ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.191
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.191.1
कङ्क॑तो॒ न कङ्क॒तोऽथो॑ सती॒नक॑ङ्कतः ।
द्वाविति॒ प्लुषी॒ इति॒ न्य॑दृष्टा॑ अलिप्सत ॥
କଙ୍କତ ପରି କଙ୍କତ, ସତୀନକଙ୍କତ, ପ୍ଲୁଷୀ ନାମକ ଦୁଇ — ଅଦୃଶ୍ୟମାନେ ତଳେ ଦବାଗଲେ।
1.191.2
अ॒दृष्टा॑न्हन्त्याय॒ती अथो॑ हन्ति पराय॒ती ।
अथो॑ अवघ्न॒ती ह॑न्ति॒ अथो॑ पिनष्टि पिंष॒ती ॥
ଅଦୃଶ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସେ ଆସିଲାବେଳେ ମାରେ, ଯାଉଥିଲାବେଳେ ମାରେ; ମାରି ମାରି ବଧ କରେ, ପିଷି ଚୂର୍ଣ୍ଣ କରେ।
1.191.3
श॒रासः॒ कुश॑रासो द॒र्भासः॑ सै॒र्या उ॒त ।
मौ॒ञ्जा अ॒दृष्टा॑ वैरि॒णाः सर्वे॑ सा॒कं न्य॑लिप्सत ॥
ନଳ, କୁଶର ଘାସ, ଦର୍ଭ ଘାସ, ସୈର୍ୟ ନଳ, ମୌଞ୍ଜ ଘାସ — ଅଦୃଶ୍ୟ ଶତ୍ରୁମାନେ ସମସ୍ତେ ଏକତ୍ର ତଳେ ଦବାଗଲେ।
1.191.4
नि गावो॑ गो॒ष्ठे अ॑सद॒न्नि मृ॒गासो॑ अविक्षत ।
नि के॒तवो॒ जना॑नां॒ न्य॑दृष्टा॑ अलिप्सत ॥
ଗାଈମାନେ ଗୋଠରେ ବସିଲେ, ହରିଣମାନେ ଶାନ୍ତ ହୋଇ ଶୋଇଲେ; ଲୋକଙ୍କ ଦୀପ ତଳକୁ ଗଲା, ଅଦୃଶ୍ୟମାନେ ଦବାଗଲେ।
1.191.5
ए॒त उ॒ त्ये प्रत्य॑दृश्रन्प्रदो॒षं तस्क॑रा इव ।
अदृ॑ष्टा॒ विश्व॑दृष्टाः॒ प्रति॑बुद्धा अभूतन ॥
ଏମାନେ ସେହି ଯେଉଁମାନେ ସନ୍ଧ୍ୟା ଅନ୍ଧାରରେ ଚୋରପରି ଦେଖାଗଲେ; ହେ ଅଦୃଶ୍ୟମାନେ, ହେ ସର୍ବଦର୍ଶୀମାନେ, ତୁମେ ଜାଗ୍ରତ ହୁଅ।
1.191.6
द्यौर्वः॑ पि॒ता पृ॑थि॒वी मा॒ता सोमो॒ भ्रातादि॑तिः॒ स्वसा॑ ।
अदृ॑ष्टा॒ विश्व॑दृष्टाः॒ तिष्ठ॑ते॒लय॑ता॒ सु क॑म् ॥
ଆକାଶ ତୁମ ପିତା, ପୃଥିବୀ ମାତା, ସୋମ ଭ୍ରାତା, ଅଦିତି ଭଉଣୀ; ହେ ଅଦୃଶ୍ୟମାନେ, ହେ ସର୍ବଦର୍ଶୀମାନେ, ସ୍ଥିର ରୁହ, ଭଲ ଭାବରେ ଚାଲ, ସୁଖ ପାଅ।
1.191.7
ये अंस्या॒ ये अङ्ग्याः॑ सू॒चीका॒ ये प्र॑कङ्क॒ताः ।
अदृ॑ष्टाः॒ किं च॒नेह वः॒ सर्वे॑ सा॒कं नि ज॑स्यत ॥
