ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 1.140
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.140.1
वे॒दि॒षदे॑ प्रि॒यधा॑माय सु॒द्युते॑ धा॒सिमि॑व॒ प्र भ॑रा॒ योनि॑म॒ग्नये॑ ।
वस्त्रे॑णेव वासया॒ मन्म॑ना॒ शुचिं॑ ज्यो॒तीर॑थं शु॒क्रव॑र्णं तमो॒हन॑म् ॥
വേദിയിൽ ഇരിക്കുന്നവനും പ്രിയമായ വാസമുള്ളവനും സുന്ദരദീപ്തിയുള്ളവനുമായ അഗ്നിക്കായി ഇരിപ്പിടം കൊണ്ടുവരൂ. വസ്ത്രംകൊണ്ടെന്നപോലെ മനസ്സിന്റെ സ്തുതികൊണ്ട് ആ ശുദ്ധനെ, പ്രകാശരഥനെ, ശുഭ്രവർണ്ണനെ, ഇരുട്ട് നശിപ്പിക്കുന്നവനെ അലങ്കരിക്കൂ.
1.140.2
अ॒भि द्वि॒जन्मा॑ त्रि॒वृदन्न॑मृज्यते संवत्स॒रे वा॑वृधे ज॒ग्धमी॒ पुनः॑ ।
अ॒न्यस्या॒सा जि॒ह्वया॒ जेन्यो॒ वृषा॒ न्य॑न्येन॑ व॒निनो॑ मृष्ट वार॒णः ॥
രണ്ടുതവണ ജനിച്ചവൻ, മൂന്നിരട്ടിയായ അഗ്നി ആഹാരത്തിലേക്ക് ഉണരുന്നു; വർഷത്തിൽ അവൻ വളരുന്നു, തിന്നത് വീണ്ടും. മറ്റൊരാളുടെ ഈ നാവിൽ നിന്ന് ജനിച്ച കാളയെപ്പോലെ അവൻ കാടുകളെ താഴ്ത്തി നക്കുന്നു, മറ്റൊരാളാൽ തടയപ്പെട്ടവനായി.
1.140.3
कृ॒ष्ण॒प्रुतौ॑ वेवि॒जे अ॑स्य स॒क्षितौ॑ उ॒भा त॑रेते अ॒भि मा॒तरा॒ शिशु॑म् ।
प्रा॒चाजि॑ह्वं ध्व॒सय॑न्तं तृषु॒च्युत॒मा साच्यं॒ कुप॑यं॒ वर्ध॑नं पि॒तुः ॥
കറുത്ത വരകളുള്ള, വിറയ്ക്കുന്ന ഈ ഇരുവരും ഇവന്റെ സഖാക്കൾ; രണ്ട് മാതാക്കളും ശിശുവിന്റെ നേരെ കടക്കുന്നു. ജ്വാലനാവുള്ളവൻ, ജ്വലിക്കുന്നവൻ, വേഗമുള്ളവൻ, യജ്ഞത്തിൽ വളരുന്നവൻ, പിതാവിനെ വളർത്തുന്നവൻ — അവന്റെ നേരെ.
1.140.4
मु॒मु॒क्ष्वो॑ मन॑वे मानवस्य॒ते र॑घु॒द्रुवः॑ कृ॒ष्णसी॑तास ऊ॒ जुवः॑ ।
अ॒स॒म॒ना अ॑जि॒रासो॑ रघु॒ष्यदो॒ वात॑जूता॒ उप॑ युज्यन्त आ॒शवः॑ ॥
മോചനം ആഗ്രഹിക്കുന്നവനേ, മനുഷ്യനെ സ്നേഹിക്കുന്നവനേ! മനുവിനായി ഓടുന്നവ, കറുപ്പും വെളുപ്പുമുള്ളവ, വേഗത്തിൽ ഓടുന്നവ; ഏകമനസ്സുള്ളവ, കുതിരകളെപ്പോലെ, കാറ്റാൽ നയിക്കപ്പെട്ടവ, വേഗത്തിനു കെട്ടപ്പെടുന്നു.
