ऋग्वेद · सूक्त 9.100

9.100.1

अ॒भी न॑वन्ते अ॒द्रुहः॑ प्रि॒यमिन्द्र॑स्य॒ काम्य॑म् ।
व॒त्सं न पूर्व॒ आयु॑नि जा॒तं रि॑हन्ति मा॒तरः॑ ॥

द्रोहरहित लोक इंद्राला प्रिय, हवाहवासा वाटणाऱ्या सोमाकडे जातात. पूर्वीच्या आयुष्यात जन्मलेल्या वासराला माता जसे चाटतात, तसे ते त्याला चाटतात.

पु॒ना॒न इ॑न्द॒वा भ॑र॒ सोम॑ द्वि॒बर्ह॑सं र॒यिम् ।
त्वं वसू॑नि पुष्यसि॒ विश्वा॑नि दा॒शुषो॑ गृ॒हे ॥

पवित्र होत असलेल्या इंदो, सोमा, दुहेरी देठाची संपत्ती येथे आण. दात्याच्या घरात तूच सर्व धनांचे पोषण करतोस.

त्वं धियं॑ मनो॒युजं॑ सृ॒जा वृ॒ष्टिं न त॑न्य॒तुः ।
त्वं वसू॑नि॒ पार्थि॑वा दि॒व्या च॑ सोम पुष्यसि ॥

तू मनाशी जोडलेली बुद्धी निर्माण कर; गर्जना पावसाला पाठवते तसे. सोमा, तूच पार्थिव आणि दिव्य धनांचे पोषण करतोस.

परि॑ ते जि॒ग्युषो॑ यथा॒ धारा॑ सु॒तस्य॑ धावति ।
रंह॑माणा॒ व्य॑व्ययं॒ वारं॑ वा॒जीव॑ सान॒सिः ॥

तुझी विजयी धार, पिळलेल्या सोमाचा प्रवाह धावतो. गर्जत ती अभग्न गाळणीतून वाहते, धावणाऱ्या घोड्यासारखी.

क्रत्वे॒ दक्षा॑य नः कवे॒ पव॑स्व सोम॒ धार॑या ।
इन्द्रा॑य॒ पात॑वे सु॒तः मि॒त्राय॒ वरु॑णाय च ॥

आमच्या प्रज्ञेसाठी, कौशल्यासाठी, हे कवी सोमा, धारेसह पवित्र होऊन वाहा. इंद्राने पिण्यासाठी पिळलेला तू, मित्र आणि वरुणासाठीही.

पव॑स्व वाज॒सात॑मः प॒वित्रे॒ धार॑या सु॒तः ।
इन्द्रा॑य सोम॒ विष्ण॑वे दे॒वेभ्यो॒ मधु॑मत्तमः ॥

बल देणाऱ्या, गाळणीत धारेसह पिळलेला तू पवित्र होऊन वाहा. इंद्रासाठी, हे सोमा, विष्णूसाठी, देवांसाठी तू अत्यंत मधुर आहेस.

त्वां रि॑हन्ति मा॒तरो॒ हरिं॑ प॒वित्रे॑ अ॒द्रुहः॑ ।
व॒त्सं जा॒तं न धे॒नवः॒ पव॑मान॒ विध॑र्मणि ॥

हे पवमान सोमा, नुकत्या जन्मलेल्या वासराला गायी जशा चाटतात, तसे विश्वासू माता गाळणीत सोनेरी सोमाला चाटून शुद्ध करतात.

पव॑मान॒ महि॒ श्रवः॑ चि॒त्रेभि॑र्यासि र॒श्मिभिः॑ ।
शर्ध॒न्तमां॑सि जिघ्नसे॒ विश्वा॑नि दा॒शुषो॑ गृ॒हे ॥

हे पवमान सोमा, तेजस्वी विविधरंगी किरणांसह तू महान कीर्तीकडे जातोस; प्रबलतेने पुढे सरसावत दानशूर यजमानाच्या घरातील सर्व अंधार तू नष्ट करतोस.

त्वं द्यां च॑ महिव्रत पृथि॒वीं चाति॑ जभ्रिषे ।
प्रति॑ द्रा॒पिम॑मुञ्चथाः॒ पव॑मान महित्व॒ना ॥

हे महाव्रती पवमान सोमा, तू द्युलोक आणि पृथ्वी व्यापून टाकले आहेस; तुझ्या महिम्याने बंधन सोडून मुक्त केले आहेस.