ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 4.7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.7.1
अ॒यमि॒ह प्र॑थ॒मो धा॑यि धा॒तृभि॒र्होता॒ यजि॑ष्ठो अध्व॒रेष्वीड्यः॑ ।
यमप्न॑वानो॒ भृग॑वो विरुरु॒चुर्वने॑षु चि॒त्रं वि॒भ्वं॑ वि॒शेवि॑शे ॥
ଏଠାରେ ପ୍ରଥମ ହୋତା ଅଗ୍ନି ଧାତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାପିତ ହେଲେ; ଯଜ୍ଞରେ ସେ ଅତି ପୂଜନୀୟ ଓ ସ୍ତୁତ୍ୟ। ଭୃଗୁମାନେ ତାଙ୍କୁ ପାଇ ବନରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କଲେ; ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜନ ପାଇଁ ସେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଓ ବ୍ୟାପକ।
4.7.2
अग्ने॑ क॒दा त॑ आनु॒षग्भुव॑द्दे॒वस्य॒ चेत॑नम् ।
अधा॒ हि त्वा॑ जगृभ्रि॒रे मर्ता॑सो वि॒क्ष्वीड्य॑म् ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଦେବଙ୍କ ଚେତନା ତୁମ ମଧ୍ୟରେ କେବେ କ୍ରମରେ ଉଦିତ ହେବ? ସେତେବେଳେ ହିଁ ମର୍ତ୍ୟମାନେ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ତୁତ୍ୟ ତୁମକୁ ନିଶ୍ଚୟ ଗ୍ରହଣ କରିବେ।
4.7.3
ऋ॒तावा॑नं॒ विचे॑तसं॒ पश्य॑न्तो॒ द्यामि॑व॒ स्तृभिः॑ ।
विश्वे॑षामध्व॒राणां॑ हस्क॒र्तारं॒ दमे॑दमे ॥
ଋତବାନ୍ ଓ ବିଚକ୍ଷଣ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ, ଯେପରି ସ୍ତମ୍ଭ ସହିତ ଆକାଶ ଦେଖାଯାଏ, ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞକୁ ସୁବ୍ୟବସ୍ଥିତ କରୁଥିବା ଙ୍କୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଘରେ (ଦେଖୁଛନ୍ତି)।
4.7.4
आ॒शुं दू॒तं वि॒वस्व॑तो॒ विश्वा॒ यश्च॑र्ष॒णीर॒भि ।
आ ज॑भ्रुः के॒तुमा॒यवो॒ भृग॑वाणं वि॒शेवि॑शे ॥
ବିବସ୍ୱାନ୍ଙ୍କ ବେଗବାନ୍ ଦୂତ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ପ୍ରଜାଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଯାଏ, ତାଙ୍କୁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଧ୍ୱଜା ଭାବରେ ଧରିଲେ; ଭୃଗୁମାନଙ୍କ ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜନ ପାଇଁ।
4.7.5
तमी॒ं होता॑रमानु॒षक्चि॑कि॒त्वांसं॒ नि षे॑दिरे ।
र॒ण्वं पा॑व॒कशो॑चिषं॒ यजि॑ष्ठं स॒प्त धाम॑भिः ॥
ସେହି ହୋତାଙ୍କୁ ପ୍ରକୃତରେ କ୍ରମରେ ଜାଣିଥିବା ଲୋକମାନେ ବସାଇଲେ; ବେଗବାନ, ଶୁଦ୍ଧ ଜ୍ୱାଳାବିଶିଷ୍ଟ, ଅତି ପୂଜନୀୟ, ସାତ ଧାମ ସହିତ।
4.7.6
तं शश्व॑तीषु मा॒तृषु॒ वन॒ आ वी॒तमश्रि॑तम् ।
