ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 7.16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.16.1
ए॒ना वो॑ अ॒ग्निं नम॑सो॒र्जो नपा॑त॒मा हु॑वे ।
प्रि॒यं चेति॑ष्ठमर॒तिं स्व॑ध्व॒रं विश्व॑स्य दू॒तम॒मृत॑म् ॥
ଏହି ନମସ୍କାର ସହିତ ମୁଁ ତୁମ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ, ଊର୍ଜର ପୌତ୍ରଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରେ — ପ୍ରିୟ, ଅତି ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ, ଦ୍ରୁତଗାମୀ, ଉତ୍ତମ ଯଜ୍ଞବାହକ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଅମର ଦୂତ।
7.16.2
स यो॑जते अरु॒षा वि॒श्वभो॑जसा॒ स दु॑द्रव॒त्स्वा॑हुतः ।
सु॒ब्रह्मा॑ य॒ज्ञः सु॒शमी॒ वसू॑नां दे॒वं राधो॒ जना॑नाम् ॥
ସେ ଲାଲ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପୋଷଣକାରୀ ଦୁଇ ଅଶ୍ୱଙ୍କୁ ଯୋଡ଼େ; ଉତ୍ତମ ଆହୁତିରେ ସେ ଧାବିତ ହୁଏ। ଉତ୍ତମ ମନ୍ତ୍ରଯୁକ୍ତ ଯଜ୍ଞ, ସୁନ୍ଦର ଜ୍ୱାଳାଯୁକ୍ତ, ଧନର ଦେବ — ମାନବର ସମୃଦ୍ଧି।
7.16.3
उद॑स्य शो॒चिर॑स्थादा॒जुह्वा॑नस्य मी॒ळ्हुषः॑ ।
उद्धू॒मासो॑ अरु॒षासो॑ दिवि॒स्पृशः॒ सम॒ग्निमि॑न्धते॒ नरः॑ ॥
ଆହୁତି ପାଉଥିବା ସେହି ଦାତାଙ୍କ ଜ୍ୱାଳା ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଉଠିଲା। ଆକାଶ ସ୍ପର୍ଶକାରୀ ଲାଲ ଧୂଆଁ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଉଠିଲା; ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଅଗ୍ନିକୁ ଭଲ ଭାବେ ଜାଳନ୍ତି।
7.16.4
तं त्वा॑ दू॒तं कृ॑ण्महे य॒शस्त॑मं दे॒वाँ आ वी॒तये॑ वह ।
विश्वा॑ सूनो सहसो मर्त॒भोज॑ना॒ रास्व॒ तद्यत्त्वेम॑हे ॥
ସେହି ଦୂତରୂପେ, ଅତି ଯଶସ୍ୱୀ ତୁମକୁ ଆମେ ନିଯୁକ୍ତ କରୁ; ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ଆଣ। ହେ ବଳର ପୁତ୍ର, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଭୋଜନ-ଦାନ ଦିଅ — ଆମେ ଯାହା ମାଗୁ ତାହା ଦିଅ।
7.16.5
त्वम॑ग्ने गृ॒हप॑ति॒स्त्वं होता॑ नो अध्व॒रे ।
त्वं पोता॑ विश्ववार॒ प्रचे॑ता॒ यक्षि॒ वेषि॑ च॒ वार्य॑म् ॥
ତୁମେ, ହେ ଅଗ୍ନି, ଗୃହପତି; ତୁମେ ଆମ ଯଜ୍ଞରେ ହୋତା। ତୁମେ ପୋତା, ହେ ସର୍ବଧନବାନ; ତୁମେ ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ — ଯଜନ କର, ଅର୍ପଣ କର, ଇଷ୍ଟ ଧନ ମଧ୍ୟ ଦିଅ।
7.16.6
कृ॒धि रत्नं॒ यज॑मानाय सुक्रतो॒ त्वं हि र॑त्न॒धा असि॑ ।
आ न॑ ऋ॒ते शि॑शीहि॒ विश्व॑मृ॒त्विजं॑ सु॒शंसो॒ यश्च॒ दक्ष॑ते ॥
ଯଜମାନଙ୍କୁ ଧନ ଦିଅ, ହେ ସୁକର୍ମା; କାରଣ ତୁମେ ରତ୍ନଦାତା। ଆମ ଋତ ବିନା ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଶୁଦ୍ଧ କର — ଋତ୍ୱିଜଙ୍କୁ, ଏବଂ ଦକ୍ଷିଣା ଦେଉଥିବା ଉତ୍ତମ ସ୍ତୋତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ।
