ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 7.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.2.1
जु॒षस्व॑ नः स॒मिध॑मग्ने अ॒द्य शोचा॑ बृ॒हद्य॑ज॒तं धू॒ममृ॒ण्वन् ।
उप॑ स्पृश दि॒व्यं सानु॒ स्तूपैः॒ सं र॒श्मिभि॑स्ततनः॒ सूर्य॑स्य ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଆଜି ଆମ ସମିଧା ଗ୍ରହଣ କରି ଜଳ; ପୂଜନୀୟ ବିଶାଳ ଧୂଆଁ ଉଦ୍ଗାର କରି ଦିବ୍ୟ ଶିଖର ଛୁଅ; ସ୍ତୂପ ଓ କିରଣରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ-ଆଲୋକ ବିସ୍ତାର କର।
7.2.2
नरा॒शंस॑स्य महि॒मान॑मेषा॒मुप॑ स्तोषाम यज॒तस्य॑ य॒ज्ञैः ।
ये सु॒क्रत॑वः॒ शुच॑यो धियं॒धाः स्वद॑न्ति दे॒वा उ॒भया॑नि ह॒व्या ॥
ନରାଶଂସଙ୍କ ମହିମା ଏବଂ ଏମାନଙ୍କ ମହିମାକୁ ପୂଜନୀୟଙ୍କ ଯଜ୍ଞରେ ସ୍ତୁତି କରିବା; ଶୁଭସଂକଳ୍ପ, ପବିତ୍ର, ବୁଦ୍ଧିଧାରୀ ଦେବତା ଉଭୟ ହବିଃ ଆସ୍ୱାଦନ କରନ୍ତି।
7.2.3
ई॒ळेन्यं॑ वो॒ असु॑रं सु॒दक्ष॑म॒न्तर्दू॒तं रोद॑सी सत्य॒वाच॑म् ।
म॒नु॒ष्वद॒ग्निं मनु॑ना॒ समि॑द्धं॒ सम॑ध्व॒राय॒ सद॒मिन्म॑हेम ॥
ତୁମମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତ୍ୟ, ଅସୁରଶକ୍ତିଯୁକ୍ତ, ଅତି ନିପୁଣ, ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟବର୍ତୀ ଦୂତ, ସତ୍ୟବାଦୀ ଅଗ୍ନିକୁ, ମନୁଙ୍କ ପରି ମନୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଜାଳି, ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ସଦା ସମ୍ମାନ କରିବା।
7.2.4
स॒प॒र्यवो॒ भर॑माणा अभि॒ज्ञु प्र वृ॑ञ्जते॒ नम॑सा ब॒र्हिर॒ग्नौ ।
आ॒जुह्वा॑ना घृ॒तपृ॑ष्ठं॒ पृष॑द्व॒दध्व॑र्यवो ह॒विषा॑ मर्जयध्वम् ॥
ହେ ପୂଜନୀୟ ଋତ୍ୱିଜଗଣ, ଆଣ୍ଠୁ ପାତି ବର୍ହିଃ ବିଛାଉଥିବା ଏବଂ ଘୃତପୃଷ୍ଠ ଓ ପୃଷଦଶ୍ୱଙ୍କୁ ଡାକୁଥିବା ଅଧ୍ୱର୍ଯୁଗଣ, ହବିଃରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦିତ କର।
7.2.5
स्वा॒ध्यो॑ वि दुरो॑ देव॒यन्तोऽशि॑श्रयू रथ॒युर्दे॒वता॑ता ।
पू॒र्वी शिशुं॒ न मा॒तरा॑ रिहा॒णे सम॒ग्रुवो॒ न सम॑नेष्वञ्जन् ॥
ସ୍ୱୟଂସିଦ୍ଧ (ଋତ୍ୱିଜ) ଦେବତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛାରେ ଦ୍ୱାର ଖୋଲନ୍ତି, ରଥକାମୀ ହୋଇ ଦୈବପଥରେ ବସନ୍ତି; ଦୁଇ ମାତା ଶିଶୁକୁ ଚାଟିଲା ପରି ସଭାରେ ସେମାନେ ଅଞ୍ଜନ ଲଗାନ୍ତି।
7.2.6
उ॒त योष॑णे दि॒व्ये म॒ही न॑ उ॒षासा॒नक्ता॑ सु॒दुघे॑व धे॒नुः ।
ब॒र्हि॒षदा॑ पुरुहू॒ते म॒घोनी॒ आ य॒ज्ञिये॑ सुवि॒ताय॑ श्रयेताम् ॥
ଦିବ୍ୟ ଓ ମହାନ ଦୁଇ ନାରୀ — ଉଷା ଓ ରାତ୍ରି — ଆମ ପାଇଁ ସହଜ ଦୁଧ ଦେଉଥିବା ଗାଈ ପରି ହୁଅନ୍ତୁ; ବର୍ହିରେ ବସିଥିବା, ବହୁଜନ ଆହ୍ୱାନିତ, ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟବତୀ, ଯଜ୍ଞାର୍ହ ସେମାନେ କଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ ଆସନ୍ତୁ।
