Ṛgveda · Sūkta 5.46
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.46.1
हयो॒ न वि॒द्वाँ अ॑युजि स्व॒यं धु॒रि तां व॑हामि प्र॒तर॑णीमव॒स्युव॑म् ।
नास्या॑ वश्मि वि॒मुचं॒ नावृतं॒ पुन॑र्वि॒द्वान्प॒थः पु॑रए॒त ऋ॒जु ने॑षति ॥
Wie ein weises Pferd sich aus eigenem Antrieb ins Joch spannt, so trage ich jene Deichsel, die hinüberführt und Hilfe sucht. Ich will sie weder lösen noch hemmen; der weise Vorausgehende führt wieder auf geraden Wegen.
5.46.2
अग्न॒ इन्द्र॒ वरु॑ण॒ मित्र॒ देवाः॒ शर्धः॒ प्र य॑न्त॒ मारु॑तो॒त वि॑ष्णो ।
उ॒भा नास॑त्या रु॒द्रो अध॒ ग्नाः पू॒षा भगः॒ सर॑स्वती जुषन्त ॥
O Agni, Indra, Varuṇa, Mitra, o Götter! Kommt herbei für die Kraft; o Maruts, o Viṣṇu, kommt auch ihr. Mögen die beiden Nāsatya, Rudra, dann die Gnās, Pūṣan, Bhaga und Sarasvatī es annehmen.
5.46.3
इ॒न्द्रा॒ग्नी मि॒त्रावरु॒णादि॑तिं॒ स्वः॑ पृथि॒वीं द्यां म॒रुतः॒ पर्व॑ताँ अ॒पः ।
हु॒वे विष्णुं॑ पू॒षणं॒ ब्रह्म॑ण॒स्पतिं॒ भगं॒ नु शंसं॑ सवि॒तार॑मू॒तये॑ ॥
Ich rufe Indra-Agni, Mitra-Varuṇa, Aditi, den Himmel, die Erde, den Luftraum, die Maruts, die Berge und die Wasser an. Ich rufe Viṣṇu, Pūṣan, den Herrn des Gebets, Bhaga; nun preise ich Savitṛ um Hilfe.
5.46.4
उ॒त नो॒ विष्णु॑रु॒त वातो॑ अ॒स्रिधो॑ द्रविणो॒दा उ॒त सोमो॒ मय॑स्करत् ।
उ॒त ऋ॒भव॑ उ॒त रा॒ये नो॑ अ॒श्विनो॒त त्वष्टो॒त विभ्वानु॑ मंसते ॥
Möge Viṣṇu für uns sein und Vāyu, der nie trügende Gabenspender; Soma gewähre uns Freude. Auch die Ṛbhus seien es, unsere Aśvin für Reichtum; Tvaṣṭṛ und der allgegenwärtige Vibhvan mögen gütig bedenken.
5.46.5
उ॒त त्यन्नो॒ मारु॑तं॒ शर्ध॒ आ ग॑मद्दिविक्ष॒यं य॑ज॒तं ब॒र्हिरा॒सदे॑ ।
बृह॒स्पतिः॒ शर्म॑ पू॒षोत नो॑ यमद्वरू॒थ्यं॑ वरु॑णो मि॒त्रो अ॑र्य॒मा ॥
Möge jene Kraft der Maruts zu uns kommen, himmlisch und opferwürdig, um auf dem heiligen Gras Platz zu nehmen. Bṛhaspati gewähre Zuflucht, auch Pūṣan; Varuṇa, Mitra und Aryaman mögen Schutz geben.
5.46.6
उ॒त त्ये नः॒ पर्व॑तासः सुश॒स्तयः॑ सुदी॒तयो॑ न॒द्य॑स्त्राम॑णे भुवन् ।
भगो॑ विभ॒क्ता शव॒साव॒सा ग॑मदुरु॒व्यचा॒ अदि॑तिः श्रोतु मे॒ हव॑म् ॥
Mögen jene gepriesenen, leuchtenden Berge und die schönen Flüsse zu unserem Schutz dasein. Möge Bhaga, der Austeiler, mit Kraft und Hilfe kommen; möge die weitreichende Aditi meinen Ruf hören.
5.46.7
दे॒वानां॒ पत्नी॑रुश॒तीर॑वन्तु नः॒ प्राव॑न्तु नस्तु॒जये॒ वाज॑सातये ।
याः पार्थि॑वासो॒ या अ॒पामपि॑ व्र॒ते ता नो॑ देवीः सुहवाः॒ शर्म॑ यच्छत ॥
Mögen die Gattinnen der Götter, herbeikommend in Verlangen, uns beschützen; mögen sie uns beschützen zum Gewinn von Kraft und Beute. Mögen jene Göttinnen, die irdisch sind und im Gesetz der Wasser stehen, leicht anzurufen, uns Zuflucht gewähren.
5.46.8
उ॒त ग्ना व्य॑न्तु दे॒वप॑त्नीरिन्द्रा॒ण्य॑ग्नाय्य॒श्विनी॒ राट् ।
आ रोद॑सी वरुणा॒नी शृ॑णोतु॒ व्यन्तु॑ दे॒वीर्य ऋ॒तुर्जनी॑नाम् ॥
Und mögen die Gattinnen der Götter kommen; mögen Indrāṇī, Agnāyī, Aśvinī, die Königin, hierher kommen. Mögen Himmel und Erde und Varuṇānī hören; mögen jene Göttinnen kommen, die die Jahreszeit der Geburten der Wesen sind.