7.16.7
त्वे अ॑ग्ने स्वाहुत प्रि॒यासः॑ सन्तु सू॒रयः॑ ।
य॒न्तारो॒ ये म॒घवा॑नो॒ जना॑नामू॒र्वान्दय॑न्त॒ गोना॑म् ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ସୁଆହୂତ, ତୁମ ପ୍ରିୟ ଯଜମାନମାନେ ହୁଅନ୍ତୁ; ଯେଉଁମାନେ ଲୋକଙ୍କ ନିୟନ୍ତା ଓ ଧନବାନ, ଏବଂ ଗାଈର ତଳ ଅଂଶ ମଧ୍ୟ ଦାନ କରନ୍ତି।
7.16.8
येषा॒मिळा॑ घृ॒तह॑स्ता दुरो॒ण आँ अपि॑ प्रा॒ता नि॒षीद॑ति ।
तांस्त्रा॑यस्व सहस्य द्रु॒हो नि॒दो यच्छा॑ नः॒ शर्म॑ दीर्घ॒श्रुत् ॥
ଯାହାଙ୍କ ଘରେ ଘିଅ ହାତରେ ଧରି ଇଳା ପ୍ରଭାତରେ ବସେ, ସେମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର, ହେ ବଳବାନ; ଦ୍ୱେଷୀ ଓ ନିନ୍ଦାକାରୀଙ୍କଠାରୁ ଆମକୁ ତୁମର ଦୀର୍ଘଶ୍ରୁତ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅ।
7.16.9
स म॒न्द्रया॑ च जि॒ह्वया॒ वह्नि॑रा॒सा वि॒दुष्ट॑रः ।
अग्ने॑ र॒यिं म॒घव॑द्भ्यो न॒ आ व॑ह ह॒व्यदा॑तिं च सूदय ॥
ସେ ମଧୁର ଜିଭରେ ହବିର ବାହକ, ମୁଖରେ ଅତି ଜ୍ଞାନୀ; ହେ ଅଗ୍ନି, ଧନବାନ ଯଜମାନମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆମକୁ ଧନ ଆଣ, ଏବଂ ହବିର୍ଦାନ ମଧ୍ୟ ବଢ଼ାଅ।
7.16.10
ये राधां॑सि॒ दद॒त्यश्व्या॑ म॒घा कामे॑न॒ श्रव॑सो म॒हः ।
ताँ अंह॑सः पिपृहि प॒र्तृभि॒ष्ट्वं श॒तं पू॒र्भिर्य॑विष्ठ्य ॥
ଯଶର ଇଚ୍ଛାରେ ଅଶ୍ୱସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ମହାଧନ ଦାନ କରନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ, ସେମାନଙ୍କୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କର; ତୁମେ, ହେ ଯୁବତମ, ରକ୍ଷକମାନଙ୍କ ସହିତ ଶହେ ଦୁର୍ଗରେ ଭରିଦିଅ।
7.16.11
दे॒वो वो॑ द्रविणो॒दाः पू॒र्णां वि॑वष्ट्या॒सिच॑म् ।
उद्वा॑ सि॒ञ्चध्व॒मुप॑ वा पृणध्व॒मादिद्वो॑ दे॒व ओ॑हते ॥
ଧନଦାତା ଦେବତା ତୁମ ପାଇଁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆସେଚନ ପାତ୍ର ଆଚ୍ଛାଦନ କରନ୍ତି; ତାହାକୁ ଉପରୁ ଢାଳ କିମ୍ବା ପାଖରୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କର, ତେବେ ତୁମ ଦେବତା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ତୁମ ପ୍ରତି ଉତ୍ସୁକ ହୁଅନ୍ତି।
7.16.12
तं होता॑रमध्व॒रस्य॒ प्रचे॑तसं॒ वह्निं॑ दे॒वा अ॑कृण्वत ।
दधा॑ति॒ रत्नं॑ विध॒ते सु॒वीर्य॑म॒ग्निर्जना॑य दा॒शुषे॑ ॥
ଯଜ୍ଞର ସେ ହୋତାକୁ, ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ ହବିର୍ବାହକକୁ ଦେବତାମାନେ ନିୟୁକ୍ତ କଲେ; ଅଗ୍ନି ପୂଜକକୁ ଧନ ଓ ଉତ୍ତମ ବୀରତା ଦିଅନ୍ତି, ଦାନଶୀଳ ମନୁଷ୍ୟକୁ ମଧ୍ୟ।