ઋગ્વેદ · સૂક્ત 5.45
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.45.1
वि॒दा दि॒वो वि॒ष्यन्नद्रि॑मु॒क्थैरा॑य॒त्या उ॒षसो॑ अ॒र्चिनो॑ गुः ।
अपा॑वृत व्र॒जिनी॒रुत्स्व॑र्गा॒द्वि दुरो॒ मानु॑षीर्दे॒व आ॑वः ॥
હે દેવો, દિવ્ય આકાશને જાણો; તે પથ્થર (મેઘ-પર્વત)ને ખોલે છે. સ્તુતિઓથી, ઉષાના આગમનમાં કિરણો તે ગાયો સાથે ગયાં. માર્ગો ખૂલ્યા, તેજસ્વી સ્વર્ગ ઉદય પામ્યું; દેવે માનવ દ્વારો ખોલ્યાં.
5.45.2
वि सूर्यो॑ अ॒मतिं॒ न श्रियं॑ सा॒दोर्वाद्गवां॑ मा॒ता जा॑न॒ती गा॑त् ।
धन्व॑र्णसो न॒द्यः॑ खादो॑अर्णाः॒ स्थूणे॑व॒ सुमि॑ता दृंहत॒ द्यौः ॥
સૂર્યે પ્રકાશ ફેલાવ્યો, મનના વિચાર જેવો, તેજ જેવો; માતા (ઉષા) ગાયોને જાણતી ગમાણમાંથી બહાર આવી. જળ-રંગી નદીઓનાં ગુફાજેવાં મુખ છે; સ્તંભોની જેમ સુસ્થિત આકાશ તેમને ધારણ કરે છે.
5.45.3
अ॒स्मा उ॒क्थाय॒ पर्व॑तस्य॒ गर्भो॑ म॒हीनां॑ ज॒नुषे॑ पू॒र्व्याय॑ ।
वि पर्व॑तो॒ जिही॑त॒ साध॑त॒ द्यौरा॒विवा॑सन्तो दसयन्त॒ भूम॑ ॥
આ સ્તુતિ માટે, પર્વતનો ગર્ભ, મહાન જનોના પ્રાચીન જન્મ માટે; પર્વત ખૂલ્યો, આકાશ સ્થિર થયું. આતુરતાથી તેમણે પૃથ્વીની સેવા કરી.
5.45.4
सू॒क्तेभि॑र्वो॒ वचो॑भिर्दे॒वजु॑ष्टै॒रिन्द्रा॒ न्व॑ग्नी अव॑से हु॒वध्यै॑ ।
उ॒क्थेभि॒र्हि ष्मा॑ क॒वयः॑ सुय॒ज्ञा आ॒विवा॑सन्तो म॒रुतो॒ यज॑न्ति ॥
તમારી સુરચિત સ્તુતિઓ અને દેવોને પ્રિય વાણીથી, રક્ષણ માટે હવે ઇન્દ્ર અને અગ્નિને આહ્વાન કરીએ. કારણ કે સુયજ્ઞ કરતા કવિઓ, આતુર મરુત્, સ્તુતિઓથી તેમની જ પૂજા કરે છે.
5.45.5
एतो॒ न्व॑द्य सु॒ध्यो॑ भवा॑म॒ प्र दु॒च्छुना॑मिनवामा॒ वरी॑यः ।
आ॒रे द्वेषां॑सि सनु॒तर्द॑धा॒माया॑म॒ प्राञ्चो॒ यज॑मान॒मच्छ॑ ॥
અહીં આવો, હવે આજે આપણે કલ્યાણકારી બનીએ; દુષ્ટોથી દૂર રહીને, વિસ્તારમાં મહાન બનીએ. શત્રુતાને દૂર રાખીને, સદા નાશ કરનારા બનીએ; યજમાન તરફ આગળ વધીએ.
