ரிக் வேதம் · சூக்தம் 7.22
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.22.1
पिबा॒ सोम॑मिन्द्र॒ मन्द॑तु त्वा॒ यं ते॑ सु॒षाव॑ हर्य॒श्वाद्रिः॑ ।
सो॒तुर्बा॒हुभ्यां॒ सुय॑तो॒ नार्वा॑ ॥
இந்திரா, சோமத்தைக் குடி; அது உன்னை மகிழ்விக்கட்டும். பிசைபவனின் கரங்களால் கல் அதை நசுக்கிப் பிழிந்தது, ஓடும் குதிரையைப் போல்.
7.22.2
यस्ते॒ मदो॒ युज्य॒श्चारु॒रस्ति॒ येन॑ वृ॒त्राणि॑ हर्यश्व॒ हंसि॑ ।
स त्वामि॑न्द्र प्रभूवसो ममत्तु ॥
உன் களிப்பு — பூட்டப்படத் தக்கதும் இனியதுமான அது — அதனால் ஹர்யஷ்வா, நீ விருத்திரர்களை அழிக்கிறாய் — அது உன்னை மகிழ்விக்கட்டும், இந்திரா, பெரும் செல்வனே.
7.22.3
बोधा॒ सु मे॑ मघव॒न्वाच॒मेमां यां ते॒ वसि॑ष्ठो॒ अर्च॑ति॒ प्रश॑स्तिम् ।
इ॒मा ब्रह्म॑ सध॒मादे॑ जुषस्व ॥
மகவன், என் இந்தப் பேச்சை நன்கு விழிப்பாக்கு; உன் வசிஷ்டன் பாடும் இந்தப் புகழ்ச்சியை ஏற்றுக்கொள். கூட்டு விருந்தில் இந்தப் பிரம்ம மந்திரங்களை ஏற்றருள்.
7.22.4
श्रु॒धी हवं॑ विपिपा॒नस्याद्रे॒र्बोधा॒ विप्र॒स्यार्च॑तो मनी॒षाम् ।
कृ॒ष्वा दुवां॒स्यन्त॑मा॒ सचे॒मा ॥
கல்லால் பிழிந்த சோமத்தைக் குடிக்கும் அழைப்பைக் கேள்; புகழ்ந்து பாடும் விப்ரனின் ஞானத்தை விழிப்பாக்கு. இந்தப் பலிகளை மிக அருகில் நின்று நிறைவேற்று.
7.22.5
न ते॒ गिरो॒ अपि॑ मृष्ये तु॒रस्य॒ न सु॑ष्टु॒तिम॑सु॒र्य॑स्य वि॒द्वान् ।
सदा॑ ते॒ नाम॑ स्वयशो विवक्मि ॥
உன் பாடல்களை நான் மறப்பதில்லை; வலிமையானவனின் நல்ல புகழையும் மறப்பதில்லை — அசுரனே, அறிந்தே. சுயமகிமையுடையவனே, நான் எப்போதும் உன் பெயரைச் சொல்லுகிறேன்.
7.22.6
भूरि॒ हि ते॒ सव॑ना॒ मानु॑षेषु॒ भूरि॑ मनी॒षी ह॑वते॒ त्वामित् ।
मारे अ॒स्मन्म॑घव॒ञ्ज्योक्कः॑ ॥
மனிதர்களிடையே உன் வேள்விகள் பலவாக உள்ளன; அறிவுடையவன் பலருள் உன்னையே அழைக்கிறான். மகவனே, எங்களிடமிருந்து தூரமாகாதே; விரைவில் அவ்வாறு செய்.
7.22.7
तुभ्येदि॒मा सव॑ना शूर॒ विश्वा॒ तुभ्यं॒ ब्रह्मा॑णि॒ वर्ध॑ना कृणोमि ।
त्वं नृभि॒र्हव्यो॑ वि॒श्वधा॑सि ॥
வீரனே, இந்த எல்லா யாகங்களையும் உனக்காகவே செய்கிறேன்; உனக்காக வலிமையூட்டும் துதிகளை இயற்றுகிறேன். நீ மனிதர்களால் அழைக்கப்படத்தக்கவன், அனைத்தையும் தாங்குபவன்.
7.22.8
नू चि॒न्नु ते॒ मन्य॑मानस्य द॒स्मोद॑श्नुवन्ति महि॒मान॑मुग्र ।
न वी॒र्य॑मिन्द्र ते॒ न राधः॑ ॥
இப்போதும், உண்மையாகவே, வீரனே, உன்னை எண்ணித் துதிப்பவரின் மகிமையை அவர்கள் அடைகிறார்கள்; உக்கிரனே. இந்திரா, உன் வீரியத்தையோ உன் கொடையையோ (அவர்களால் அடைய முடியாது).
7.22.9
ये च॒ पूर्व॒ ऋष॑यो॒ ये च॒ नूत्ना॒ इन्द्र॒ ब्रह्मा॑णि ज॒नय॑न्त॒ विप्राः॑ ।
अ॒स्मे ते॑ सन्तु स॒ख्या शि॒वानि॑ यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभिः॒ सदा॑ नः ॥
பழைய ரிஷிகள், புதிய ரிஷிகள், இந்திரா, துதிகளை உருவாக்கிய விப்ரர்கள் — எங்களுக்காக உன் நட்பு மங்கலமாக இருக்கட்டும். நீங்கள் அனைவரும் எப்போதும் நலன்களால் எங்களைக் காத்தருளுங்கள்.