ઋગ્વેદ · સૂક્ત 5.7

5.7.1

सखा॑यः॒ सं वः॑ स॒म्यञ्च॒मिषं॒ स्तोमं॑ चा॒ग्नये॑ ।
वर्षि॑ष्ठाय क्षिती॒नामू॒र्जो नप्त्रे॒ सह॑स्वते ॥

હે મિત્રો, સાથે મળીને તમારું અન્ન અને સ્તુતિ અગ્નિને અર્પણ કરો; તે લોકોમાં શ્રેષ્ઠ, બળના પૌત્ર અને પરાક્રમી છે.

कुत्रा॑ चि॒द्यस्य॒ समृ॑तौ र॒ण्वा नरो॑ नृ॒षद॑ने ।
अर्ह॑न्तश्चि॒द्यमि॑न्ध॒ते सं॑ज॒नय॑न्ति ज॒न्तवः॑ ॥

જ્યાં મનુષ્યો તેની કૃપામાં માનવ-આસન પર આનંદથી બેસે છે, ત્યાં યોગ્ય જનો તેને જ પ્રજ્વલિત કરે છે; પ્રાણીઓ તેને જ ઉત્પન્ન કરે છે.

सं यदि॒षो वना॑महे॒ सं ह॒व्या मानु॑षाणाम् ।
उ॒त द्यु॒म्नस्य॒ शव॑सा ऋ॒तस्य॑ र॒श्मिमा द॑दे ॥

જ્યારે અમે અન્ન મેળવીએ અને માનવોની આહુતિઓ એકત્ર કરીએ, ત્યારે તેજના બળથી અને ઋતના બળથી હું તેની રશ્મિ (લગામ) ધારણ કરું છું.

स स्मा॑ कृणोति के॒तु~मा नक्तं॑ चिद्दू॒र आ स॒ते ।
पा॒व॒को यद्वन॒स्पती॒न्प्र स्मा॑ मि॒नात्य॒जरः॑ ॥

તે રાત્રે પણ દૂર હોવા છતાં ધ્વજ ઊભો કરે છે; પાવક એવો તે જ્યારે વનસ્પતિઓને ભાંગે છે, ત્યારે પણ તે અજર છે.

अव॑ स्म॒ यस्य॒ वेष॑णे॒ स्वेदं॑ प॒थिषु॒ जुह्व॑ति ।
अ॒भीमह॒ स्वजे॑न्यं॒ भूमा॑ पृ॒ष्ठेव॑ रुरुहुः ॥

જેના વેગમાં માર્ગો પર આહુતિઓ રેડાય છે, તે સ્વજાત અગ્નિ તરફ, પીઠ પર ચઢતાં જેમ, તેઓ ચઢ્યા.

यं मर्त्यः॑ पुरु॒स्पृहं॑ वि॒दद्विश्व॑स्य॒ धाय॑से ।
प्र स्वाद॑नं पितू॒नामस्त॑तातिं चिदा॒यवे॑ ॥

જે અત્યંત ઇચ્છિત એવા અગ્નિને મર્ત્ય જગતના આધાર માટે પામે છે, તે પિતૃઓની મધુરતાને, અવિરામને, જીવન માટે પણ પામે છે.

स हि ष्मा॒ धन्वाक्षि॑तं॒ दाता॒ न दात्या प॒शुः ।
हिरि॑श्मश्रुः॒ शुचि॑दन्नृ॒भुरनि॑भृष्टतविषिः ॥

તે જ રણમાં પણ અક્ષત દાતાની જેમ પશુ આપે છે. પીળી દાઢીવાળા, ઝળહળતા, ઋભુ, શત્રુની જ્વાળાથી અસ્પૃષ્ટ અગ્નિ તે જ છે.

शुचिः॑ ष्म॒ यस्मा॑ अत्रि॒वत्प्र स्वधि॑तीव॒ रीय॑ते ।
सु॒षूर॑सूत मा॒ता क्रा॒णा यदा॑न॒शे भग॑म् ॥

જેના માટે શુદ્ધ તે, અત્રિની જેમ, કુહાડીની જેમ તે આગળ વધે છે. ઉત્તમ પ્રસવિની માતાએ જન્મ આપ્યો, જ્યારે તેણે સૌભાગ્ય મેળવ્યું.

आ यस्ते॑ सर्पिरासु॒तेऽग्ने॒ शमस्ति॒ धाय॑से ।
ऐषु॑ द्यु॒म्नमु॒त श्रव॒ आ चि॒त्तं मर्त्ये॑षु धाः ॥

ઘીથી પોષાયેલા અગ્નિ, તારા પાન માટે જે શુભ છે. આમને તેજ અને કીર્તિ આપ; મર્ત્યોમાં ચિત્ત સ્થાપિત કર.

इति॑ चिन्म॒न्युम॒ध्रिज॒स्त्वादा॑त॒मा प॒शुं द॑दे॒ आद॑ग्ने॒ अपृ॑णतः ।
अत्रिः॑ सासह्या॒द्दस्यू॑नि॒षः सा॑सह्या॒न्नॄन् ॥

આ રીતે, ન રોકી શકાય તેવા ક્રોધને અને તારા આપેલા પશુને હું ગ્રહણ કરું છું. ત્યારે, હે અગ્નિ, અત્રિ દસ્યુઓને જીતે, ભોજન હરનારાઓને જીતે, નરોને જીતે.