Ṛgveda · Sūkta 5.7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.7.1
सखा॑यः॒ सं वः॑ स॒म्यञ्च॒मिषं॒ स्तोमं॑ चा॒ग्नये॑ ।
वर्षि॑ष्ठाय क्षिती॒नामू॒र्जो नप्त्रे॒ सह॑स्वते ॥
Freunde, bringt gemeinsam Speise und Lobpreis dar dem Agni, dem Vortrefflichsten der Wohnstätten, dem Enkel der Kraft, dem Mächtigen.
5.7.2
कुत्रा॑ चि॒द्यस्य॒ समृ॑तौ र॒ण्वा नरो॑ नृ॒षद॑ने ।
अर्ह॑न्तश्चि॒द्यमि॑न्ध॒ते सं॑ज॒नय॑न्ति ज॒न्तवः॑ ॥
Wo die Menschen in seiner Gunst freudig auf dem Sitz der Menschen sitzen, dort entzünden ihn die Würdigen, und die Sterblichen erzeugen ihn.
5.7.3
सं यदि॒षो वना॑महे॒ सं ह॒व्या मानु॑षाणाम् ।
उ॒त द्यु॒म्नस्य॒ शव॑सा ऋ॒तस्य॑ र॒श्मिमा द॑दे ॥
Wenn wir Speise gewinnen und die Opfergaben der Menschen sammeln, dann ergreife ich mit der Kraft des Glanzes und der Kraft der Weltordnung seinen Strahl, seine Zügel.
5.7.4
स स्मा॑ कृणोति के॒तु~मा नक्तं॑ चिद्दू॒र आ स॒ते ।
पा॒व॒को यद्वन॒स्पती॒न्प्र स्मा॑ मि॒नात्य॒जरः॑ ॥
Er erhebt sein Banner auch in der Nacht, auch wenn er fern ist; wenn der Reiniger die Waldbäume zerbricht, ist er doch unalternd.
5.7.5
अव॑ स्म॒ यस्य॒ वेष॑णे॒ स्वेदं॑ प॒थिषु॒ जुह्व॑ति ।
अ॒भीमह॒ स्वजे॑न्यं॒ भूमा॑ पृ॒ष्ठेव॑ रुरुहुः ॥
In dessen Bereich auf den Wegen die Opfergaben gegossen werden, zu jenem selbstgeborenen Agni stiegen sie empor, wie man auf einen Rücken steigt.
5.7.6
यं मर्त्यः॑ पुरु॒स्पृहं॑ वि॒दद्विश्व॑स्य॒ धाय॑से ।
प्र स्वाद॑नं पितू॒नामस्त॑तातिं चिदा॒यवे॑ ॥
Den der Sterbliche, sehr ersehnt, findet zur Stütze aller, die Süße der Väter, unaufhaltsam, auch für das Leben des Lebenden.
5.7.7
स हि ष्मा॒ धन्वाक्षि॑तं॒ दाता॒ न दात्या प॒शुः ।
हिरि॑श्मश्रुः॒ शुचि॑दन्नृ॒भुरनि॑भृष्टतविषिः ॥
Gewiss gibt er, wie ein unversehrter Spender selbst in der Wüste, Vieh. Rotbärtig, leuchtend, der geschickte Ṛbhu, ist Agni von der feindlichen Flamme unberührt.
5.7.8
शुचिः॑ ष्म॒ यस्मा॑ अत्रि॒वत्प्र स्वधि॑तीव॒ रीय॑ते ।
सु॒षूर॑सूत मा॒ता क्रा॒णा यदा॑न॒शे भग॑म् ॥
Strahlend ist der, für den wie Atri, wie eine Axt, die Flamme vorwärtsdrängt. Die gute, fruchtbare Mutter gebar, als sie ihren Anteil am Glück erlangte.
5.7.9
आ यस्ते॑ सर्पिरासु॒तेऽग्ने॒ शमस्ति॒ धाय॑से ।
ऐषु॑ द्यु॒म्नमु॒त श्रव॒ आ चि॒त्तं मर्त्ये॑षु धाः ॥
O Agni, mit Schmalz genährt, was für dein Trinken günstig ist, hier: Gewähre diesen Glanz und Ruhm, und festige den Sinn unter den Sterblichen.
5.7.10
इति॑ चिन्म॒न्युम॒ध्रिज॒स्त्वादा॑त॒मा प॒शुं द॑दे॒ आद॑ग्ने॒ अपृ॑णतः ।
अत्रिः॑ सासह्या॒द्दस्यू॑नि॒षः सा॑सह्या॒न्नॄन् ॥
So ergreife ich wahrlich den unabwehrbaren Zorn und das Vieh, das du gegeben hast. Dann, o Agni, möge Atri die Räuber überwinden, die Nahrungsdiebe überwinden, die Männer überwinden.