ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 4.8

4.8.1

दू॒तं वो॑ वि॒श्ववे॑दसं हव्य॒वाह॒मम॑र्त्यं ।
यजि॑ष्ठमृञ्जसे गि॒रा ॥

ଆପଣଙ୍କ ଦୂତ, ସର୍ବଜ୍ଞ, ହବି ବହନକାରୀ, ଅମର, ସର୍ବାଧିକ ପୂଜ୍ୟ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ମୁଁ ସ୍ତୋତ୍ରରେ ପ୍ରଶଂସା କରେ।

स हि वेदा॒ वसु॑धितिं म॒हाँ आ॒रोध॑नं दि॒वः ।
स दे॒वाँ एह व॑क्षति ॥

ସେହି ମହାନ ଅଗ୍ନି ନିଶ୍ଚୟ ଧନ ବଣ୍ଟନ ଓ ଦ୍ୟୁଲୋକର ଉତ୍ଥାନକୁ ଜାଣନ୍ତି; ସେ ହିଁ ଏଠାକୁ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଆଣିବେ।

स वे॑द दे॒व आ॒नमं॑ दे॒वाँ ऋ॑ताय॒ते दमे॑ ।
दाति॑ प्रि॒याणि॑ चि॒द्वसु॑ ॥

ସେହି ଦେବ ଋତ ପାଳନକାରୀଙ୍କ ଗୃହରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ନମସ୍କାର ଜାଣନ୍ତି, ଏବଂ ପ୍ରିୟ ଧନ ମଧ୍ୟ ଦିଅନ୍ତି।

स होता॒ सेदु॑ दू॒त्यं॑ चिकि॒त्वाँ अ॒न्तरी॑यते ।
वि॒द्वाँ आ॒रोध॑नं दि॒वः ॥

ସେ ହିଁ ହୋତା; ଦୂତର କର୍ମ ଭଲ ଭାବରେ ବୁଝି ସେ ମଧ୍ୟରେ ବିଚରଣ କରନ୍ତି, ଦ୍ୟୁଲୋକର ଉତ୍ଥାନ ଜାଣି।

ते स्या॑म॒ ये अ॒ग्नये॑ ददा॒शुर्ह॒व्यदा॑तिभिः ।
य ईं॒ पुष्य॑न्त इन्ध॒ते ॥

ଆମେ ସେମାନେ ହେଉ ଯେଉଁମାନେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ହବି ଦାନରେ ଦାନ କରନ୍ତି; ଯେଉଁମାନେ ସମୃଦ୍ଧ ହୋଇ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରନ୍ତି।

ते रा॒या ते सु॒वीर्यैः॑ सस॒वांसो॒ वि शृ॑ण्विरे ।
ये अ॒ग्ना द॑धि॒रे दुवः॑ ॥

ଧନ ଓ ଉତ୍ତମ ବୀରତ୍ୱ କର୍ମରେ ସେମାନେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହୁଅନ୍ତି; ଯେଉଁମାନେ ଅଗ୍ନିରେ ଆହୁତି ରଖିଛନ୍ତି ସେମାନେ ହିଁ ସେମାନେ।

अ॒स्मे रायो॑ दि॒वेदि॑वे॒ सं च॑रन्तु पुरु॒स्पृहः॑ ।
अ॒स्मे वाजा॑स ईरताम् ॥

ପ୍ରତିଦିନ ଆମ ପାଇଁ ବହୁ ଧନ ଏକତ୍ର ଗତି କରୁ; ଆମ ପାଇଁ ବଳ ଓ ପୁରସ୍କାର ଉଠୁ।

स विप्र॑श्चर्षणी॒नां शव॑सा॒ मानु॑षाणाम् ।
अति॑ क्षि॒प्रेव॑ विध्यति ॥

ସେହି ଜ୍ଞାନୀ (ଅଗ୍ନି) ନିଜ ବଳରେ ଚାଲୁଥିବା ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟଦେଇ ଦ୍ରୁତ ବାଣ ପରି ବିଦ୍ଧ କରି ଯାଏ।