ଉପନିଷଦ · Chāndogya 8.6
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Chāndogya 8.6.1
अथ या एता हृदयस्य नाड्यस्ताः पिङ्गलस्याणिम्नस्तिष्ठन्ति शुक्लस्य नीलस्य पीतस्य लोहितस्येत्यसौ वा आदित्यः पिङ्गल एष शुक्ल एष नील एष पीत एष लोहितः ॥ ८.६.१ ॥
ବର୍ତ୍ତମାନ ହୃଦୟର ଏହି ନାଡ଼ୀଗୁଡ଼ିକ ପିଙ୍ଗଳ, ଅଣିମା, ଶୁକ୍ଲ, ନୀଳ, ପୀତ ଓ ଲୋହିତ ରଙ୍ଗର। ସେହି ଆଦିତ୍ୟ ହିଁ ପିଙ୍ଗଳ; ଏ ହିଁ ଶୁକ୍ଲ, ଏ ହିଁ ନୀଳ, ଏ ହିଁ ପୀତ, ଏ ହିଁ ଲୋହିତ।
Chāndogya 8.6.2
तद्यथा महापथ आतत उभौ ग्रामौ गच्छतीमं चामुं चैवमेवैता आदित्यस्य रश्मय उभौ लोकौ गच्छन्तीमं चामुं चामुष्मादादित्यात्प्रतायन्ते ता आसु नाडीषु सृप्ता आभ्यो नाडीभ्यः प्रतायन्ते तेऽमुष्मिन्नादित्ये सृप्ताः ॥ ८.६.२ ॥
ଏକ ବିଶାଳ ରାସ୍ତା ଦୁଇ ଗ୍ରାମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିସ୍ତାରିତ ହୋଇ ଏହି ଓ ସେହି ଉଭୟ ଆଡ଼କୁ ଯାଏ, ସେହିପରି ଆଦିତ୍ୟର ଏହି ରଶ୍ମିଗୁଡ଼ିକ ଦୁଇ ଲୋକକୁ — ଏହି ଲୋକ ଓ ସେହି ଲୋକକୁ — ଯାଆନ୍ତି। ସେମାନେ ସେହି ଆଦିତ୍ୟରୁ ବିସ୍ତାରିତ ହୁଅନ୍ତି; ଏହି ନାଡ଼ୀରେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅନ୍ତି, ଏହି ନାଡ଼ୀରୁ ବିସ୍ତାରିତ ହୁଅନ୍ତି; ସେମାନେ ସେହି ଆଦିତ୍ୟରେ ସଂଲଗ୍ନ ଥା'ନ୍ତି।
Chāndogya 8.6.3
तद्यत्रैतत्सुप्तः समस्तः सम्प्रसन्नः स्वप्नं न विजानात्यासु तदा नाडीषु सृप्तो भवति तं न कश्चन पाप्मा स्पृशति तेजसा हि तदा सम्पन्नो भवति ॥ ८.६.३ ॥
ସେତେବେଳେ ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି ଶୋଇଥିବା ବେଳେ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶାନ୍ତ ଓ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ସ୍ୱପ୍ନ ଜାଣେ ନାହିଁ, ସେତେବେଳେ ସେ ଏହି ନାଡ଼ୀଗୁଡ଼ିକରେ ଲୀନ ହୁଏ। କୌଣସି ପାପ ତାହାକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରେ ନାହିଁ, କାରଣ ସେତେବେଳେ ସେ ତେଜରେ ସମ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
Chāndogya 8.6.4
अथ यत्रैतदबलिमानं नीतो भवति तमभित आसीना आहुर्जानासि मां जानासि मामिति स यावदस्माच्छरीरादनुत्क्रान्तो भवति तावज्जानाति ॥ ८.६.४ ॥
ତା'ପରେ ଯେତେବେଳେ ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି ଦୁର୍ବଳତାରେ ଘେରାଯାଇ ନିଆଯାଏ, ସେତେବେଳେ ତା'ର ଚାରିପାଶେ ବସିଥିବା ଲୋକେ କୁହନ୍ତି: ତୁମେ କି ମୋତେ ଜାଣ? ତୁମେ କି ମୋତେ ଜାଣ? ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ଏ ଶରୀରରୁ ବାହାରି ନ ଯାଏ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ଜାଣେ।
Chāndogya 8.6.5
अथ यत्रैतदस्माच्छरीरादुत्क्रामत्यथैतैरेव रश्मिभिरूर्ध्वमाक्रमते स ओमिति वा होद्वा मीयते स यावत्क्षिप्येन्मनस्तावदादित्यं गच्छत्येतद्वै खलु लोकद्वारं विदुषां प्रपदनं निरोधोऽविदुषाम् ॥ ८.६.५ ॥
ତା'ପରେ ଯେତେବେଳେ ସେ ଏ ଶରୀରରୁ ବାହାରେ, ସେତେବେଳେ ସେ ଏହି ରଶ୍ମିଗୁଡ଼ିକ ଦ୍ୱାରା ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଉଠେ। ସେ ଓମ୍ କହି ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଯାଏ। ମନ ଯେତେ ଦୂରକୁ ଫିଙ୍ଗି ହୁଏ, ସେ ସେତେ ଦୂର ସୂର୍ଯ୍ୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯାଏ। ଏହା ହିଁ ଲୋକର ଦ୍ୱାର; ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରବେଶ ଏବଂ ଅଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବାଧା।
Chāndogya 8.6.6
तदेष श्लोकः। शतं चैका च हृदयस्य नाड्यस्तासां मूर्धानमभिनिःसृतैका । तयोर्ध्वमायन्नमृतत्वमेति विष्वङ्ङन्या उत्क्रमणे भवन्त्युत्क्रमणे भवन्ति ॥ ८.६.६ ॥
ଏଠାରେ ଏହି ଶ୍ଲୋକ ଅଛି: ହୃଦୟର ଶହେ ଏକ ନାଡ଼ୀ; ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ମୂର୍ଦ୍ଧା ଆଡ଼କୁ ନିର୍ଗତ ହୁଏ। ତା'ଦ୍ୱାରା ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଯାଉଥିବା ଅମୃତତ୍ୱ ପାଏ; ଅନ୍ୟମାନେ ସବୁ ଦିଗରେ ବିସ୍ତାରିତ ହୁଅନ୍ତି; ସେମାନେ ନିର୍ଗମନ ପାଇଁ, ନିର୍ଗମନ ପାଇଁ ଅଟନ୍ତି।