1.140.5
आद॑स्य॒ ते ध्व॒सय॑न्तो॒ वृथे॑रते कृ॒ष्णमभ्वं॒ महि॒ वर्पः॒ करि॑क्रतः ।
यत्सीं॑ म॒हीम॒वनिं॒ प्राभि मर्मृ॑शदभिश्व॒सन्त्स्त॒नय॒न्नेति॒ नान॑दत् ॥
അപ്പോൾ ഇവന്റെ വേഗത്തിൽ കുതിക്കുന്നവ വെറുതെ പോകുന്നു; കറുത്ത പൊടിരൂപം, മഹത്തായ വിസ്താരം അവൻ ചെയ്യുന്നു; അവൻ മഹാഭൂമിയെ സ്പർശിച്ച് മുന്നേറുമ്പോൾ, ഗർജിച്ചും ഇടിമുഴക്കി വന്ന് മുഴങ്ങുന്നു.
1.140.6
भूष॒न्न योऽधि॑ ब॒भ्रूषु॒ नम्न॑ते॒ वृषे॑व॒ पत्नी॑र॒भ्ये॑ति॒ रोरु॑वत् ।
ओ॒जा॒यमा॑नस्त॒न्व॑श्च शुम्भते भी॒मो न शृङ्गा॑ दविधाव दु॒र्गृभिः॑ ॥
കാളയെപ്പോലെ തിളങ്ങുന്നവൻ, യജമാനനെപ്പോലെ, ശോഭിക്കുന്നവർക്കിടയിൽ വണങ്ങുന്നു; കാളയെപ്പോലെ അവൻ ഭാര്യമാരുടെ നേരെ ഗർജിച്ച് വരുന്നു. ബലത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ചവൻ, തന്റെ ശരീരം അലങ്കരിക്കുന്നു; ഭയങ്കരനായി, കൊമ്പുകൾ പോലെ, കോട്ടകളോടെ ഓടുന്നു.
1.140.7
स सं॒स्तिरो॑ वि॒ष्टिरः॒ सं गृ॑भायति जा॒नन्ने॒व जा॑न॒तीर्नित्य॒ आ श॑ये ।
पुन॑र्वर्धन्ते॒ अपि॑ यन्ति दे॒व्य॑म॒न्यद्वर्पः॑ पि॒त्रोः कृ॑ण्वते॒ सचा॑ ॥
അവൻ വിശാലമായ വ്യാപ്തിയെ ഒന്നിച്ചുചേർക്കുന്നു; അറിയുന്നവനായി തന്നെ, അറിയുന്ന ഉഷസ്സുകളിൽ എന്നും വസിക്കുന്നു. അവ വീണ്ടും വളർന്ന് ദിവ്യസ്ഥാനത്തേക്ക് പോകുന്നു; മാതാപിതാക്കളോടൊപ്പം മറ്റൊരു രൂപം സൃഷ്ടിക്കുന്നു.
1.140.8
तम॒ग्रुवः॑ के॒शिनीः॒ सं हि रे॑भि॒र ऊ॒र्ध्वास्त॑स्थुर्म॒म्रुषीः॒ प्रायवे॒ पुनः॑ ।
तासां॑ ज॒रां प्र॑मु॒ञ्चन्ने॑ति॒ नान॑द॒दसुं॒ परं॑ ज॒नय॑ञ्जी॒वमस्तृ॑तम् ॥
ചലിക്കാത്ത, മുടിയുള്ള (ഉഷസ്സുകൾ) അവനെ ഒന്നിച്ചു പറ്റി; അവ ഉയർന്നു നിന്നു, മരിച്ചവയെപ്പോലെയെങ്കിലും പരിശ്രമിക്കുന്നവനുവേണ്ടി വീണ്ടും ഉണർന്നു. അവയുടെ വാർദ്ധക്യം അകറ്റി അവൻ ഗർജ്ജിച്ചുകൊണ്ട് പോകുന്നു; ദൂരെനിന്ന് ജീവനെ ജനിപ്പിച്ച്, അമരമായ ജീവനെ.
1.140.9
अ॒धी॒वा॒सं परि॑ मा॒तू रि॒हन्नह॑ तुवि॒ग्रेभिः॒ सत्व॑भिर्याति॒ वि ज्रयः॑ ।
वयो॒ दध॑त्प॒द्वते॒ रेरि॑ह॒त्सदानु॒ श्येनी॑ सचते वर्त॒नीरह॑ ॥
അമ്മയെ നക്കി, പൊതിഞ്ഞ (സൂര്യൻ) ചുറ്റും, തീർച്ചയായും, പല ശക്തികളോടെ പോകുന്നു; വഴികളിൽ പിരിഞ്ഞു വ്യാപിക്കുന്നു. ബലം ധരിച്ച്, പോകുന്നവനുവേണ്ടി വീണ്ടും വീണ്ടും നക്കി, എപ്പോഴും ശ്യേനംപോലെ തിളങ്ങുന്നവൻ ആ വഴികളെ പിടിക്കുന്നു.
