Upaniṣaden · Chāndogya 5.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Chāndogya 5.2.1
स होवाच किं मेऽन्नं भविष्यतीति यत्किञ्चिदिदमा श्वभ्य आ शकुनिभ्य इति होचुस्तद्वा एतदनस्यान्नमनो ह वै नाम प्रत्यक्षं न ह वा एवंविदि किञ्चनानन्नं भवतीति ॥ ५.२.१ ॥
Er sprach: »Was wird meine Nahrung sein?« Man antwortete: »Alles, was hier ist, von den Hunden bis zu den Vögeln.« Dies ist die Nahrung der Nahrung; der Name »anaḥ« (Atem) ist offenbar. Für den, der so erkennt, wird nichts unessbar.
Chāndogya 5.2.2
स होवाच किं मे वासो भविष्यतीत्याप इति होचुस्तस्माद्वा एतदशिष्यन्तः पुरस्ताच्चोपरिष्टाच्चाद्भिः परिदधति लम्भुको ह वासो भवत्यनग्नो ह भवति ॥ ५.२.२ ॥
Er sprach: „Was wird mein Gewand sein?“ Sie sagten: „Das Wasser.“ Darum umhüllen sich die Essenden vorn und hinten mit Wasser. Wer dies weiß, erhält ein Gewand und wird nicht nackt.
Chāndogya 5.2.3
तद्धैतत्सत्यकामो जाबालो गोश्रुतये वैयाघ्रपद्यायोक्त्वोवाच यद्यप्येनच्छुष्काय स्थाणवे ब्रूयाज्जायेरन्नेवास्मिञ्छाखाः प्ररोहेयुः पलाशानीति ॥ ५.२.३ ॥
Satyakāma Jābāla sagte dies zu Gośruti Vaiyāghrapadya: „Selbst wenn man dies zu einem trockenen Pfosten sagte, würden daraus Zweige sprießen und Blätter wachsen.“
Chāndogya 5.2.4
अथ यदि महज्जिगमिषेदमावास्यायां दीक्षित्वा पौर्णमास्याँ रात्रौ सर्वौषधस्य मन्थं दधिमधुनोरुपमथ्य ज्येष्ठा श्रेष्ठाय स्वाहेत्यग्नावाज्यस्य हुत्वा मन्थे सम्पातमवनयेत् ॥ ५.२.४ ॥
Wenn jemand etwas Großes begehrt, soll er am Neumondtag die Weihe empfangen und in der Vollmondnacht eine Mischung aus allen Kräutern mit Quark und Honig rühren; mit den Worten „svāhā dem Ältesten, dem Besten“ soll er geklärte Butter ins Feuer opfern und das Tropfende (sampāta) in die Mischung gießen.
Chāndogya 5.2.5
वसिष्ठाय स्वाहेत्यग्नावाज्यस्य हुत्वा मन्थे सम्पातमवनयेत्प्रतिष्ठायै स्वाहेत्यग्नावाज्यस्य हुत्वा मन्थे सम्पातमवनयेत्सम्पदे स्वाहेत्यग्नावाज्यस्य हुत्वा मन्थे सम्पातमवनयेदायतनाय स्वाहेत्यग्नावाज्यस्य हुत्वा मन्थे सम्पातमवनयेत् ॥ ५.२.५ ॥
Mit den Worten „svāhā dem Vasiṣṭha“ soll er geklärte Butter ins Feuer opfern und das Tropfende in die Mischung gießen; mit „svāhā für den Halt“ ebenso; mit „svāhā für den Wohlstand“ ebenso; mit „svāhā für die Wohnstätte“ ebenso.
Chāndogya 5.2.6
अथ प्रतिसृप्याञ्जलौ मन्थमाधाय जपत्यमो नामास्यमा हि ते सर्वमिदँ स हि ज्येष्ठः श्रेष्ठो राजाधिपतिः स मा ज्यैष्ठ्यँ श्रैष्ठ्यँ राज्यमाधिपत्यं गमयत्वहमेवेदँ सर्वमसानीति ॥ ५.२.६ ॥
Dann, nachdem er zurückgetreten ist und das verrührte Gemisch in die hohlen Hände gelegt hat, murmelt er: „O Ama, dein Name ist Ama, denn all dies ist in dir. Er ist der Älteste, der Beste, der König und oberste Herr; möge er mir Erstgeburt, Vortrefflichkeit, Königtum und Herrschaft verschaffen, damit ich selbst all dies werde.“
Chāndogya 5.2.7
अथ खल्वेतयर्चा पच्छ आचामति तत्सवितुर्वृणीम इत्याचामति वयं देवस्य भोजनमित्याचामति श्रेष्ठँ सर्वधातममित्याचामति तुरं भगस्य धीमहीति सर्वं पिबति ॥ ५.२.७ ॥
Dann trinkt er mit diesem Vers aus dem Rest kleine Schlucke: er nippt, während er sagt „Wir erwählen jenes Licht des Savitṛ“; er nippt, während er sagt „Wir sind die Speise des Gottes“; er nippt, während er sagt „das Beste, das Nährendste von allem“; er nippt, während er sagt „Wir meditieren über den Schnellen des Bhaga“; und dann trinkt er alles aus.
Chāndogya 5.2.8
निर्णिज्य कँसं चमसं वा पश्चादग्नेः संविशति चर्मणि वा स्थण्डिले वा वाचंयमोऽप्रसाहः स यदि स्त्रियं पश्येत्समृद्धं कर्मेति विद्यात् ॥ ५.२.८ ॥
Nachdem er die Schale oder den Becher gereinigt hat, legt er sich hinter das Feuer, auf ein Fell oder auf den nackten Boden, schweigend und mit gezügelter Rede. Sieht er eine Frau, so soll er wissen, dass das Werk gelingen wird.
Chāndogya 5.2.9
तदेष श्लोको यदा कर्मसु काम्येषु स्त्रियँ स्वप्नेषु पश्यन्ति समृद्धिं तत्र जानीयात्तस्मिन्स्वप्ननिदर्शने तस्मिन्स्वप्ननिदर्शने ॥ ५.२.९ ॥
Dies ist der Vers: Wenn man bei begehrten Handlungen im Traum eine Frau sieht, so soll man darin den Erfolg erkennen; in diesem Traumzeichen, in diesem Traumzeichen.