ரிக் வேதம் · சூக்தம் 1.191
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.191.1
कङ्क॑तो॒ न कङ्क॒तोऽथो॑ सती॒नक॑ङ्कतः ।
द्वाविति॒ प्लुषी॒ इति॒ न्य॑दृष्टा॑ अलिप्सत ॥
கங்கதனைப் போன்ற கங்கதன், சதீனகங்கதன், இரண்டு ப்லுஷிகள் என்பவை — மறைந்தவை அடக்கப்பட்டன.
1.191.2
अ॒दृष्टा॑न्हन्त्याय॒ती अथो॑ हन्ति पराय॒ती ।
अथो॑ अवघ्न॒ती ह॑न्ति॒ अथो॑ पिनष्टि पिंष॒ती ॥
மறைந்தவர்களை அவள் வரும்போதும் அடிக்கிறாள், போகும்போதும் அடிக்கிறாள்; அடித்து அடித்துக் கொல்கிறாள், அரைத்து நசுக்குகிறாள்.
1.191.3
श॒रासः॒ कुश॑रासो द॒र्भासः॑ सै॒र्या उ॒त ।
मौ॒ञ्जा अ॒दृष्टा॑ वैरि॒णाः सर्वे॑ सा॒कं न्य॑लिप्सत ॥
நாணல்கள், குசர-புற்கள், தர்ப்பைகள், சைரியர் நாணல்கள், மௌஞ்சப் புற்கள் — மறைந்த பகைவர்கள் அனைவரும் ஒன்றாக அடக்கப்பட்டனர்.
1.191.4
नि गावो॑ गो॒ष्ठे अ॑सद॒न्नि मृ॒गासो॑ अविक्षत ।
नि के॒तवो॒ जना॑नां॒ न्य॑दृष्टा॑ अलिप्सत ॥
பசுக்கள் கொட்டிலில் அமர்ந்தன, மான்கள் அமைதியடைந்து படுத்தன; மக்களின் சுடர்கள் தாழ்ந்தன, மறைந்தவை அடக்கப்பட்டன.
1.191.5
ए॒त उ॒ त्ये प्रत्य॑दृश्रन्प्रदो॒षं तस्क॑रा इव ।
अदृ॑ष्टा॒ विश्व॑दृष्टाः॒ प्रति॑बुद्धा अभूतन ॥
இவைதான் மாலை இருளில் திருடர்களைப் போல் தென்பட்டவை; மறைந்தவர்களே, அனைத்தையும் காண்பவர்களே, விழிப்புடன் இருங்கள்.
1.191.6
द्यौर्वः॑ पि॒ता पृ॑थि॒वी मा॒ता सोमो॒ भ्रातादि॑तिः॒ स्वसा॑ ।
अदृ॑ष्टा॒ विश्व॑दृष्टाः॒ तिष्ठ॑ते॒लय॑ता॒ सु क॑म् ॥
வானம் உங்கள் தந்தை, பூமி தாய், சோமன் சகோதரன், அதிதி சகோதரி; மறைந்தவர்களே, அனைத்தையும் காண்பவர்களே, நிலைத்து நில்லுங்கள், நலமாகச் செல்லுங்கள்.
1.191.7
ये अंस्या॒ ये अङ्ग्याः॑ सू॒चीका॒ ये प्र॑कङ्क॒ताः ।
अदृ॑ष्टाः॒ किं च॒नेह वः॒ सर्वे॑ सा॒कं नि ज॑स्यत ॥
தோளில் வாழ்பவர்களே, உறுப்புகளை உடையவர்களே, ஊசி போன்று குத்துபவர்களே, ஊர்ந்து செல்பவர்களே — கண்ணுக்குத் தெரியாதவர்களே, உங்களில் எவரேனும் இங்கிருந்தாலும் நீங்கள் அனைவரும் ஒன்றாகக் கீழே வீழ்த்தப்படுவீர்களாக.
1.191.8
उत्पु॒रस्ता॒त्सूर्य॑ एति वि॒श्वदृ॑ष्टो अदृष्ट॒हा ।
अ॒दृष्टा॒न्त्सर्वा॑ञ्ज॒म्भय॒न्त्सर्वा॑श्च यातुधा॒न्यः॑ ॥
கிழக்கிலிருந்து சூரியன் எழுகிறான் — அனைத்தையும் காண்பவன், கண்ணுக்குத் தெரியாதவர்களை அழிப்பவன். கண்ணுக்குத் தெரியாத அனைவரையும், மாய அரக்கிகள் அனைவரையும் அடித்து வீழ்த்தியபடி அவன் உதிக்கிறான்.
1.191.9
उद॑पप्तद॒सौ सूर्यः॑ पु॒रु विश्वा॑नि॒ जूर्व॑न् ।
आ॒दि॒त्यः पर्व॑तेभ्यो वि॒श्वदृ॑ष्टो अदृष्ट॒हा ॥
அந்தச் சூரியன் மேலே எழுந்துவிட்டான் — அந்த ஆதித்யன், மலைகளிலிருந்து, பல அனைத்தையும் விரைந்து கடக்கிறான். அனைத்தையும் காண்பவன், கண்ணுக்குத் தெரியாதவர்களை அழிப்பவன்.
