ಋಗ್ವೇದ · ಸೂಕ್ತ 9.41

9.41.1

प्र ये गावो॒ न भूर्ण॑यस्त्वे॒षा अ॒यासो॒ अक्र॑मुः ।
घ्नन्तः॑ कृ॒ष्णामप॒ त्वच॑म् ॥

ಹಸುಗಳಂತೆ ಘರ್ಜಿಸುತ್ತಾ, ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ, ದಣಿವರಿಯದ ಸೋಮರಸಗಳು ಮುಂದೆ ನುಗ್ಗಿದವು; ಕಪ್ಪು ಚರ್ಮವನ್ನು ಹೊಡೆದು ದೂರ ತಳ್ಳಿದವು.

सु॒वि॒तस्य॑ मनाम॒हेऽति॒ सेतुं॑ दुरा॒व्य॑म् ।
सा॒ह्वांसो॒ दस्यु॑मव्र॒तम् ॥

ಕ್ಷೇಮದ ಸೇತುವನ್ನು, ದಾಟಲು ಕಷ್ಟವಾದುದನ್ನು, ನಾವು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ; ನಿಯಮರಹಿತ ದಸ್ಯುವನ್ನು ಗೆಲ್ಲುತ್ತಾ.

शृ॒ण्वे वृ॒ष्टेरि॑व स्व॒नः पव॑मानस्य शु॒ष्मिणः॑ ।
चर॑न्ति वि॒द्युतो॑ दि॒वि ॥

ಪವಿತ್ರವಾಗುತ್ತಿರುವ ಬಲಶಾಲಿ ಸೋಮದ ಧ್ವನಿ ಮಳೆಯ ಗರ್ಜನೆಯಂತೆ ಕೇಳಿಸುತ್ತದೆ; ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮಿಂಚುಗಳು ಸಂಚರಿಸುತ್ತವೆ.

आ प॑वस्व म॒हीमिषं॒ गोम॑दिन्दो॒ हिर॑ण्यवत् ।
अश्वा॑व॒द्वाज॑वत्सु॒तः ॥

ಓ ಇಂದು, ಹರಿದು ಪವಿತ್ರನಾಗು; ಹಸು, ಚಿನ್ನ, ಕುದುರೆ, ಬಲದಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾದ ದೊಡ್ಡ ಆಹಾರವನ್ನು ತಂದುಕೊಡು — ಹಿಂಡಲ್ಪಟ್ಟ ನೀನು.

स प॑वस्व विचर्षणे॒ आ म॒ही रोद॑सी पृण ।
उ॒षाः सूर्यो॒ न र॒श्मिभिः॑ ॥

ಸರ್ವದರ್ಶಿಯೇ, ನೀನು ಪವಿತ್ರನಾಗು; ಮಹಾ ದ್ಯಾವಾಪೃಥಿವಿಯನ್ನು ತುಂಬು — ಉಷಸ್ಸು ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯ ತಮ್ಮ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ತುಂಬುವಂತೆ.

परि॑ णः शर्म॒यन्त्या॒ धार॑या सोम वि॒श्वतः॑ ।
सरा॑ र॒सेव॑ वि॒ष्टप॑म् ॥

ಓ ಸೋಮ, ಆಶ್ರಯ ನೀಡುವ ಧಾರೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಸುತ್ತು; ರಸವು ತನ್ನ ವಾಸಸ್ಥಾನದವರೆಗೆ ಹರಡುವಂತೆ ಹರಡು.