ઋગ્વેદ · સૂક્ત 1.6

1.6.1

यु॒ञ्जन्ति॑ ब्र॒ध्नम॑रु॒षं चर॑न्तं॒ परि॑ त॒स्थुषः॑ ।
रोच॑न्ते रोच॒ना दि॒वि ॥

સ્થિર ઊભેલાઓની આસપાસ ફરતા એ લાલ બળપુંજને તેઓ જોડે છે; આકાશમાં પ્રકાશ ચમકે છે.

यु॒ञ्जन्त्य॑स्य॒ काम्या॒ हरी॒ विप॑क्षसा॒ रथे॑ ।
शोणा॑ धृ॒ष्णू नृ॒वाह॑सा ॥

તેના રથમાં તેઓ બે પ્રિય, ભિન્ન પક્ષવાળા, લાલ, સાહસી, માણસોને વહન કરનારા ઘોડા જોડે છે.

के॒तुं कृ॒ण्वन्न॑के॒तवे॒ पेशो॑ मर्या अपे॒शसे॑ ।
समु॒षद्भि॑रजायथाः ॥

હે મનુષ્યો, અદૃશ્યો માટે ચિહ્ન અને અપ્રકાશિતો માટે પ્રકાશ રચીને તમે ઉષાઓ સાથે જન્મ્યા.

आदह॑ स्व॒धामनु॒ पुन॑र्गर्भ॒त्वमे॑रि॒रे ।
दधा॑ना॒ नाम॑ य॒ज्ञिय॑म् ॥

ત્યારે ખરેખર તેઓ પોતાની સ્વધા પ્રમાણે ફરી ગર્ભાવસ્થા તરફ જાય છે, યજ્ઞયોગ્ય નામ ધારણ કરીને.

वी॒ळु चि॑दारुज॒त्नुभि॒र्गुहा॑ चिदिन्द्र॒ वह्नि॑भिः ।
अवि॑न्द उ॒स्रिया॒ अनु॑ ॥

હે ઇન્દ્ર, ગુફામાં છુપાયેલી વિશાળ વસ્તુઓને પણ તોડનારી તારી શક્તિઓથી તેં શોધી કાઢ્યું; ઉષાઓ જેવી ગાયો પણ મેળવી.

दे॒व॒यन्तो॒ यथा॑ म॒तिमच्छा॑ वि॒दद्व॑सुं॒ गिरः॑ ।
म॒हाम॑नूषत श्रु॒तम् ॥

દેવોને ઇચ્છનારા, ધન શોધનારાને મનથી જોઈને, સ્તુતિ-વાણીઓ મહાન અને પ્રસિદ્ધ તેની પ્રશંસા કરે છે.

इन्द्रे॑ण॒ सं हि दृक्ष॑से संजग्मा॒नो अबि॑भ्युषा ।
म॒न्दू स॑मा॒नव॑र्चसा ॥

ઇન્દ્ર સાથે તમે બંને ખરેખર એકત્ર દેખાઓ છો; નિર્ભયપણે મળીને, આનંદ આપનારા અને સમાન તેજવાળા છો.

अ॒न॒व॒द्यैर॒भिद्यु॑भिर्म॒खः सह॑स्वदर्चति ।
ग॒णैरिन्द्र॑स्य॒ काम्यैः॑ ॥

નિર્દોષ, ઝળહળતી સ્તુતિઓ વડે યજ્ઞ બળપૂર્વક ઇન્દ્રની પૂજા કરે છે; ઇન્દ્રના પ્રિય ગણો સાથે.

अतः॑ परिज्म॒न्ना ग॑हि दि॒वो वा॑ रोच॒नादधि॑ ।
सम॑स्मिन्नृञ्जते॒ गिरः॑ ॥

અહીંથી, હે દૂરગામી, અહીં આવ; આકાશના પ્રકાશથી અથવા ઉપરથી આવ; એનામાં સ્તોત્રો એકત્ર થાય છે.

इ॒तो वा॑ सा॒तिमीम॑हे दि॒वो वा॒ पार्थि॑वा॒दधि॑ ।
इन्द्रं॑ म॒हो वा॒ रज॑सः ॥

અહીંથી અથવા આકાશથી, અથવા પૃથ્વીલોકથી — અમે ઇન્દ્ર પાસેથી દાનની યાચના કરીએ છીએ, મહાનમાંથી અથવા અંતરિક્ષમાંથી.