Upaniṣaden · Chāndogya 6.7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Chāndogya 6.7.1
षोडशकलः सोम्य पुरुषः पञ्चदशाहानि माशीः काममपः पिबापोमयः प्राणो नपिबतो विच्छेत्स्यत इति ॥ ६.७.१ ॥
Mein sanfter Sohn, ein Mensch mit sechzehn Teilen soll fünfzehn Tage nicht essen; trinke Wasser nach Belieben. Der prāṇa ist aus Wasser gemacht; trinkst du nicht, wird er abgeschnitten.
Chāndogya 6.7.2
स ह पञ्चदशाहानि नशाथ हैनमुपससाद किं ब्रवीमि भो इत्यृचः सोम्य यजूँषि सामानीति स होवाच न वै मा प्रतिभान्ति भो इति ॥ ६.७.२ ॥
Fünfzehn Tage aß er nicht; dann trat er vor ihn und sprach: »Herr, was soll ich sagen?« — die ṛc-Verse, mein Sanfter, die yajus-Formeln, die sāman-Gesänge. Er sprach: »Herr, nichts kommt mir in den Sinn.«
Chāndogya 6.7.3
तँ होवाच यथा सोम्य महतोऽभ्याहितस्यैकोऽङ्गारः खद्योतमात्रः परिशिष्टः स्यात्तेन ततोऽपि न बहु दहेदेवँसोम्य ते षोडशानां कलानामेका कलातिशिष्टा स्यात्तयैतर्हि वेदान्नानुभवस्यशानाथ मे विज्ञास्यसीति ॥ ६.७.३ ॥
Er sprach zu ihm: »Mein Sanfter, wie von einem großen entzündeten Haufen nur eine Glut von der Größe eines Glühwürmchens übrig bleibt, mit der man nicht mehr viel verbrennt, so ist, mein Sanfter, von deinen sechzehn Teilen nur ein einziger übrig. Mit ihm nimmst du jetzt die Veden nicht wahr. Iss, dann wirst du mich verstehen.«
Chāndogya 6.7.4
स हशाथ हैनमुपससाद तँ ह यत्किञ्च पप्रच्छ सर्वँह प्रतिपेदे ॥ ६.७.४ ॥
Er aß; dann trat er vor ihn. Was immer er ihn fragte, er verstand und erfasste alles.
Chāndogya 6.7.5
तँ होवाच यथा सोम्य महतोऽभ्याहितस्यैकमङ्गारं खद्योतमात्रं परिशिष्टं तं तृणैरुपसमाधाय प्राज्वलयेत्तेन ततोऽपि बहु दहेत् ॥ ६.७.५ ॥
Er sprach: Lieber Sohn, wie von einem großen Feuerhaufen nur ein einziges Glutstück, nicht größer als ein Glühwürmchen, übrig bleibt; legt man es neben Stroh und bläst darauf, so entflammt es, und durch es kann dann noch viel mehr verbrennen.
Chāndogya 6.7.6
एवँ सोम्य ते षोडशानां कलानामेका कलातिशिष्टाभूत्सान्नेनोपसमाहिता प्राज्वालीतयैतर्हि वेदाननुभवस्यन्नमयँहि सोम्य मन आपोमयः प्राणस्तेजोमयी वागिति तद्धास्य विजज्ञाविति विजज्ञाविति ॥ ६.७.६ ॥
So auch, lieber Sohn, blieb von den sechzehn Teilen einer übrig; von Nahrung genährt entflammte er; durch ihn erfährst du jetzt die Veden. Denn der Geist, lieber Sohn, besteht aus Nahrung, der Atem aus Wasser, die Rede aus Feuer. Er verstand es, er verstand es.