ଯେଉଁମାନେ କାନ୍ଧରେ ବାସ କରନ୍ତି, ଯେଉଁମାନଙ୍କର ଅଙ୍ଗ ଅଛି, ଯେଉଁମାନେ ସୂଚି ପରି ବିନ୍ଧନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଗଡ଼ନ୍ତି — ହେ ଅଦୃଶ୍ୟ ଜୀବମାନେ, ଏଠାରେ ତୁମ ମଧ୍ୟରୁ ଯେହେ ହୁଅ, ତୁମେ ସମସ୍ତେ ଏକାସାଙ୍ଗରେ ପଡ଼ିଯାଅ।
1.191.8
उत्पु॒रस्ता॒त्सूर्य॑ एति वि॒श्वदृ॑ष्टो अदृष्ट॒हा ।
अ॒दृष्टा॒न्त्सर्वा॑ञ्ज॒म्भय॒न्त्सर्वा॑श्च यातुधा॒न्यः॑ ॥
ସୂର୍ଯ୍ୟ ପୂର୍ବରୁ ଉପରକୁ ଉଠନ୍ତି — ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଖୁଥିବା, ଅଦୃଶ୍ୟମାନଙ୍କର ସଂହାରକ। ସମସ୍ତ ଅଦୃଶ୍ୟ ଓ ସମସ୍ତ ଯାତୁଧାନୀମାନଙ୍କୁ ପ୍ରହାର କରି ସେ ଉଦୟ ହୁଅନ୍ତି।
1.191.9
उद॑पप्तद॒सौ सूर्यः॑ पु॒रु विश्वा॑नि॒ जूर्व॑न् ।
आ॒दि॒त्यः पर्व॑तेभ्यो वि॒श्वदृ॑ष्टो अदृष्ट॒हा ॥
ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉପରକୁ ଉଠିଯାଇଛନ୍ତି — ସେ ଆଦିତ୍ୟ, ପର୍ବତମାନଙ୍କରୁ, ବହୁ ସମସ୍ତକୁ ଶୀଘ୍ର ଅତିକ୍ରମ କରି। ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଖୁଥିବା, ଅଦୃଶ୍ୟମାନଙ୍କର ସଂହାରକ।
1.191.10
सूर्ये॑ वि॒षमा स॑जामि॒ दृतिं॒ सुरा॑वतो गृ॒हे सो चि॒न्नु न म॑राति॒ नो व॒यं म॑राम ।
आ॒रे अ॑स्य॒ योज॑नं हरि॒ष्ठा मधु॑ त्वा मधु॒ला च॑कार ॥
ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ମୁଁ ବିଷ ରଖେ; ସୁରାବାନ୍ଙ୍କ ଗୃହରେ ଦଂଶନ। ସେ ନିଶ୍ଚିତ ମରେ ନାହିଁ; ଆମେ ମଧ୍ୟ ନମରୁ। ଏହାର ସୀମା ଦୂରରେ ରହୁ; ଅତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳା ତୁମକୁ ମଧୁ କଲା; ମଧୁରା ତୁମକୁ ମଧୁ କଲା।
1.191.11
इ॒य॒त्ति॒का श॑कुन्ति॒का स॒का ज॑घास ते वि॒षं सो चि॒न्नु न म॑राति॒ नो व॒यं म॑राम ।
आ॒रे अ॑स्य॒ योज॑नं हरि॒ष्ठा मधु॑ त्वा मधु॒ला च॑कार ॥
