உபநிடதங்கள் · Chāndogya 6.7

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

Chāndogya 6.7.1

षोडशकलः सोम्य पुरुषः पञ्चदशाहानि माशीः काममपः पिबापोमयः प्राणो नपिबतो विच्छेत्स्यत इति ॥ ६.७.१ ॥

சோம்ய, பதினாறு கலைகளைக் கொண்ட புருஷன் பதினைந்து நாட்கள் உண்ணாதிருக்கட்டும்; விரும்பும்படி நீர் குடி. பிராணன் நீரால் ஆனது; நீ குடிக்காவிட்டால் அது அறுபடும் என்று.

Chāndogya 6.7.2

स ह पञ्चदशाहानि नशाथ हैनमुपससाद किं ब्रवीमि भो इत्यृचः सोम्य यजूँषि सामानीति स होवाच न वै मा प्रतिभान्ति भो इति ॥ ६.७.२ ॥

அவன் பதினைந்து நாட்கள் உண்ணாமல் இருந்தான்; பின்பு அவரிடம் சென்றான். 'ஐயா, நான் என்ன சொல்வது?' — ருக்குகள், சோம்ய, யஜுஸ், சாமங்கள் என்று. அவன் சொன்னான், 'ஐயா, எனக்கு எதுவும் தோன்றவில்லை.'

तँ होवाच यथा सोम्य महतोऽभ्याहितस्यैकोऽङ्गारः खद्योतमात्रः परिशिष्टः स्यात्तेन ततोऽपि न बहु दहेदेवँसोम्य ते षोडशानां कलानामेका कलातिशिष्टा स्यात्तयैतर्हि वेदान्नानुभवस्यशानाथ मे विज्ञास्यसीति ॥ ६.७.३ ॥

அவர் அவனிடம் சொன்னார்: 'சோம்ய, பெரிய எரிக்கப்பட்ட குவியலில் மின்மினிப் பூச்சி அளவு ஒரு தணல் மீதம் இருந்தால், அதனால் அதிகம் எரியாது; அப்படியே, சோம்ய, உன் பதினாறு கலைகளில் ஒரே ஒரு கலைதான் எஞ்சியுள்ளது. அதனால் இப்போது வேதங்களை நீ உணரவில்லை. உண். அப்போது என்னை நீ அறிவாய்.'

Chāndogya 6.7.4

स हशाथ हैनमुपससाद तँ ह यत्किञ्च पप्रच्छ सर्वँह प्रतिपेदे ॥ ६.७.४ ॥

அவன் உண்டான்; பின்பு அவரிடம் சென்றான். அவரிடம் எதைக் கேட்டாலும் அனைத்தையும் அவன் புரிந்து பெற்றான்.

Chāndogya 6.7.5

तँ होवाच यथा सोम्य महतोऽभ्याहितस्यैकमङ्गारं खद्योतमात्रं परिशिष्टं तं तृणैरुपसमाधाय प्राज्वलयेत्तेन ततोऽपि बहु दहेत् ॥ ६.७.५ ॥

அவர் சொன்னார்: அன்பு மகனே, பெரிய நெருப்புக் குவியலில் மின்மினி அளவு மட்டும் எஞ்சிய ஒரு கனல் துண்டை, வைக்கோலருகில் வைத்து ஊதினால் சுடர்விடச் செய்யலாம்; அதனால் பின்னர் மேலும் பலவற்றை எரிக்கலாம்.

Chāndogya 6.7.6

एवँ सोम्य ते षोडशानां कलानामेका कलातिशिष्टाभूत्सान्नेनोपसमाहिता प्राज्वालीतयैतर्हि वेदाननुभवस्यन्नमयँहि सोम्य मन आपोमयः प्राणस्तेजोमयी वागिति तद्धास्य विजज्ञाविति विजज्ञाविति ॥ ६.७.६ ॥

அன்பு மகனே, அவ்வாறே பதினாறு கலைகளில் ஒரு கலை எஞ்சியது; அது உணவால் ஊட்டப்பட்டு சுடர்விட்டது; அதனால்தான் இப்போது நீ வேதங்களை அனுபவிக்கிறாய். அன்பு மகனே, மனம் உணவால் ஆனது, பிராணன் நீரால் ஆனது, வாக்கு நெருப்பால் ஆனது. அவன் அதை அறிந்தான், அறிந்தான்.