ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.101
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.101.1
प्र म॒न्दिने॑ पितु॒मद॑र्चता॒ वचो॒ यः कृ॒ष्णग॑र्भा नि॒रह॑न्नृ॒जिश्व॑ना ।
अ॒व॒स्यवो॒ वृष॑णं॒ वज्र॑दक्षिणं म॒रुत्व॑न्तं स॒ख्याय॑ हवामहे ॥
ଆନନ୍ଦଦାତାଙ୍କୁ ପାନୀୟ ଅର୍ପଣ ସହିତ ବାଣୀରେ ସ୍ତୁତି କର; ଯିଏ ଋଜିଶ୍ୱନ ସହିତ କୃଷ୍ଣଗର୍ଭ (ମେଘ) ଛିନ୍ନ କଲେ। ସାହାଯ୍ୟ ଚାହୁଁଥିବା ଆମେ ବଜ୍ରହସ୍ତ ବୃଷଭଙ୍କୁ, ମରୁତ୍ମାନଙ୍କ ସହିତ, ବନ୍ଧୁତା ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନ କରୁ।
1.101.2
यो व्यं॑सं जाहृषा॒णेन॑ म॒न्युना॒ यः शम्ब॑रं॒ यो अह॒न्पिप्रु॑मव्र॒तम् ।
इन्द्रो॒ यः शुष्ण॑म॒शुषं॒ न्यावृ॑णक्म॒रुत्व॑न्तं स॒ख्याय॑ हवामहे ॥
ଉତ୍ତେଜିତ କ୍ରୋଧରେ ଯିଏ ବ୍ୟଂସଙ୍କୁ ବଧ କଲେ, ଯିଏ ଶମ୍ବରଙ୍କୁ ବଧ କଲେ, ଓ ଅଧର୍ମୀ ପିପ୍ରୁଙ୍କୁ ବଧ କଲେ; ଇନ୍ଦ୍ର ଯିଏ ଅଶୁଭ ଶୁଷ୍ଣଙ୍କୁ ତଳେ ଦବାଇଲେ — ତାଙ୍କୁ ମରୁତ୍ମାନଙ୍କ ସହିତ ବନ୍ଧୁତା ପାଇଁ ଆମେ ଆହ୍ୱାନ କରୁ।
1.101.3
यस्य॒ द्यावा॑पृथि॒वी पौंस्यं॑ म॒हद्यस्य॑ व्र॒ते वरु॑णो॒ यस्य॒ सूर्यः॑ ।
यस्येन्द्र॑स्य॒ सिन्ध॑वः॒ सश्च॑ति व्र॒तं म॒रुत्व॑न्तं स॒ख्याय॑ हवामहे ॥
ଯାହାର ମହାନ ପୌରୁଷ ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀ; ଯାହାର ବ୍ରତରେ ବରୁଣ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବ୍ରତକୁ ନଦୀମାନେ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି — ତାଙ୍କୁ ମରୁତ୍ମାନଙ୍କ ସହିତ ବନ୍ଧୁତା ପାଇଁ ଆମେ ଆହ୍ୱାନ କରୁ।
1.101.4
यो अश्वा॑नां॒ यो गवां॒ गोप॑तिर्व॒शी य आ॑रि॒तः कर्म॑णिकर्मणि स्थि॒रः ।
वी॒ळोश्चि॒दिन्द्रो॒ यो असु॑न्वतो व॒धो म॒रुत्व॑न्तं स॒ख्याय॑ हवामहे ॥
ଯିଏ ଅଶ୍ୱ ଓ ଗାଈମାନଙ୍କର ଗୋପତି ଓ ବଶୀକାରୀ; ପ୍ରତି କର୍ମରେ ଯିଏ ସ୍ଥିର। ଦୁର୍ବଳ ଓ ସୋମ ନଚିପାଡ଼ିବା ଲୋକର ବଧକାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର — ତାଙ୍କୁ ମରୁତ୍ମାନଙ୍କ ସହିତ ବନ୍ଧୁତା ପାଇଁ ଆମେ ଆହ୍ୱାନ କରୁ।
1.101.5
यो विश्व॑स्य॒ जग॑तः प्राण॒तस्पति॒र्यो ब्र॒ह्मणे॑ प्रथ॒मो गा अवि॑न्दत् ।
इन्द्रो॒ यो दस्यूँ॒रध॑राँ अ॒वाति॑रन्म॒रुत्व॑न्तं स॒ख्याय॑ हवामहे ॥
ଯିଏ ଚଳନଶୀଳ ଓ ଶ୍ୱାସଯୁକ୍ତ ସମଗ୍ର ଜଗତର ପତି; ବ୍ରହ୍ମା (ପୁରୋହିତ) ପାଇଁ ପ୍ରଥମେ ଗାଈ ଲାଭ କରିଥିଲେ; ଇନ୍ଦ୍ର ଯିଏ ଦସ୍ୟୁମାନଙ୍କୁ ତଳେ ଠେଲିଦେଲେ — ତାଙ୍କୁ ମରୁତ୍ମାନଙ୍କ ସହିତ ବନ୍ଧୁତା ପାଇଁ ଆମେ ଆହ୍ୱାନ କରୁ।
1.101.6
यः शूरे॑भि॒र्हव्यो॒ यश्च॑ भी॒रुभि॒र्यो धाव॑द्भिर्हू॒यते॒ यश्च॑ जि॒ग्युभिः॑ ।
इन्द्रं॒ यं विश्वा॒ भुव॑ना॒भि सं॑द॒धुर्म॒रुत्व॑न्तं स॒ख्याय॑ हवामहे ॥
ବୀରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆହ୍ୱାନିତ, ଭୀରୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ; ଧାବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଡ଼ାକିଗଲେ, ବିଜୟୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ; ଯାହାଙ୍କ ଉପରେ ସମସ୍ତ ଭୁବନ ସ୍ଥାପିତ — ସେହି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ମରୁତ୍ମାନଙ୍କ ସହିତ ବନ୍ଧୁତା ପାଇଁ ଆମେ ଆହ୍ୱାନ କରୁ।
1.101.7
रु॒द्राणा॑मेति प्र॒दिशा॑ विचक्ष॒णो रु॒द्रेभि॒र्योषा॑ तनुते पृ॒थु ज्रयः॑ ।
इन्द्रं॑ मनी॒षा अ॒भ्य॑र्चति श्रु॒तं म॒रुत्व॑न्तं स॒ख्याय॑ हवामहे ॥
ରୁଦ୍ରମାନଙ୍କ ପଥରେ ସର୍ବଦର୍ଶୀ ଆସନ୍ତି; ରୁଦ୍ରମାନଙ୍କ ସହ ସେହି ନାରୀ ବିସ୍ତୃତ ଆଲୋକ ବିସ୍ତାର କରନ୍ତି। ମନୀଷା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରେ; ମରୁତ୍ମାନଙ୍କ ସହିତ ଯଶସ୍ବୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସଖ୍ୟ ପାଇଁ ଆମେ ଆହ୍ୱାନ କରୁ।
1.101.8
यद्वा॑ मरुत्वः पर॒मे स॒धस्थे॒ यद्वा॑व॒मे वृ॒जने॑ मा॒दया॑से ।
अत॒ आ या॑ह्यध्व॒रं नो॒ अच्छा॑ त्वा॒या ह॒विश्च॑कृमा सत्यराधः ॥
ହେ ମରୁତ୍ବାନ୍, ତୁମେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ଥାନରେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଉ ବା ନିମ୍ନ ରଣଭୂମିରେ, ସେଠାରୁ ଆମ ଯଜ୍ଞ ଆଡ଼କୁ ଆସ। ତୁମ ପାଇଁ, ହେ ସତ୍ୟଧନ, ଆମେ ହବି ଅର୍ପଣ କରିଛୁ।
1.101.9
त्वा॒येन्द्र॒ सोमं॑ सुषुमा सुदक्ष त्वा॒या ह॒विश्च॑कृमा ब्रह्मवाहः ।
अधा॑ नियुत्वः॒ सग॑णो म॒रुद्भि॑र॒स्मिन्य॒ज्ञे ब॒र्हिषि॑ मादयस्व ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ପାଇଁ ସୋମ ନିଷ୍କାଶିତ କରିଛୁ, ହେ ସୁଦକ୍ଷ! ତୁମ ପାଇଁ ହବି ଅର୍ପଣ କରିଛୁ, ହେ ବ୍ରହ୍ମବାହକ! ତେଣୁ ହେ ନିଯୁତ୍ୱାନ୍, ମରୁତ୍ମାନଙ୍କ ସହ ଏ ଯଜ୍ଞରେ କୁଶାସନରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅ।
1.101.10
मा॒दय॑स्व॒ हरि॑भि॒र्ये त॑ इन्द्र॒ वि ष्य॑स्व॒ शिप्रे॒ वि सृ॑जस्व॒ धेने॑ ।
आ त्वा॑ सुशिप्र॒ हर॑यो वहन्तू॒शन्ह॒व्यानि॒ प्रति॑ नो जुषस्व ॥
ତୁମ ହରି ଅଶ୍ୱଙ୍କ ସହ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର! ତୁମ ହନୁ ଖୋଲି ଗାଈମାନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କର। ହେ ସୁଦର ହନୁଯୁକ୍ତ, ତୁମ ହରି ଅଶ୍ୱ ତୁମକୁ ଏଠାକୁ ଆଣନ୍ତୁ; ଇଚ୍ଛାରେ ଆମ ହବି ଗ୍ରହଣ କର।
1.101.11
म॒रुत्स्तो॑त्रस्य वृ॒जन॑स्य गो॒पा व॒यमिन्द्रे॑ण सनुयाम॒ वाज॑म् ।
तन्नो॑ मि॒त्रो वरु॑णो मामहन्ता॒मदि॑तिः॒ सिन्धुः॑ पृथि॒वी उ॒त द्यौः ॥
ମରୁତ୍ସ୍ତୋତ୍ରଧାରୀ ବୀରଙ୍କ ରକ୍ଷକ ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହ ବଳ-ଧନ ଜିତିବା। ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ତାହା ଆମକୁ ସମ୍ମାନରେ ଦେଉ; ଅଦିତି, ସିନ୍ଧୁ, ପୃଥିବୀ ଓ ଦ୍ୟୁଲୋକ ମଧ୍ୟ।