Ṛgveda · Sūkta 4.6
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.6.1
ऊ॒र्ध्व ऊ॒ षु णो॑ अध्वरस्य होत॒रग्ने॒ तिष्ठ॑ दे॒वता॑ता॒ यजी॑यान् ।
त्वं हि विश्व॑म॒भ्यसि॒ मन्म॒ प्र वे॒धस॑श्चित्तिरसि मनी॒षाम् ॥
O Agni, Priester und Anrufer, erhebe dich und stelle dich unter die Götter zum Opfer; du bist der würdigste der Verehrung. Denn du durchdringst alles, und du trägst das Denken und die Eingebung der Seher voran.
4.6.2
अमू॑रो॒ होता॒ न्य॑सादि वि॒क्षु अ॒ग्निर्म॒न्द्रो वि॒दथे॑षु॒ प्रचे॑ताः ।
ऊ॒र्ध्वं भा॒नुं स॑वि॒तेवा॑श्रे॒न्मेते॑व धू॒मं स्त॑भाय॒दुप॒ द्याम् ॥
Der unermüdliche Priester Agni ist unter den Völkern eingesetzt worden; jener erfreuliche Agni ist bei den Riten wachsam und weitsichtig. Wie Savitar erhebt er sein Licht empor, und wie ein Messender eine Säule aufrichtet, stützt er den Rauch hinauf zum Himmel.
4.6.3
य॒ता सु॑जू॒र्णी रा॒तिनी॑ घृ॒ताची॑ प्रदक्षि॒णिद्दे॒वता॑तिमुरा॒णः ।
उदु॒ स्वरु॑र्नव॒जा नाक्रः प॒श्वो अ॑नक्ति॒ सुधि॑तः सु॒मेकः॑ ॥
Wie eine Flamme, mit feinen Fäden gewoben, freigebig, von Schmalz strömend, rechtsläufig, zum Opfer der Götter geneigt, ihren Glanz erhebt; wie die neugeborene goldene Morgenröte schmückt sie die Gestalt des wohlbereiteten Tieres.
4.6.4
स्ती॒र्णे ब॒र्हिषि॑ समिधा॒ने अ॒ग्नौ ऊ॒र्ध्वो अ॑ध्व॒र्युर्जु॑जुषा॒णो अ॑स्थात् ।
पर्य॒ग्निः प॑शु॒पा न होता॑ त्रिवि॒ष्ट्ये॑ति प्र॒दिव॑ उरा॒णः ॥
Im mit Holz entzündeten Feuer, auf dem heiligen Gras ausgebreitet, erhob sich der Priester Adhvaryu hoch und stand, erfreut. Wie Agni, der Beschützer des Viehs, bewegt sich der Anrufer mit seiner dreifachen Flamme ringsum, strahlend.
4.6.5
परि॒ त्मना॑ मि॒तद्रु॑रेति॒ होता॒ग्निर्म॒न्द्रो मधु॑वचा ऋ॒तावा॑ ।
द्रव॑न्त्यस्य वा॒जिनो॒ न शोका॒ भय॑न्ते॒ विश्वा॒ भुव॑ना॒ यदभ्रा॑ट् ॥
Agni, der Freund des Mitra, geht ringsum aus eigener Kraft; er ist der Priester, der erfreuliche, süß sprechende Hüter der Wahrheit. Seine Flammen laufen wie schnelle Rosse, und wenn er leuchtet, zittern alle Wesen vor Furcht.
4.6.6
भ॒द्रा ते॑ अग्ने स्वनीक सं॒दृग्घो॒रस्य॑ स॒तो विषु॑णस्य॒ चारुः॑ ।
न यत्ते॑ शो॒चिस्तम॑सा॒ वर॑न्त॒ न ध्व॒स्मान॑स्त॒न्वी॑ रेप॒ आ धुः॑ ॥
Schön ist dein Anblick, o Agni mit der feinen Flamme; du bist die leuchtende Gestalt des Furchtbaren, des Allgegenwärtigen. Wenn die Finsternis deine Flamme nicht umschließt, lassen sich die Rauchwolken nicht nahe deinem Leib nieder.
4.6.7
न यस्य॒ सातु॒र्जनि॑तो॒रवा॑रि॒ न मा॒तरा॑पि॒तरा॒ नू चि॑दि॒ष्टौ ।
अधा॑ मि॒त्रो न सुधि॑तः पाव॒कोऽग्निर्दी॑दाय॒ मानु॑षीषु वि॒क्षु ॥
Niemand kann den Geber oder den Erzeuger zurückhalten, nicht einmal Mutter und Vater im Opfer. Dann leuchtet Agni, der Reiniger, wohlentzündet wie ein Freund, unter den menschlichen Stämmen.
4.6.8
द्विर्यं पञ्च॒ जीज॑नन्त्सं॒वसा॑नाः॒ स्वसा॑रो अ॒ग्निं मानु॑षीषु वि॒क्षु ।
उ॒ष॒र्बुध॑मथ॒र्यो॑ न दन्तं॑ शु॒क्रं स्वासं॑ पर॒शुं न ति॒ग्मम् ॥
Die fünf Schwestern, vereint, erzeugten Agni zweimal unter den menschlichen Stämmen: den Wecker der Morgenröte, leuchtend wie Atharvans Zahn, scharf wie eine Axt.
4.6.9
तव॒ त्ये अ॑ग्ने ह॒रितो॑ घृत॒स्ना रोहि॑तास ऋ॒ज्वञ्चः॒ स्वञ्चः॑ ।
अ॒रु॒षासो॒ वृष॑ण ऋजुमु॒ष्का आ दे॒वता॑तिमह्वन्त द॒स्माः ॥
Jene grünen, schmalzbeladenen, rötlichen, geraden, gemeinsam ziehenden Rosse von dir, o Agni, gleich regenspendenden Stieren, wurden zum göttlichen Opfer gerufen.
4.6.10
ये ह॒ त्ये ते॒ सह॑माना अ॒यास॑स्त्वे॒षासो॑ अग्ने अ॒र्चय॒श्चर॑न्ति ।
श्ये॒नासो॒ न दु॑वस॒नासो॒ अर्थं॑ तुविष्व॒णसो॒ मारु॑तं॒ न शर्धः॑ ॥
Jene deine ausdauernden, unermüdlichen, leuchtenden Flammen, o Agni, bewegen sich wie Falken, die das Ziel bringen, brüllend wie die Kraft der Maruts.
4.6.11
अका॑रि॒ ब्रह्म॑ समिधान॒ तुभ्यं॒ शंसा॑त्यु॒क्थं यज॑ते॒ व्यू॑ धाः ।
होता॑रम॒ग्निं मनु॑षो॒ नि षे॑दुर्नम॒स्यन्त॑ उ॒शिजः॒ शंस॑मा॒योः ॥
Ein Gebet wurde für dich gesprochen, o Entfachter; der Opferer, der den Uktha rezitiert, setzt dich für den Darbringer ein. Die Menschen setzten Agni, den Hotar, nieder; verneigt ehren die Uśij-Priester das Lob des Āyu.