यु॒क्थं यज॑ते॒ व्यू॑ धाः ।
होता॑रम॒ग्निं मनु॑षो॒ नि षे॑दुर्नम॒स्यन्त॑ उ॒शिजः॒ शंस॑मा॒योः ॥
ହେ ସମିଦ୍ଧ, ତୁମ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା ରଚିତ ହେଲା; ଉକ୍ଥ ପାଠ କରୁଥିବା ଯଜମାନ ଯଜ୍ଞକାରୀ ପାଇଁ ତୁମକୁ ସ୍ଥାପନ କରେ। ମନୁଷ୍ୟମାନେ ହୋତା ଅଗ୍ନିକୁ ସ୍ଥାପିଲେ; ନମସ୍କାର କରୁଥିବା ଉଶିଜମାନେ ଆୟୁଙ୍କ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।