ਰਿਗਵੇਦ · ਸੂਕਤ 9.100

9.100.1

अ॒भी न॑वन्ते अ॒द्रुहः॑ प्रि॒यमिन्द्र॑स्य॒ काम्य॑म् ।
व॒त्सं न पूर्व॒ आयु॑नि जा॒तं रि॑हन्ति मा॒तरः॑ ॥

ਦ੍ਰੋਹ ਰਹਿਤ ਲੋਕ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ, ਲੋੜੀਂਦੇ ਸੋਮ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਿਛਲੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਜੰਮੇ ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਮਾਵਾਂ ਜਿਵੇਂ ਚੱਟਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਚੱਟਦੇ ਹਨ।

पु॒ना॒न इ॑न्द॒वा भ॑र॒ सोम॑ द्वि॒बर्ह॑सं र॒यिम् ।
त्वं वसू॑नि पुष्यसि॒ विश्वा॑नि दा॒शुषो॑ गृ॒हे ॥

ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਰਹੇ ਇੰਦੂ, ਸੋਮ, ਦੋ-ਡੰਡੀ ਵਾਲਾ ਧਨ ਇੱਥੇ ਲੈ ਆ। ਦਾਤੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਹੀ ਸਾਰੇ ਧਨਾਂ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।

त्वं धियं॑ मनो॒युजं॑ सृ॒जा वृ॒ष्टिं न त॑न्य॒तुः ।
त्वं वसू॑नि॒ पार्थि॑वा दि॒व्या च॑ सोम पुष्यसि ॥

ਤੂੰ ਮਨ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਬੁੱਧੀ ਰਚ; ਗਰਜ ਜਿਵੇਂ ਮੀਂਹ ਭੇਜਦੀ ਹੈ। ਸੋਮ, ਤੂੰ ਹੀ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਦੇ ਧਨ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।

परि॑ ते जि॒ग्युषो॑ यथा॒ धारा॑ सु॒तस्य॑ धावति ।
रंह॑माणा॒ व्य॑व्ययं॒ वारं॑ वा॒जीव॑ सान॒सिः ॥

ਤੇਰੀ ਜੇਤੂ ਧਾਰ, ਨਿਚੋੜੇ ਸੋਮ ਦੀ ਧਾਰਾ ਵਾਂਗ ਦੌੜਦੀ ਹੈ। ਗਰਜਦੀ ਹੋਈ ਉਹ ਅਭੰਗ ਛਾਨਣੀ ਰਾਹੀਂ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਦੌੜਦੇ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ।

क्रत्वे॒ दक्षा॑य नः कवे॒ पव॑स्व सोम॒ धार॑या ।
इन्द्रा॑य॒ पात॑वे सु॒तः मि॒त्राय॒ वरु॑णाय च ॥

ਸਾਡੀ ਬੁੱਧੀ ਅਤੇ ਹੁਨਰ ਲਈ, ਹੇ ਕਵੀ ਸੋਮ, ਧਾਰਾ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ ਵਹਿ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਪੀਣ ਲਈ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ ਤੂੰ, ਮਿੱਤਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਲਈ ਵੀ।

पव॑स्व वाज॒सात॑मः प॒वित्रे॒ धार॑या सु॒तः ।
इन्द्रा॑य सोम॒ विष्ण॑वे दे॒वेभ्यो॒ मधु॑मत्तमः ॥

ਬਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਛਾਨਣੀ ਵਿੱਚ ਧਾਰਾ ਨਾਲ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ ਤੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ ਵਹਿ। ਇੰਦਰ ਲਈ, ਹੇ ਸੋਮ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਮਿੱਠਾ ਹੈਂ।

त्वां रि॑हन्ति मा॒तरो॒ हरिं॑ प॒वित्रे॑ अ॒द्रुहः॑ ।
व॒त्सं जा॒तं न धे॒नवः॒ पव॑मान॒ विध॑र्मणि ॥

ਹੇ ਪਵਮਾਨ ਸੋਮ, ਜਿਵੇਂ ਨਵੇਂ ਜੰਮੇ ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਗਾਵਾਂ ਚੱਟਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਭਰੋਸੇਮੰਦ ਮਾਵਾਂ ਛਾਨਣੀ ਵਿੱਚ ਸੁਨਹਿਰੀ ਸੋਮ ਨੂੰ ਚੱਟ ਕੇ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।

पव॑मान॒ महि॒ श्रवः॑ चि॒त्रेभि॑र्यासि र॒श्मिभिः॑ ।
शर्ध॒न्तमां॑सि जिघ्नसे॒ विश्वा॑नि दा॒शुषो॑ गृ॒हे ॥

ਹੇ ਪਵਮਾਨ ਸੋਮ, ਤੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ; ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧ ਕੇ ਦਾਨੀ ਯਜਮਾਨ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।

त्वं द्यां च॑ महिव्रत पृथि॒वीं चाति॑ जभ्रिषे ।
प्रति॑ द्रा॒पिम॑मुञ्चथाः॒ पव॑मान महित्व॒ना ॥

ਹੇ ਮਹਾਵ੍ਰਤੀ ਪਵਮਾਨ ਸੋਮ, ਤੂੰ ਦਿਓਲੋਕ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵਿਆਪਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ; ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਬੰਧਨ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਛੁਡਾਇਆ ਹੈ।