Ṛgveda · Sūkta 1.191

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Mit Wortbedeutungen lesen

1.191.1

कङ्क॑तो॒ न कङ्क॒तोऽथो॑ सती॒नक॑ङ्कतः ।
द्वाविति॒ प्लुषी॒ इति॒ न्य॑दृष्टा॑ अलिप्सत ॥

Wie der kaṅkata, der kaṅkata und der satīnakaṅkata, und die beiden plúṣi genannten — die Unsichtbaren wurden niedergedrückt.

1.191.2

अ॒दृष्टा॑न्हन्त्याय॒ती अथो॑ हन्ति पराय॒ती ।
अथो॑ अवघ्न॒ती ह॑न्ति॒ अथो॑ पिनष्टि पिंष॒ती ॥

Sie schlägt die Unsichtbaren, wenn sie kommt, und schlägt, wenn sie geht; sie erschlägt sie mit Schlägen und zermalmt sie zerreibend.

1.191.3

श॒रासः॒ कुश॑रासो द॒र्भासः॑ सै॒र्या उ॒त ।
मौ॒ञ्जा अ॒दृष्टा॑ वैरि॒णाः सर्वे॑ सा॒कं न्य॑लिप्सत ॥

Schilfrohre, kuśara-Gräser, darbha-Gräser, sairya-Schilf und mauñja-Gräser — alle unsichtbaren Feinde wurden zusammen niedergedrückt.

1.191.4

नि गावो॑ गो॒ष्ठे अ॑सद॒न्नि मृ॒गासो॑ अविक्षत ।
नि के॒तवो॒ जना॑नां॒ न्य॑दृष्टा॑ अलिप्सत ॥

Die Kühe haben sich im Stall niedergelassen, die Hirsche haben sich hingelegt; die Lichter der Menschen sind gesunken, und die Unsichtbaren wurden niedergedrückt.

1.191.5

ए॒त उ॒ त्ये प्रत्य॑दृश्रन्प्रदो॒षं तस्क॑रा इव ।
अदृ॑ष्टा॒ विश्व॑दृष्टाः॒ प्रति॑बुद्धा अभूतन ॥

Dies sind diejenigen, die wie Diebe in der Abenddämmerung erschienen; ihr Unsichtbaren, ihr Allsehenden, seid wachsam geworden.

1.191.6

द्यौर्वः॑ पि॒ता पृ॑थि॒वी मा॒ता सोमो॒ भ्रातादि॑तिः॒ स्वसा॑ ।
अदृ॑ष्टा॒ विश्व॑दृष्टाः॒ तिष्ठ॑ते॒लय॑ता॒ सु क॑म् ॥

Der Himmel ist euer Vater, die Erde eure Mutter, Soma euer Bruder, Aditi eure Schwester; ihr Unsichtbaren, ihr Allsehenden, steht fest, geht wohl und seid glücklich.

1.191.7

ये अंस्या॒ ये अङ्ग्याः॑ सू॒चीका॒ ये प्र॑कङ्क॒ताः ।
अदृ॑ष्टाः॒ किं च॒नेह वः॒ सर्वे॑ सा॒कं नि ज॑स्यत ॥

Ihr, die ihr auf der Schulter wohnt, ihr Gliedmaßen Habenden, ihr nadelartig Stechenden, ihr Kriechenden — o Unsichtbare, wer immer von euch hier ist, mögt ihr alle zusammen niedergestreckt werden.

1.191.8

उत्पु॒रस्ता॒त्सूर्य॑ एति वि॒श्वदृ॑ष्टो अदृष्ट॒हा ।
अ॒दृष्टा॒न्त्सर्वा॑ञ्ज॒म्भय॒न्त्सर्वा॑श्च यातुधा॒न्यः॑ ॥

Die Sonne steigt im Osten empor, allsehend, Töterin der Unsichtbaren. Alle Unsichtbaren und alle zauberkundigen Dämoninnen schlagend, geht sie auf.

1.191.9

उद॑पप्तद॒सौ सूर्यः॑ पु॒रु विश्वा॑नि॒ जूर्व॑न् ।
आ॒दि॒त्यः पर्व॑तेभ्यो वि॒श्वदृ॑ष्टो अदृष्ट॒हा ॥

Jene Sonne ist emporgeflogen, der Sohn der Aditi, von den Bergen her, viele Dinge schnell durchmessend. Allsehend, Töter der Unsichtbaren.

1.191.10

सूर्ये॑ वि॒षमा स॑जामि॒ दृतिं॒ सुरा॑वतो गृ॒हे सो चि॒न्नु न म॑राति॒ नो व॒यं म॑राम ।
आ॒रे अ॑स्य॒ योज॑नं हरि॒ष्ठा मधु॑ त्वा मधु॒ला च॑कार ॥

In die Sonne lege ich das Gift, den Stachel im Haus dessen mit dem feinen Soma. Er stirbt gewiss nicht, und wir sollen nicht sterben. Fern sei seine Reichweite; die Allerhellste hat dich zu Honig gemacht, die Süße hat dich zu Honig gemacht.

1.191.11

इ॒य॒त्ति॒का श॑कुन्ति॒का स॒का ज॑घास ते वि॒षं सो चि॒न्नु न म॑राति॒ नो व॒यं म॑राम ।
आ॒रे अ॑स्य॒ योज॑नं हरि॒ष्ठा मधु॑ त्वा मधु॒ला च॑कार ॥

Die Kleine von geringer Größe, der kleine Vogel, sie, die die Freundin ist, hat dein Gift verschlungen. Er stirbt gewiss nicht, und wir sollen nicht sterben. Fern sei seine Reichweite; die Allerhellste hat dich zu Honig gemacht, die Süße hat dich zu Honig gemacht.