ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 7.37
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.37.1
आ वो॒ वाहि॑ष्ठो वहतु स्त॒वध्यै॒ रथो॑ वाजा ऋभुक्षणो॒ अमृ॑क्तः ।
अ॒भि त्रि॑पृ॒ष्ठैः सव॑नेषु॒ सोमै॒र्मदे॑ सुशिप्रा म॒हभिः॑ पृणध्वम् ॥
ଆପଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବାଧିକ ବଳଶାଳୀ ରଥ ସ୍ତୁତି ପାଇଁ ଏଠାକୁ ଆଣୁ। ହେ ଋଭୁକ୍ଷଣଗଣ, ହେ ବାଜଗଣ, ହେ ସୁଶିପ୍ରଗଣ, ସବନମାନଙ୍କରେ ତ୍ରିପୃଷ୍ଠ ସୋମରେ, ମହାନମାନଙ୍କ ସହିତ ମଦରେ ତୃପ୍ତ ହୁଅନ୍ତୁ।
7.37.2
यू॒यं ह॒ रत्नं॑ म॒घव॑त्सु धत्थ स्व॒र्दृश॑ ऋभुक्षणो॒ अमृ॑क्तम् ।
सं य॒ज्ञेषु॑ स्वधावन्तः पिबध्वं॒ वि नो॒ राधां॑सि म॒तिभि॑र्दयध्वम् ॥
ଆପଣମାନେ ହିଁ ଧନବାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରତ୍ନ ରଖିଛନ୍ତି; ହେ ସ୍ୱର୍ଗଦର୍ଶୀ ଋଭୁକ୍ଷଣଗଣ, ହେ ଅନଭିଷିକ୍ତ। ଯଜ୍ଞରେ ଏକତ୍ର ପାନ କରନ୍ତୁ, ହେ ସ୍ୱଧାବାନଗଣ; ବୁଦ୍ଧି ସହିତ ଆମକୁ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ।
7.37.3
उ॒वोचि॑थ॒ हि म॑घवन्दे॒ष्णं म॒हो अर्भ॑स्य॒ वसु॑नो विभा॒गे ।
उ॒भा ते॑ पू॒र्णा वसु॑ना॒ गभ॑स्ती॒ न सू॒नृता॒ नि य॑मते वस॒व्या॑ ॥
ହେ ମଘବନ୍, ମହାନ ଓ କ୍ଷୁଦ୍ର ଧନର ବଣ୍ଟନରେ ଆପଣ ନିଶ୍ଚୟ ଆପଣଙ୍କ ସ୍ଥାନ କହିଛନ୍ତି। ଆପଣଙ୍କ ଦୁଇ ହାତ ଧନରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ; ସୁଜନ୍ମା ପରି ସେମାନେ ଧନ ଧରି ରଖନ୍ତି।
7.37.4
त्वमि॑न्द्र॒ स्वय॑शा ऋभु॒क्षा वाजो॒ न सा॒धुरस्त॑मे॒ष्यृक्वा॑ ।
व॒यं नु ते॑ दा॒श्वांसः॑ स्याम॒ ब्रह्म॑ कृ॒ण्वन्तो॑ हरिवो॒ वसि॑ष्ठाः ॥
ଆପଣ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସ୍ୱୟଂଯଶସ୍ୱୀ ଋଭୁକ୍ଷା; ନିପୁଣ ବୀର ଘରକୁ ଫେରିବା ପରି ଆପଣ ସିଧା ଆସନ୍ତି। ବର୍ତ୍ତମାନ ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ଦାନ ଦେଉଥିବା ହେଉ; ହେ ହରିବାନ୍, ବଶିଷ୍ଠ ହୋଇ ପ୍ରାର୍ଥନା କରି ଆମେ ଆପଣଙ୍କର ହେଉ।
7.37.5
सनि॑तासि प्र॒वतो॑ दा॒शुषे॑ चि॒द्याभि॒र्विवे॑षो हर्यश्व धी॒भिः ।
व॒व॒न्मा नु ते॒ युज्या॑भिरू॒ती क॒दा न॑ इन्द्र रा॒य आ द॑शस्येः ॥
ଆପଣ ଦାତାଙ୍କୁ ଅଗ୍ରିମ ଧନ ଦିଅନ୍ତି; ହେ ହର୍ୟଶ୍ୱ, ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ଆପଣ ପୂଜିତ ହୋଇଛନ୍ତି। ବର୍ତ୍ତମାନ ଆପଣଙ୍କ ଯୁକ୍ତ ସହାୟତାରେ ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରୁ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, କେବେ ଆପଣ ଆମକୁ ଧନ ଦେବେ?
7.37.6
वा॒सय॑सीव वे॒धस॒स्त्वं नः॑ क॒दा न॑ इन्द्र॒ वच॑सो बुबोधः ।
अस्तं॑ ता॒त्या धि॒या र॒यिं सु॒वीरं॑ पृ॒क्षो नो॒ अर्वा॒ न्यु॑हीत वा॒जी ॥
ଆପଣ ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କୁ ବସ୍ତ୍ର ପରି ଆବୃତ କରନ୍ତି; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମର ବାଣୀକୁ କେବେ ଜାଗ୍ରତ କରିବେ? ଆପଣଙ୍କ ବୁଦ୍ଧିରେ ଘରକୁ ଧନ ଓ ଭଲ ପୁତ୍ର ଆଣନ୍ତୁ; ଆମ ପାଇଁ ବଳଶାଳୀ ଘୋଡ଼ା ତଳକୁ ଆଣୁ।
7.37.7
अ॒भि यं दे॒वी निरृ॑तिश्चि॒दीशे॒ नक्ष॑न्त॒ इन्द्रं॑ श॒रदः॑ सु॒पृक्षः॑ ।
उप॑ त्रिब॒न्धुर्ज॒रद॑ष्टिमेति॒ अस्व॑वेशं॒ यं कृ॒णव॑न्त॒ मर्ताः॑ ॥
ଦେବୀ ନିର୍ୟୃତି ମଧ୍ୟ ଯାହା ଉପରେ ଶାସନ କରେ, ସେହି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସୁନ୍ଦର ମୁଖ ବର୍ଷମାନେ ପହଞ୍ଚନ୍ତି; ତିନି ବନ୍ଧନ ଥିବା, ଜୀର୍ଣ୍ଣ ଦାନ୍ତ ଥିବା ନିକଟକୁ ଆସେ, ଯାହାକୁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଅଶ୍ୱର ଆଶ୍ରୟୀ କରନ୍ତି।
7.37.8
आ नो॒ राधां॑सि सवित स्त॒वध्यै॒ आ रायो॑ यन्तु॒ पर्व॑तस्य रा॒तौ ।
सदा॑ नो दि॒व्यः पा॒युः सि॑षक्तु यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभिः॒ सदा॑ नः ॥
ହେ ସବିତା, ଆମ ସ୍ତୁତି ପାଇଁ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ଆଣ; ପର୍ବତର ଦାନରୁ ଧନ ଆମ ଆଡ଼କୁ ଆସୁ। ଦିବ୍ୟ ରକ୍ଷକ ସଦା ଆମ ସହ ଯୁକ୍ତ ରହୁ; ତୁମେ ସମସ୍ତେ ମଙ୍ଗଳ ସହ ସଦା ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।