Ṛgveda · Sūkta 1.191
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.191.1
कङ्क॑तो॒ न कङ्क॒तोऽथो॑ सती॒नक॑ङ्कतः ।
द्वाविति॒ प्लुषी॒ इति॒ न्य॑दृष्टा॑ अलिप्सत ॥
Como el kaṅkata, el kaṅkata y el satīnakaṅkata, y los dos llamados plúṣi — los invisibles han sido sometidos.
1.191.2
अ॒दृष्टा॑न्हन्त्याय॒ती अथो॑ हन्ति पराय॒ती ।
अथो॑ अवघ्न॒ती ह॑न्ति॒ अथो॑ पिनष्टि पिंष॒ती ॥
Golpea a los invisibles al venir y también al irse; los hiere con golpes y los tritura moliéndolos.
1.191.3
श॒रासः॒ कुश॑रासो द॒र्भासः॑ सै॒र्या उ॒त ।
मौ॒ञ्जा अ॒दृष्टा॑ वैरि॒णाः सर्वे॑ सा॒कं न्य॑लिप्सत ॥
Cañas, hierbas kuśara, hierbas darbha, cañas sairya y hierbas mauñja — todos los enemigos invisibles han sido sometidos juntos.
1.191.4
नि गावो॑ गो॒ष्ठे अ॑सद॒न्नि मृ॒गासो॑ अविक्षत ।
नि के॒तवो॒ जना॑नां॒ न्य॑दृष्टा॑ अलिप्सत ॥
Las vacas se han asentado en el establo, los ciervos se han tendido; las luces de la gente se han apagado, y los invisibles han sido sometidos.
1.191.5
ए॒त उ॒ त्ये प्रत्य॑दृश्रन्प्रदो॒षं तस्क॑रा इव ।
अदृ॑ष्टा॒ विश्व॑दृष्टाः॒ प्रति॑बुद्धा अभूतन ॥
Estos son los que aparecieron como ladrones en la oscuridad del crepúsculo; invisibles, vosotros que lo veis todo, os habéis vuelto vigilantes.
1.191.6
द्यौर्वः॑ पि॒ता पृ॑थि॒वी मा॒ता सोमो॒ भ्रातादि॑तिः॒ स्वसा॑ ।
अदृ॑ष्टा॒ विश्व॑दृष्टाः॒ तिष्ठ॑ते॒लय॑ता॒ सु क॑म् ॥
El cielo es vuestro padre, la tierra vuestra madre, Soma vuestro hermano, Aditi vuestra hermana; invisibles, vosotros que lo veis todo, permaneced firmes, id bien y sed felices.
1.191.7
ये अंस्या॒ ये अङ्ग्याः॑ सू॒चीका॒ ये प्र॑कङ्क॒ताः ।
अदृ॑ष्टाः॒ किं च॒नेह वः॒ सर्वे॑ सा॒कं नि ज॑स्यत ॥
Vosotros que habitáis en el hombro, vosotros que tenéis miembros, vosotros punzantes como agujas, vosotros que reptáis — ¡oh invisibles, quienquiera que de vosotros esté aquí, que todos juntos seáis abatidos!
1.191.8
उत्पु॒रस्ता॒त्सूर्य॑ एति वि॒श्वदृ॑ष्टो अदृष्ट॒हा ।
अ॒दृष्टा॒न्त्सर्वा॑ञ्ज॒म्भय॒न्त्सर्वा॑श्च यातुधा॒न्यः॑ ॥
El sol se eleva desde el oriente, visto por todos, matador de los invisibles. Golpeando a todos los invisibles y a todas las yātudhānīs, asciende.
1.191.9
उद॑पप्तद॒सौ सूर्यः॑ पु॒रु विश्वा॑नि॒ जूर्व॑न् ।
आ॒दि॒त्यः पर्व॑तेभ्यो वि॒श्वदृ॑ष्टो अदृष्ट॒हा ॥
Aquel sol se ha elevado, el hijo de Aditi, desde los montes, atravesando veloz muchas cosas. Visto por todos, matador de los invisibles.
1.191.10
सूर्ये॑ वि॒षमा स॑जामि॒ दृतिं॒ सुरा॑वतो गृ॒हे सो चि॒न्नु न म॑राति॒ नो व॒यं म॑राम ।
आ॒रे अ॑स्य॒ योज॑नं हरि॒ष्ठा मधु॑ त्वा मधु॒ला च॑कार ॥
En el sol coloco el veneno, el aguijón en la casa del de la buena soma. Él ciertamente no muere, y que no muramos nosotros. Que su alcance esté lejos; la más brillante te hizo miel, la dulce te hizo miel.
1.191.11
इ॒य॒त्ति॒का श॑कुन्ति॒का स॒का ज॑घास ते वि॒षं सो चि॒न्नु न म॑राति॒ नो व॒यं म॑राम ।
आ॒रे अ॑स्य॒ योज॑नं हरि॒ष्ठा मधु॑ त्वा मधु॒ला च॑कार ॥
La pequeña de talla menuda, el pajarillo, ella que es la amiga, ha devorado tu veneno. Él ciertamente no muere, y que no muramos nosotros. Que su alcance esté lejos; la más brillante te hizo miel, la dulce te hizo miel.
1.191.12
त्रिः स॒प्त वि॑ष्पुलिङ्ग॒का वि॒षस्य॒ पुष्य॑मक्ष॒न्ताश्चि॒न्नु न म॑रन्ति॒ नो व॒यं म॑राम ।
आ॒रे अ॑स्य॒ योज॑नं हरि॒ष्ठा मधु॑ त्वा मधु॒ला च॑कार ॥
Tres veces siete, las portadoras de chispas de veneno, han devorado el fruto venenoso. Ellas ciertamente no mueren, y que no muramos nosotros. Que su alcance esté lejos; la más brillante te hizo miel, la dulce te hizo miel.
1.191.13
न॒वा॒नां न॑वती॒नां वि॒षस्य॒ रोपु॑षीणां॒ सर्वा॑सामग्रभं॒ नाम॑ ।
आ॒रे अ॑स्य॒ योज॑नं हरि॒ष्ठा मधु॑ त्वा मधु॒ला च॑कार ॥
De los noventa y nueve venenos, he atrapado todos los nombres que hieren. Su camino está lejos; oh, tú de color leonado, la dulce te ha convertido en miel.
1.191.14
त्रिः स॒प्त म॑यू॒र्यः॑ स॒प्त स्वसा॑रो अ॒ग्रुवः॑ ।
तास्ते॑ वि॒षं वि ज॑भ्रिर उद॒कं कु॒म्भिनी॑रिव ॥
Tres veces siete hermanas semejantes a pavas reales, no heridas, han llevado aparte tu veneno, como las vasijas llevan agua.
1.191.15
इ॒य॒त्त॒कः कु॑षुम्भ॒कस्त॒कं भि॑न॒द्म्यश्म॑ना ।
ततो॑ वि॒षं प्र वा॑वृते॒ परा॑ची॒रनु॑ सं॒वतः॑ ॥
Tan grande es el pequeño gusano de cártamo: rompo ese gusano con una piedra. Desde allí el veneno se ha alejado, yendo lejos tras los caminos.
1.191.16
कु॒षु॒म्भ॒कस्तद॑ब्रवीद्गि॒रेः प्र॑वर्तमान॒कः ।
वृश्चि॑कस्यार॒सं वि॒षम॑र॒सं वृ॑श्चिक ते वि॒षम् ॥
Kusumbhaka, el que se mueve desde la montaña, dijo eso: el veneno del escorpión es sin jugo, sin jugo, oh escorpión, es tu veneno.