5.45.6
एता॒ धियं॑ कृ॒णवा॑मा सखा॒योऽप॒ या मा॒ताँ ऋ॑णु॒त व्र॒जं गोः ।
यया॒ मनु॑र्विशिशि॒प्रं जि॒गाय॒ यया॑ व॒णिग्व॒ङ्कुरापा॒ पुरी॑षम् ॥
આવો, આપણે આ સ્તુતિ કરીએ, મિત્રો; માતાએ ગાયોની ગમાણ ખોલી. જેનાથી મનુએ ઝડપથી ચમકતાને જીત્યો; જેનાથી વેપારી અને વાંકાએ કચરો મેળવ્યો.
5.45.7
अनू॑नो॒दत्र॒ हस्त॑यतो॒ अद्रि॒रार्च॒न्येन॒ दश॑ मा॒सो नव॑ग्वाः ।
ऋ॒तं य॒ती स॒रमा॒ गा अ॑विन्द॒द्विश्वा॑नि स॒त्याङ्गि॑राश्चकार ॥
અહીં પથ્થરે ગર્જના કરી; જેના વડે નવ નવગ્વ ઋષિઓએ દસ મહિના સ્તુતિ કરી. ઋતના માર્ગે જતી સરમાએ ગાયોને શોધી કાઢી; અંગિરસે સર્વ સત્યો રચ્યા.
5.45.8
विश्वे॑ अ॒स्या व्युषि॒ माहि॑नायाः॒ सं यद्गोभि॒रङ्गि॑रसो॒ नव॑न्त ।
उत्स॑ आसां पर॒मे स॒धस्थ॑ ऋ॒तस्य॑ प॒था स॒रमा॑ विद॒द्गाः ॥
આ મહાન ઉષામાં સૌ એકત્ર થઈ ગાયો સાથે ગર્જ્યા, જ્યારે અંગિરસોએ ગાયો સાથે સ્વર મિલાવ્યો. આમનો ઉદ્ગમ પરમ ધામમાં ઋતના આસન પર છે; સરમાએ ઋતના માર્ગે ગાયો મેળવી.
5.45.9
आ सूर्यो॑ यातु स॒प्ताश्वः॒ क्षेत्रं॒ यद॑स्योर्वि॒या दी॑र्घया॒थे ।
र॒घुः श्ये॒नः प॑तय॒दन्धो॒ अच्छा॒ युवा॑ क॒विर्दी॑दय॒द्गोषु॒ गच्छ॑न् ॥
સપ્તાશ્વ સૂર્ય અહીં આવે; તેના વિશાળ દીર્ઘ માર્ગનું ક્ષેત્ર છે. ઝડપી શ્યેને પેયરસ તરફ ઝપટ મારી; યુવાન કવિ ગાયો વચ્ચે ચાલતાં પ્રકાશ્યા.
5.45.10
आ सूर्यो॑ अरुहच्छु॒क्रमर्णोऽयु॑क्त॒ यद्ध॒रितो॑ वी॒तपृ॑ष्ठाः ।
उ॒द्ना न नाव॑मनयन्त॒ धीरा॑ आशृण्व॒तीरापो॑ अ॒र्वाग॑तिष्ठन् ॥
સૂર્ય તેજસ્વી જળ પર ચઢ્યો, જ્યારે પીળા ઘોડાઓ જોડાયા. નૌકાને ધીરો ચલાવે તેમ, સાંભળનારાં જળ અહીં આવીને સ્થિર થયાં.
5.45.11
धियं॑ वो अ॒प्सु द॑धिषे स्व॒र्षां ययात॑र॒न्दश॑ मा॒सो नव॑ग्वाः ।
अ॒या धि॒या स्या॑म दे॒वगो॑पा अ॒या धि॒या तु॑तुर्या॒मात्यंहः॑ ॥
હે દેવો, તમે જળમાં તે પ્રકાશ આપનારી ધી (પ્રાર્થના-બુદ્ધિ) મૂકી; જેના વડે નવ નવગ્વ ઋષિઓ દસ મહિના પાર કરી ગયા. આ ધીથી અમે દેવો વડે રક્ષિત થઈએ; આ ધીથી જ અમે પાપ પાર કરીએ.