ਉਪਨਿਸ਼ਦ · Chāndogya 8.6
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Chāndogya 8.6.1
अथ या एता हृदयस्य नाड्यस्ताः पिङ्गलस्याणिम्नस्तिष्ठन्ति शुक्लस्य नीलस्य पीतस्य लोहितस्येत्यसौ वा आदित्यः पिङ्गल एष शुक्ल एष नील एष पीत एष लोहितः ॥ ८.६.१ ॥
ਹੁਣ ਹਿਰਦੇ ਦੀਆਂ ਇਹ ਨਾੜੀਆਂ ਪਿੰਗਲ, ਅਣਿਮਾ, ਸ਼ੁਕਲ, ਨੀਲ, ਪੀਤ ਅਤੇ ਲੋਹਿਤ ਰੰਗ ਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਆਦਿੱਤਯ ਹੀ ਪਿੰਗਲ ਹੈ; ਇਹੀ ਸ਼ੁਕਲ, ਇਹੀ ਨੀਲ, ਇਹੀ ਪੀਤ, ਇਹੀ ਲੋਹਿਤ ਹੈ।
Chāndogya 8.6.2
तद्यथा महापथ आतत उभौ ग्रामौ गच्छतीमं चामुं चैवमेवैता आदित्यस्य रश्मय उभौ लोकौ गच्छन्तीमं चामुं चामुष्मादादित्यात्प्रतायन्ते ता आसु नाडीषु सृप्ता आभ्यो नाडीभ्यः प्रतायन्ते तेऽमुष्मिन्नादित्ये सृप्ताः ॥ ८.६.२ ॥
ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਰਾਹ ਦੋ ਪਿੰਡਾਂ ਤੱਕ ਫੈਲ ਕੇ ਇਸ ਅਤੇ ਉਸ ਦੋਹਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਆਦਿੱਤਯ ਦੀਆਂ ਇਹ ਕਿਰਨਾਂ ਦੋਹਾਂ ਲੋਕਾਂ — ਇਸ ਲੋਕ ਅਤੇ ਉਸ ਲੋਕ — ਤੱਕ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਉਸ ਆਦਿੱਤਯ ਤੋਂ ਫੈਲਦੀਆਂ ਹਨ; ਇਹਨਾਂ ਨਾੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਹਨਾਂ ਨਾੜੀਆਂ ਤੋਂ ਫੈਲਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਹ ਉਸ ਆਦਿੱਤਯ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
Chāndogya 8.6.3
तद्यत्रैतत्सुप्तः समस्तः सम्प्रसन्नः स्वप्नं न विजानात्यासु तदा नाडीषु सृप्तो भवति तं न कश्चन पाप्मा स्पृशति तेजसा हि तदा सम्पन्नो भवति ॥ ८.६.३ ॥
ਉਦੋਂ ਜਦੋਂ ਇਹ ਸੁੱਤਾ ਹੋਇਆ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਸੁਪਨਾ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਤਦ ਉਹ ਇਹਨਾਂ ਨਾੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ ਕੋਈ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਛੂੰਹਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਤਦ ਉਹ ਤੇਜ ਨਾਲ ਸੰਪੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
Chāndogya 8.6.4
अथ यत्रैतदबलिमानं नीतो भवति तमभित आसीना आहुर्जानासि मां जानासि मामिति स यावदस्माच्छरीरादनुत्क्रान्तो भवति तावज्जानाति ॥ ८.६.४ ॥
ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਲਿਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਬੈਠੇ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: ਕੀ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ? ਕੀ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ? ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਇਸ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲਦਾ, ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
Chāndogya 8.6.5
अथ यत्रैतदस्माच्छरीरादुत्क्रामत्यथैतैरेव रश्मिभिरूर्ध्वमाक्रमते स ओमिति वा होद्वा मीयते स यावत्क्षिप्येन्मनस्तावदादित्यं गच्छत्येतद्वै खलु लोकद्वारं विदुषां प्रपदनं निरोधोऽविदुषाम् ॥ ८.६.५ ॥
ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਇਹ ਇਸ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਕਿਰਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਓਮ ਕਹਿੰਦਾ ਹੋਇਆ ਉੱਪਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਨ ਜਿੰਨੀ ਦੂਰ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਨੀ ਦੂਰ ਸੂਰਜ ਤੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਹੀ ਲੋਕ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਹੈ; ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਅਤੇ ਨਾ ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਰੁਕਾਵਟ।
Chāndogya 8.6.6
तदेष श्लोकः। शतं चैका च हृदयस्य नाड्यस्तासां मूर्धानमभिनिःसृतैका । तयोर्ध्वमायन्नमृतत्वमेति विष्वङ्ङन्या उत्क्रमणे भवन्त्युत्क्रमणे भवन्ति ॥ ८.६.६ ॥
ਇੱਥੇ ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਹੈ: ਦਿਲ ਦੀਆਂ ਸੌ ਅਤੇ ਇੱਕ ਨਾੜੀਆਂ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੂਰਧਾ ਵੱਲ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਰਾਹੀਂ ਉੱਪਰ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਅਮਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਬਾਕੀਆਂ ਸਭ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਹ ਨਿਕਲਣ ਲਈ ਹਨ, ਨਿਕਲਣ ਲਈ ਹਨ।