ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 5.7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.7.1
सखा॑यः॒ सं वः॑ स॒म्यञ्च॒मिषं॒ स्तोमं॑ चा॒ग्नये॑ ।
वर्षि॑ष्ठाय क्षिती॒नामू॒र्जो नप्त्रे॒ सह॑स्वते ॥
ହେ ସଖାଗଣ, ଏକତ୍ର ହୋଇ ତୁମର ଅନ୍ନ ଓ ସ୍ତୁତି ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କର; ସେ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବଳର ପୌତ୍ର ଓ ପରାକ୍ରମୀ।
5.7.2
कुत्रा॑ चि॒द्यस्य॒ समृ॑तौ र॒ण्वा नरो॑ नृ॒षद॑ने ।
अर्ह॑न्तश्चि॒द्यमि॑न्ध॒ते सं॑ज॒नय॑न्ति ज॒न्तवः॑ ॥
ଯେଉଁଠାରେ ମାନବ ତାଙ୍କ କୃପାରେ ମାନବ-ଆସନରେ ଆନନ୍ଦରେ ବସନ୍ତି, ସେଠାରେ ଯୋଗ୍ୟଜନ ତାଙ୍କୁ ହିଁ ପ୍ରଜ୍ଜ୍ୱଳିତ କରନ୍ତି; ପ୍ରାଣୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ହିଁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରନ୍ତି।
5.7.3
सं यदि॒षो वना॑महे॒ सं ह॒व्या मानु॑षाणाम् ।
उ॒त द्यु॒म्नस्य॒ शव॑सा ऋ॒तस्य॑ र॒श्मिमा द॑दे ॥
ଆମେ ଅନ୍ନ ଲାଭ କଲେ ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ହବି ଏକତ୍ର କଲେ, ତେଜର ବଳରେ ଓ ଋତର ବଳରେ ମୁଁ ତାଙ୍କ ରଶ୍ମି (ଲଗାମ) ଧରେ।
5.7.4
स स्मा॑ कृणोति के॒तु~मा नक्तं॑ चिद्दू॒र आ स॒ते ।
पा॒व॒को यद्वन॒स्पती॒न्प्र स्मा॑ मि॒नात्य॒जरः॑ ॥
ସେ ରାତ୍ରିରେ ଓ ଦୂରରେ ମଧ୍ୟ ପତାକା ଉଠାନ୍ତି; ପାବକ ସେ ଯେତେବେଳେ ବନସ୍ପତିମାନଙ୍କୁ ଭାଙ୍ଗନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ମଧ୍ୟ ସେ ଅଜର।
5.7.5
अव॑ स्म॒ यस्य॒ वेष॑णे॒ स्वेदं॑ प॒थिषु॒ जुह्व॑ति ।
अ॒भीमह॒ स्वजे॑न्यं॒ भूमा॑ पृ॒ष्ठेव॑ रुरुहुः ॥
ଯାହାର ବେଗରେ ପଥରେ ହବି ଢଳାଯାଏ, ସେହି ସ୍ୱଜାତ ଅଗ୍ନି ଆଡ଼କୁ, ପିଠିରେ ଚଢ଼ିବା ପରି, ସେମାନେ ଚଢ଼ିଲେ।
5.7.6
यं मर्त्यः॑ पुरु॒स्पृहं॑ वि॒दद्विश्व॑स्य॒ धाय॑से ।
प्र स्वाद॑नं पितू॒नामस्त॑तातिं चिदा॒यवे॑ ॥
ଯାହାକୁ ଅତି ଇଚ୍ଛିତ ଏହି ମର୍ତ୍ୟ ଜଗତର ଆଧାର ପାଇଁ ପାଏ, ସେ ପିତୃମାନଙ୍କ ମଧୁରତା, ଅବିରାମତା, ଜୀବନ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ପାଏ।
5.7.7
स हि ष्मा॒ धन्वाक्षि॑तं॒ दाता॒ न दात्या प॒शुः ।
हिरि॑श्मश्रुः॒ शुचि॑दन्नृ॒भुरनि॑भृष्टतविषिः ॥
ସେ ହିଁ ମରୁଭୂମିରେ ମଧ୍ୟ ଅକ୍ଷତ ଦାତା ପରି ପଶୁ ଦିଅନ୍ତି। ପିଙ୍ଗଳ ଦାଢ଼ିବିଶିଷ୍ଟ, ଦୀପ୍ତିମାନ, ଋଭୁ, ଶତ୍ରୁ-ଜ୍ୱାଳାରେ ଅସ୍ପୃଷ୍ଟ ଅଗ୍ନି ସେ।
5.7.8
शुचिः॑ ष्म॒ यस्मा॑ अत्रि॒वत्प्र स्वधि॑तीव॒ रीय॑ते ।
सु॒षूर॑सूत मा॒ता क्रा॒णा यदा॑न॒शे भग॑म् ॥
ଶୁଦ୍ଧ ସେ, ଯାହା ପାଇଁ ଅତ୍ରି ପରି, କୁରାଢ଼ି ପରି ସେ ଆଗକୁ ଯାଏ। ଉତ୍ତମ ପ୍ରସବିନୀ ମାତା ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଯେତେବେଳେ ସେ ଭାଗ୍ୟ ପାଇଲେ।
5.7.9
आ यस्ते॑ सर्पिरासु॒तेऽग्ने॒ शमस्ति॒ धाय॑से ।
ऐषु॑ द्यु॒म्नमु॒त श्रव॒ आ चि॒त्तं मर्त्ये॑षु धाः ॥
ଘିଅରେ ପୋଷିତ ଅଗ୍ନି, ତୁମର ପାନ ପାଇଁ ଯାହା ମଙ୍ଗଳ। ଏମାନଙ୍କୁ ତେଜ ଓ ଯଶ ଦିଅ; ମର୍ତ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚିତ୍ତ ସ୍ଥାପନ କର।
5.7.10
इति॑ चिन्म॒न्युम॒ध्रिज॒स्त्वादा॑त॒मा प॒शुं द॑दे॒ आद॑ग्ने॒ अपृ॑णतः ।
अत्रिः॑ सासह्या॒द्दस्यू॑नि॒षः सा॑सह्या॒न्नॄन् ॥
ଏହିପରି, ଅପ୍ରତିରୋଧ୍ୟ କ୍ରୋଧ ଓ ତୁମ ଦିଆ ପଶୁକୁ ମୁଁ ଗ୍ରହଣ କରେ। ତା'ପରେ, ହେ ଅଗ୍ନି, ଅତ୍ରି ଦସ୍ୟୁମାନଙ୍କୁ ଜିତନ୍ତୁ, ଖାଦ୍ୟ ହରଣକାରୀମାନଙ୍କୁ ଜିତନ୍ତୁ, ନରମାନଙ୍କୁ ଜିତନ୍ତୁ।