ସାନ ଆକାରର ଛୋଟ ପକ୍ଷୀଟି, ସଖୀ ପରି ସେ ତୁମ ବିଷ ଗିଳିଲା। ସେ ନିଶ୍ଚିତ ମରେ ନାହିଁ; ଆମେ ମଧ୍ୟ ନମରୁ। ଏହାର ସୀମା ଦୂରରେ ରହୁ; ଅତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳା ତୁମକୁ ମଧୁ କଲା; ମଧୁରା ତୁମକୁ ମଧୁ କଲା।
1.191.12
त्रिः स॒प्त वि॑ष्पुलिङ्ग॒का वि॒षस्य॒ पुष्य॑मक्ष॒न्ताश्चि॒न्नु न म॑रन्ति॒ नो व॒यं म॑राम ।
आ॒रे अ॑स्य॒ योज॑नं हरि॒ष्ठा मधु॑ त्वा मधु॒ला च॑कार ॥
ତିନିଥର ସାତ, ବିଷର ସ୍ଫୁଲିଙ୍ଗ ଥିବା ସେମାନେ ବିଷର ଫଳ ଗିଳିଲେ। ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ମରନ୍ତି ନାହିଁ; ଆମେ ମଧ୍ୟ ନମରୁ। ଏହାର ସୀମା ଦୂରରେ ରହୁ; ଅତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳା ତୁମକୁ ମଧୁ କଲା; ମଧୁରା ତୁମକୁ ମଧୁ କଲା।
1.191.13
न॒वा॒नां न॑वती॒नां वि॒षस्य॒ रोपु॑षीणां॒ सर्वा॑सामग्रभं॒ नाम॑ ।
आ॒रे अ॑स्य॒ योज॑नं हरि॒ष्ठा मधु॑ त्वा मधु॒ला च॑कार ॥
ନଅ ଓ ନବେ ପ୍ରକାର ବିଷର ସମସ୍ତ ଘାତକ ନାମ ମୁଁ ଧରିଲି। ଏହାର ଗତି ଦୂରରେ; ହେ ପୀତବର୍ଣ୍ଣା, ମଧୁରା ତୁମକୁ ମଧୁ କରିଛି।
1.191.14
त्रिः स॒प्त म॑यू॒र्यः॑ स॒प्त स्वसा॑रो अ॒ग्रुवः॑ ।
तास्ते॑ वि॒षं वि ज॑भ्रिर उद॒कं कु॒म्भिनी॑रिव ॥
ତିନିଥର ସାତ, ମୟୂରୀ ପରି ସାତ ଭଉଣୀ, ଅକ୍ଷତ। ସେମାନେ ତୁମ ବିଷ ଦୂରକୁ ବହି ନେଲେ, ଘଡ଼ା ଯେପରି ଜଳ ବହେ।
1.191.15
इ॒य॒त्त॒कः कु॑षुम्भ॒कस्त॒कं भि॑न॒द्म्यश्म॑ना ।
ततो॑ वि॒षं प्र वा॑वृते॒ परा॑ची॒रनु॑ सं॒वतः॑ ॥
ଏତେ ବଡ଼ ସାନ କୁସୁମ୍ଭକ କୀଟ; ସେହି କୀଟକୁ ମୁଁ ପଥରରେ ଭାଙ୍ଗେ। ସେଠାରୁ ବିଷ ଫେରିଗଲା, ଦୂରକୁ ଯାଇ, ପଥମାନଙ୍କ ପଛକୁ।
1.191.16
कु॒षु॒म्भ॒कस्तद॑ब्रवीद्गि॒रेः प्र॑वर्तमान॒कः ।
वृश्चि॑कस्यार॒सं वि॒षम॑र॒सं वृ॑श्चिक ते वि॒षम् ॥
କୁସୁମ୍ଭକ ତାହା କହିଲା, ପର୍ବତରୁ ଆସିଥିବା ପ୍ରବର୍ତମାନକ। ବିଛାର ବିଷ ରସହୀନ, ରସହୀନ, ହେ ବିଛା, ତୁମ ବିଷ।