1.191.10
सूर्ये॑ वि॒षमा स॑जामि॒ दृतिं॒ सुरा॑वतो गृ॒हे सो चि॒न्नु न म॑राति॒ नो व॒यं म॑राम ।
आ॒रे अ॑स्य॒ योज॑नं हरि॒ष्ठा मधु॑ त्वा मधु॒ला च॑कार ॥
சூரியனில் விஷத்தை நான் பொருத்துகிறேன்; சுராவான் வீட்டில் கொடுக்கை. அவன் நிச்சயமாக இறக்கவில்லை; நாமும் இறக்கக்கூடாது. இதன் எல்லை தொலைவில் இருக்கட்டும்; மிக ஒளிரும் அவள் உன்னைத் தேனாக்கினாள்; இனிமையானவள் உன்னைத் தேனாக்கினாள்.
1.191.11
इ॒य॒त्ति॒का श॑कुन्ति॒का स॒का ज॑घास ते वि॒षं सो चि॒न्नु न म॑राति॒ नो व॒यं म॑राम ।
आ॒रे अ॑स्य॒ योज॑नं हरि॒ष्ठा मधु॑ त्वा मधु॒ला च॑कार ॥
சிறிய அளவுள்ள சின்னப் பறவை, தோழி போன்றவள் உன் விஷத்தை விழுங்கினாள். அவன் நிச்சயமாக இறக்கவில்லை; நாமும் இறக்கக்கூடாது. இதன் எல்லை தொலைவில் இருக்கட்டும்; மிக ஒளிரும் அவள் உன்னைத் தேனாக்கினாள்; இனிமையானவள் உன்னைத் தேனாக்கினாள்.
1.191.12
त्रिः स॒प्त वि॑ष्पुलिङ्ग॒का वि॒षस्य॒ पुष्य॑मक्ष॒न्ताश्चि॒न्नु न म॑रन्ति॒ नो व॒यं म॑राम ।
आ॒रे अ॑स्य॒ योज॑नं हरि॒ष्ठा मधु॑ त्वा मधु॒ला च॑कार ॥
மூன்று முறை ஏழு, விஷத் தீப்பொறிகளை உடைய அவை விஷக் கனியை விழுங்கின. அவை நிச்சயமாக இறப்பதில்லை; நாமும் இறக்கக்கூடாது. இதன் எல்லை தொலைவில் இருக்கட்டும்; மிக ஒளிரும் அவள் உன்னைத் தேனாக்கினாள்; இனிமையானவள் உன்னைத் தேனாக்கினாள்.
1.191.13
न॒वा॒नां न॑वती॒नां वि॒षस्य॒ रोपु॑षीणां॒ सर्वा॑सामग्रभं॒ नाम॑ ।
आ॒रे अ॑स्य॒ योज॑नं हरि॒ष्ठा मधु॑ त्वा मधु॒ला च॑कार ॥
ஒன்பதும் தொண்ணூறுமான நச்சுகளின், அனைத்து காயப்படுத்தும் பெயர்களையும் நான் பற்றிக்கொண்டேன். இதன் பயணம் தொலைவில் உள்ளது; பொன்னிறமானவளே, இனிமையானவள் உன்னை தேனாக்கினாள்.
1.191.14
त्रिः स॒प्त म॑यू॒र्यः॑ स॒प्त स्वसा॑रो अ॒ग्रुवः॑ ।
तास्ते॑ वि॒षं वि ज॑भ्रिर उद॒कं कु॒म्भिनी॑रिव ॥
மூன்று முறை ஏழு மயில் போன்ற ஏழு சகோதரிகள், காயமற்றவர்கள். அவர்கள் உன் நச்சை பிரித்து வெளியே கொண்டு சென்றனர், குடங்கள் நீரை ஏந்துவது போல.
1.191.15
इ॒य॒त्त॒कः कु॑षुम्भ॒कस्त॒कं भि॑न॒द्म्यश्म॑ना ।
ततो॑ वि॒षं प्र वा॑वृते॒ परा॑ची॒रनु॑ सं॒वतः॑ ॥
இவ்வளவு பெரிய சிறிய குசும்பக புழு, அந்தப் புழுவை நான் கல்லால் நசுக்குகிறேன். அங்கிருந்து நச்சு திரும்பிப் போனது, தொலைதூரம் சென்று, வழிகளின் பின்னே.
1.191.16
कु॒षु॒म्भ॒कस्तद॑ब्रवीद्गि॒रेः प्र॑वर्तमान॒कः ।
वृश्चि॑कस्यार॒सं वि॒षम॑र॒सं वृ॑श्चिक ते वि॒षम् ॥
குசும்பகன் அதைச் சொன்னான், மலையிலிருந்து வந்த பிரவர்தமானகன். தேள் நச்சு சாறற்றது; சாறற்றது, தேளே, உன் நச்சு.