Upaniṣaden · Chāndogya 8.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Chāndogya 8.12.1
मघवन्मर्त्यं वा इदꣳ शरीरमात्तं मृत्युना तदस्यामृतस्याशरीरस्यात्मनोऽधिष्ठानमात्तो वै सशरीरः प्रियाप्रियाभ्यां न वै सशरीरस्य सतः प्रियाप्रिययोरपहतिरस्त्यशरीरं वाव सन्तं न प्रियाप्रिये स्पृशतः ॥ ८.१२.१ ॥
O Maghavan, dieser sterbliche Leib wird vom Tod ergriffen. Er ist die Stätte des unsterblichen, körperlosen ātman. Wer einen Leib hat, wird von Lust und Schmerz ergriffen; für den Verkörperten gibt es keine Aufhebung von Lust und Schmerz. Doch wenn er körperlos ist, berühren ihn Lust und Schmerz nicht.
Chāndogya 8.12.2
अशरीरो वायुरभ्रं विद्युत्स्तनयित्नुरशरीराण्येतानि तद्यथैतान्यमुष्मादाकाशात्समुत्थाय परं ज्योतिरुपसंपद्य स्वेन रूपेणाभिनिष्पद्यन्ते ॥ ८.१२.२ ॥
Wind, Wolke, Blitz und Donner sind körperlos. So wie diese, aus jenem Raum aufsteigend und das höchste Licht erreichend, in ihrer eigenen Gestalt hervortreten,
Chāndogya 8.12.3
एवमेवैष संप्रसादोऽस्माच्छरीरात्समुत्थाय परं ज्योतिरुपसंपद्य स्वेन रूपेणाभिनिष्पद्यते स उत्तमपुरुषः स तत्र पर्येति जक्षत्क्रीडन्रममाणः स्त्रीभिर्वा यानैर्वा ज्ञातिभिर्वा नोपजनꣳ स्मरन्निदꣳ शरीरꣳ स यथा प्रयोग्य आचरणे युक्त एवमेवायमस्मिञ्छरीरे प्राणो युक्तः ॥ ८.१२.३ ॥
Ebenso erhebt sich dieser klare ātman aus diesem Körper, erlangt das höchste Licht und erscheint in seiner eigenen Gestalt. Das ist der höchste Puruṣa. Dort bewegt er sich, isst, spielt und erfreut sich, mit Frauen, mit Fahrzeugen oder mit Verwandten, ohne sich an diesen Körper zu erinnern, den er hatte. So wie ein zur Arbeit angespanntes Tier an seinem Arbeitsplatz angeschirrt ist, so ist dieser prāṇa in diesem Körper angeschirrt.
Chāndogya 8.12.4
अथ यत्रैतदाकाशमनुविषण्णं चक्षुः स चाक्षुषः पुरुषो दर्शनाय चक्षुरथ यो वेदेदं जिघ्राणीति स आत्मा गन्धाय घ्राणमथ यो वेदेदमभिव्याहराणीति स आत्माभिव्याहाराय वागथ यो वेदेदꣳ शृणवानीति स आत्मा श्रवणाय श्रोत्रम् ॥ ८.१२.४ ॥
Wo dieses Auge fest im Raum ruht, da ist der zum Auge gehörige Puruṣa das Auge zum Sehen. Dann ist der ātman, der weiß: »Ich rieche dies«, die Nase zum Riechen. Dann ist der ātman, der weiß: »Ich spreche dies«, die Rede zum Sprechen. Dann ist der ātman, der weiß: »Ich höre dies«, das Ohr zum Hören.
Chāndogya 8.12.5
अथ यो वेदेदं मन्वानीति सात्मा मनोऽस्य दैवं चक्षुः स वा एष एतेन दैवेन चक्षुषा मनसैतान्कामान्पश्यन्रमते य एते ब्रह्मलोके ॥ ८.१२.५ ॥
Dann ist der ātman, der weiß: »Ich denke dies«, der Geist. Sein göttliches Auge ist der Geist selbst. Mit diesem göttlichen Auge und dem Geist, indem er diese Begierden betrachtet, erfreut er sich an ihnen, jenen, die in der Welt Brahmans sind.
Chāndogya 8.12.6
तं वा एतं देवा आत्मानमुपासते तस्मात्तेषाꣳ सर्वे च लोका आत्ताः सर्वे च कामाः स सर्वाꣳश्च लोकानाप्नोति सर्वाꣳश्च कामान्यस्तमात्मानमनुविद्य विजानातीति ह प्रजापतिरुवाच प्रजापतिरुवाच ॥ ८.१२.६ ॥
Die Götter verehren gerade diesen ātman, und deshalb gehören ihnen alle Welten und alle Begierden. Wer diesen ātman verwirklicht und ihn vollständig erkennt, erlangt alle Welten und alle Begierden. So sprach Prajāpati, so sprach Prajāpati.