चि॒त्रं सन्तं॒ गुहा॑ हि॒तं सु॒वेदं॑ कूचिद॒र्थिन॑म् ॥
ସେହି ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଶାଶ୍ୱତ ମାତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ବନରେ, ସ୍ଥିର ଓ ଅନାସକ୍ତ ଭାବରେ ଥିବା; ସେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ରଖାଯାଇଥିବା, ସହଜରେ ମିଳୁଥିବା, ଧନ ଇଚ୍ଛୁକଙ୍କ ପାଇଁ।
4.7.7
स॒सस्य॒ यद्वियु॑ता॒ सस्मि॒न्नूध॑न्नृ॒तस्य॒ धाम॑न्र॒णय॑न्त दे॒वाः ।
म॒हाँ अ॒ग्निर्नम॑सा रा॒तह॑व्यो॒ वेर॑ध्व॒राय॒ सद॒मिदृ॒तावा॑ ॥
ପୁରାତନଙ୍କ ବିସ୍ତାରରେ, ଋତଧାମରେ ଦେବତାମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ, ହବ୍ୟ ଗ୍ରହଣକାରୀ ମହାନ ଅଗ୍ନି ନମସ୍କାର ସହିତ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ସଦା ଋତବାନ ହୋଇ ଆସନ୍ତି।
4.7.8
वेर॑ध्व॒रस्य॑ दू॒त्या॑नि वि॒द्वानु॒भे अ॒न्ता रोद॑सी संचिकि॒त्वान् ।
दू॒त ई॑यसे प्र॒दिव॑ उरा॒णो वि॒दुष्ट॑रो दि॒व आ॒रोध॑नानि ॥
ଯଜ୍ଞର ଦୂତକର୍ମ ଜାଣି, ଉଭୟ ଲୋକ ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀକୁ ଭଲ ଭାବେ ବୁଝି, ତୁମେ ଦୂତ ହୋଇ ଚାଲ; ବିସ୍ତୃତ ହୋଇ, ଦିନଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ଜ୍ଞାନୀ ହୋଇ, ସ୍ୱର୍ଗର ଆରୋହଣ ପଥରେ ପହଞ୍ଚ।
4.7.9
कृ॒ष्णं त॒ एम॒ रुश॑तः पु॒रो भाश्च॑रि॒ष्ण्व॑र्चिर्वपु॑षा॒मिदेक॑म् ।
यदप्र॑वीता॒ दध॑ते ह॒ गर्भं॑ स॒द्यश्चि॑ज्जा॒तो भव॒सीदु॑ दू॒तः ॥
ତୁମ ଅନ୍ଧାର ଗତି ଲାଲ ଆଲୋକ ଆଗରେ ଅଛି; ଘୂର୍ଣ୍ଣିତ ଶିଖା ରୂପମାନଙ୍କରେ ଏକ। ମାତା ବିନା ଜନ୍ମ ହେଉଥିବା ବେଳେ ସେମାନେ ଗର୍ଭ ଧାରଣ କରନ୍ତି; ତତ୍କ୍ଷଣାତ ଜାତ ହୋଇ ତୁମେ ଦୂତ ହୁଅ।
4.7.10
स॒द्यो जा॒तस्य॒ ददृ॑शान॒मोजो॒ यद॑स्य॒ वातो॑ अनु॒वाति॑ शो॒चिः ।
वृ॒णक्ति॑ ति॒ग्माम॑त॒सेषु॑ जि॒ह्वां स्थि॒रा चि॒दन्ना॑ दयते॒ वि जम्भैः॑ ॥
ଜନ୍ମ ହେବା ମାତ୍ରେ ତାର ବଳ ଆଲୋକ ଭଳି ଦେଖାଯାଏ; ପବନ ତାର ପଛେ ବହିଲେ ଶିଖା ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଜିଭକୁ ଶୁଷ୍କ କାଠରେ ବିସ୍ତାର କରେ; ସ୍ଥିର ଖାଦ୍ୟକୁ ମଧ୍ୟ ଦାନ୍ତରେ ଧରି ଚିରେ।
4.7.11
तृ॒षु यदन्ना॑ तृ॒षुणा॑ व॒वक्ष॑ तृ॒षुं दू॒तं कृ॑णुते य॒ह्वो अ॒ग्निः ।
वात॑स्य मे॒ळिं स॑चते नि॒जूर्व॑न्ना॒शुं न वा॑जयते हि॒न्वे अर्वा॑ ॥
ଅଗ୍ନି ଶୀଘ୍ର ଖାଦ୍ୟ ଦଗ୍ଧ କଲେ, ସେ ଦ୍ରୁତଗାମୀକୁ ଦୂତ କରେ; ସେ ପବନର ଗତି ଅନୁସରଣ କରେ, ଦୌଡ଼ୁଥିବା ଘୋଡ଼ାକୁ ବେଗ ଦେଇ ଚଳାଇଲା ପରି ସେ ପ୍ରେରିତ ହୁଏ।