7.2.7
विप्रा॑ य॒ज्ञेषु॒ मानु॑षेषु का॒रू मन्ये॑ वां जा॒तवे॑दसा॒ यज॑ध्यै ।
ऊ॒र्ध्वं नो॑ अध्व॒रं कृ॑तं॒ हवे॑षु॒ ता दे॒वेषु॑ वनथो॒ वार्या॑णि ॥
ଯଜ୍ଞରେ ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ନିପୁଣ ଆପଣମାନେ ଦୁହିଁଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବାକୁ ମୁଁ ଭାବେ। ଆମ ଆହ୍ବାନରେ ଆମ ଯଜ୍ଞକୁ ଉଚ୍ଚ କରନ୍ତୁ; ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତୁ।
7.2.8
आ भार॑ती॒ भार॑तीभिः स॒जोषा॒ इळा॑ दे॒वैर्म॑नु॒ष्ये॑भिर॒ग्निः ।
सर॑स्वती सारस्व॒तेभि॑र॒र्वाक्ति॒स्रो दे॒वीर्ब॒र्हिरेदं स॑दन्तु ॥
ଭାରତୀ ତାଙ୍କ ଭାରତୀମାନଙ୍କ ସହିତ ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ; ଇଳା ଦେବତା ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ ମିଳିତ ହୋଇ ଆସନ୍ତୁ, ଅଗ୍ନିଙ୍କ ସହିତ। ସରସ୍ୱତୀ ସାରସ୍ୱତମାନଙ୍କ ସହିତ ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ; ତିନି ଦେବୀ ଏହି କୁଶ ଉପରେ ବସନ୍ତୁ।
7.2.9
तन्न॑स्तु॒रीप॒मध॑ पोषयि॒त्नु देव॑ त्वष्ट॒र्वि र॑रा॒णः स्य॑स्व ।
यतो॑ वी॒रः क॑र्म॒ण्यः॑ सु॒दक्षो॑ यु॒क्तग्रा॑वा॒ जाय॑ते दे॒वका॑मः ॥
ହେ ଦେବ ତ୍ୱଷ୍ଟା, ଆମକୁ ସେହି ପୋଷକ ଦାନ ଦିଅନ୍ତୁ ଓ ଉଦାରତାରେ ବଣ୍ଟନ କରନ୍ତୁ; ଯେପରି ଏକ ବୀର, କର୍ମଠ, ନିପୁଣ, ପଥରରେ ସୋମ ପେଷଣରେ ଦକ୍ଷ ଓ ଦେବତାଙ୍କ ଅଭିଳାଷୀ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ନେବ।
7.2.10
वन॑स्प॒तेऽव॑ सृ॒जोप॑ दे॒वान॒ग्निर्ह॒विः श॑मि॒ता सू॑दयाति ।
सेदु॒ होता॑ स॒त्यत॑रो यजाति॒ यथा॑ दे॒वानां॒ जनि॑मानि॒ वेद॑ ॥
ହେ ବନସ୍ପତି, ତଳକୁ ପଠାଇ ଦେବତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ପହଞ୍ଚାନ୍ତୁ; ଅଗ୍ନି ହବି ପ୍ରବାହିତ କରନ୍ତୁ, ଯଜମାନ ସୋମ ପ୍ରବାହିତ କରନ୍ତୁ। ସେହି ହୋତା ଅଧିକ ସତ୍ୟବାନ ହୋଇ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତୁ; ଦେବତାଙ୍କ ଜନ୍ମ ସେ ଜାଣନ୍ତୁ।
7.2.11
आ या॑ह्यग्ने समिधा॒नो अ॒र्वाङिन्द्रे॑ण दे॒वैः स॒रथं॑ तु॒रेभिः॑ ।
ब॒र्हिर्न॑ आस्ता॒मदि॑तिः सुपु॒त्रा स्वाहा॑ दे॒वा अ॒मृता॑ मादयन्ताम् ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ହୋଇ ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ; ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ଏକ ରଥରେ ଶୀଘ୍ର ଆସନ୍ତୁ। ଆମ ପାଇଁ କୁଶ ବିଛାଯାଇଛି; ଉତ୍ତମ ପୁତ୍ରବତୀ ଅଦିତି ଏଠାରେ ବସନ୍ତୁ। ସ୍ୱାହା! ଅମର ଦେବତାମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତୁ।