Ṛgveda · Sūkta 7.22
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.22.1
पिबा॒ सोम॑मिन्द्र॒ मन्द॑तु त्वा॒ यं ते॑ सु॒षाव॑ हर्य॒श्वाद्रिः॑ ।
सो॒तुर्बा॒हुभ्यां॒ सुय॑तो॒ नार्वा॑ ॥
Bebe o Soma, ó Indra; que ele te alegre, o Soma que a pedra espremeu para ti com os braços do prensador, como um corcel veloz.
7.22.2
यस्ते॒ मदो॒ युज्य॒श्चारु॒रस्ति॒ येन॑ वृ॒त्राणि॑ हर्यश्व॒ हंसि॑ ।
स त्वामि॑न्द्र प्रभूवसो ममत्तु ॥
A tua embriaguez, digna de ser atrelada ao sacrifício e deliciosa, com a qual, ó senhor dos cavalos fulvos, abates os obstáculos — que te alegre, ó Indra, senhor de grande riqueza.
7.22.3
बोधा॒ सु मे॑ मघव॒न्वाच॒मेमां यां ते॒ वसि॑ष्ठो॒ अर्च॑ति॒ प्रश॑स्तिम् ।
इ॒मा ब्रह्म॑ सध॒मादे॑ जुषस्व ॥
Desperta bem a minha palavra, ó generoso; aceita este louvor que canta o teu Vasiṣṭha. No banquete da assembleia, aprecia estas fórmulas sagradas.
7.22.4
श्रु॒धी हवं॑ विपिपा॒नस्याद्रे॒र्बोधा॒ विप्र॒स्यार्च॑तो मनी॒षाम् ।
कृ॒ष्वा दुवां॒स्यन्त॑मा॒ सचे॒मा ॥
Ouve o chamado daquele que bebe o Soma prensado com a pedra; desperta a inspiração do vidente que louva. Realiza estas oferendas, permanecendo bem perto.
7.22.5
न ते॒ गिरो॒ अपि॑ मृष्ये तु॒रस्य॒ न सु॑ष्टु॒तिम॑सु॒र्य॑स्य वि॒द्वान् ।
सदा॑ ते॒ नाम॑ स्वयशो विवक्मि ॥
Não negligencio os teus cantos, nem o bom louvor do forte, ó asura, sabendo-o. Ó autoglorioso, proclamo sempre o teu nome.
7.22.6
भूरि॒ हि ते॒ सव॑ना॒ मानु॑षेषु॒ भूरि॑ मनी॒षी ह॑वते॒ त्वामित् ।
मारे अ॒स्मन्म॑घव॒ञ्ज्योक्कः॑ ॥
Muitos são os teus sacrifícios entre os homens; o sábio invoca-te a ti só entre muitos. Ó generoso, não fiques longe de nós; faz isso depressa.
7.22.7
तुभ्येदि॒मा सव॑ना शूर॒ विश्वा॒ तुभ्यं॒ ब्रह्मा॑णि॒ वर्ध॑ना कृणोमि ।
त्वं नृभि॒र्हव्यो॑ वि॒श्वधा॑सि ॥
Ó herói, faço todos estes sacrifícios para ti e ofereço-te orações que fortalecem. Tu és o invocado pelos homens, tu que sustentas tudo.
7.22.8
नू चि॒न्नु ते॒ मन्य॑मानस्य द॒स्मोद॑श्नुवन्ति महि॒मान॑मुग्र ।
न वी॒र्य॑मिन्द्र ते॒ न राधः॑ ॥
Mesmo agora, em verdade, ó audaz, alcançam a tua grandeza, a do devoto que te medita, ó feroz. Nem o teu vigor viril, ó Indra, nem a tua dádiva (alcançam).
7.22.9
ये च॒ पूर्व॒ ऋष॑यो॒ ये च॒ नूत्ना॒ इन्द्र॒ ब्रह्मा॑णि ज॒नय॑न्त॒ विप्राः॑ ।
अ॒स्मे ते॑ सन्तु स॒ख्या शि॒वानि॑ यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभिः॒ सदा॑ नः ॥
Os antigos videntes e os novos, ó Indra, os poetas inspirados que geraram as preces — seja a tua amizade benéfica para nós. Vós todos, protegei-nos sempre com bênçãos.