1.140.10
अ॒स्माक॑मग्ने म॒घव॑त्सु दीदिहि॒ अध॒ श्वसी॑वान्वृष॒भो दमू॑नाः ।
अ॒वास्या॒ शिशु॑मतीरदीदे॒र्वर्मे॑व यु॒त्सु प॑रि॒जर्भु॑राणः ॥
അഗ്നേ, ഞങ്ങളുടെ ദാതാക്കളായ യജമാനന്മാർക്കിടയിൽ പ്രകാശിക്കുക; അപ്പോൾ ശക്തനായി, കാളയെപ്പോലെ, ഗൃഹനാഥനായി, അവരെ ഉപേക്ഷിക്കരുത്. കിടാങ്ങളുള്ള (പശുക്കളോടൊപ്പം) നീ ജ്വലിപ്പിച്ചു; യുദ്ധങ്ങളിൽ കവചംപോലെ, ചുറ്റും സേനകളാൽ വലയപ്പെട്ടവനായി (ഞങ്ങളെ കാക്കുക).
1.140.11
इ॒दम॑ग्ने॒ सुधि॑तं॒ दुर्धि॑ता॒दधि॑ प्रि॒यादु॑ चि॒न्मन्म॑नः॒ प्रेयो॑ अस्तु ते ।
यत्ते॑ शु॒क्रं त॒न्वो॑ रोच॑ते॒ शुचि॒ तेना॒स्मभ्यं॑ वनसे॒ रत्न॒मा त्वम् ॥
അഗ്നേ, ഈ നന്നായി അർപ്പിച്ച (ഹവിസ്സ്) ചീത്തയായി അർപ്പിച്ചതിൽ നിന്ന് അകന്നിരിക്കട്ടെ; മനസ്സിന്റെ പ്രിയത്തെക്കാളും പ്രിയമായി അത് നിനക്കുണ്ടാകട്ടെ. നിന്റെ ശരീരത്തിൽനിന്ന് തിളങ്ങുന്ന ശുക്ര ശുദ്ധി ഏതോ, അതിനാൽത്തന്നെ ഞങ്ങൾക്ക് സമ്പത്ത് നൽകുക.
1.140.12
रथा॑य॒ नाव॑मु॒त नो॑ गृ॒हाय॒ नित्या॑रित्रां प॒द्वतीं॑ रास्यग्ने ।
अ॒स्माकं॑ वी॒राँ उ॒त नो॑ म॒घोनो॒ जनां॑श्च॒ या पा॒रया॒च्छर्म॒ या च॑ ॥
രഥത്തിന് ഒരു തോണി നൽകുക; ഞങ്ങളുടെ വീടിനും നൽകുക, എപ്പോഴും വേഗമുള്ള, തുഴയുള്ള (തോണി). അഗ്നേ, ഞങ്ങളുടെ വീരന്മാർക്കും ഞങ്ങളുടെ ദാതാക്കളായ യജമാനന്മാർക്കും, കടത്തുന്നവർക്കും അഭയം നൽകുന്നവർക്കും (നൽകുക).
1.140.13
अ॒भी नो॑ अग्न उ॒क्थमिज्जु॑गुर्या॒ द्यावा॒क्षामा॒ सिन्ध॑वश्च॒ स्वगू॑र्ताः ।
गव्यं॒ यव्यं॒ यन्तो॑ दी॒र्घाहेषं॒ वर॑मरु॒ण्यो॑ वरन्त ॥
അഗ്നേ, ഞങ്ങളുടെ സ്തുതി സ്വീകരിക്കേണമേ. ദ്യാവാപൃഥിവികളും, സ്വയം ഗമിക്കുന്ന നല്ല ഗതിയുള്ള നദികളും അത് അംഗീകരിക്കട്ടെ. പശുസമ്പത്തും യവസമ്പത്തും തേടി മുന്നോട്ടു പോകുന്ന ചുവന്ന ഉഷസ്സുകൾ ദീർഘദിനങ്ങളുടെ ആഹാരവരം തിരഞ്ഞെടുക്കട്ടെ.