ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.6

1.6.1

यु॒ञ्जन्ति॑ ब्र॒ध्नम॑रु॒षं चर॑न्तं॒ परि॑ त॒स्थुषः॑ ।
रोच॑न्ते रोच॒ना दि॒वि ॥

ସ୍ଥିର ହୋଇ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଲୋକଙ୍କ ଚାରିପାଖରେ ବୁଲୁଥିବା ସେହି ଲାଲ ବଳ-ପିଣ୍ଡକୁ ସେମାନେ ଯୋଡ଼ନ୍ତି; ଆକାଶରେ ଆଲୋକ ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ ହୁଏ।

यु॒ञ्जन्त्य॑स्य॒ काम्या॒ हरी॒ विप॑क्षसा॒ रथे॑ ।
शोणा॑ धृ॒ष्णू नृ॒वाह॑सा ॥

ତାଙ୍କ ରଥରେ ସେମାନେ ଦୁଇଟି ପ୍ରିୟ, ଭିନ୍ନ ପାର୍ଶ୍ୱ ଥିବା, ଲାଲ, ସାହସୀ, ମନୁଷ୍ୟ ବହନକାରୀ ଘୋଡ଼ା ଯୋଡ଼ନ୍ତି।

के॒तुं कृ॒ण्वन्न॑के॒तवे॒ पेशो॑ मर्या अपे॒शसे॑ ।
समु॒षद्भि॑रजायथाः ॥

ହେ ମନୁଷ୍ୟଗଣ, ଅଦୃଶ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚିହ୍ନ ଓ ଅପ୍ରକାଶିତଙ୍କ ପାଇଁ ଆଲୋକ ସୃଷ୍ଟି କରି ତୁମେ ଉଷାମାନଙ୍କ ସହ ଜନ୍ମିଲ।

आदह॑ स्व॒धामनु॒ पुन॑र्गर्भ॒त्वमे॑रि॒रे ।
दधा॑ना॒ नाम॑ य॒ज्ञिय॑म् ॥

ତା ପରେ ପ୍ରକୃତରେ ସେମାନେ ନିଜ ସ୍ୱଧା ଅନୁସାରେ ପୁନର୍ବାର ଗର୍ଭାବସ୍ଥା ଆଡ଼କୁ ଗତି କରନ୍ତି, ଯଜ୍ଞୀୟ ନାମ ଧାରଣ କରି।

वी॒ळु चि॑दारुज॒त्नुभि॒र्गुहा॑ चिदिन्द्र॒ वह्नि॑भिः ।
अवि॑न्द उ॒स्रिया॒ अनु॑ ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଗୁମ୍ଫାରେ ଲୁଚିଥିବା ବିଶାଳ ବସ୍ତୁକୁ ମଧ୍ୟ ଭାଙ୍ଗିବା ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ତୁମେ ଖୋଜି ପାଇଲ; ଉଷାଙ୍କ ପରି ଗାଈମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପାଇଲ।

दे॒व॒यन्तो॒ यथा॑ म॒तिमच्छा॑ वि॒दद्व॑सुं॒ गिरः॑ ।
म॒हाम॑नूषत श्रु॒तम् ॥

ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ଲୋକେ, ଧନ ପାଉଥିବା ଜଣକୁ ମନରେ ଦେଖି, ସ୍ତୁତିବାଣୀ ମହାନ୍ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ।

इन्द्रे॑ण॒ सं हि दृक्ष॑से संजग्मा॒नो अबि॑भ्युषा ।
म॒न्दू स॑मा॒नव॑र्चसा ॥

ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ତୁମ୍ଭେ ଦୁଇଜଣ ନିଶ୍ଚୟ ଏକତ୍ର ଦେଖାଯାଅ; ନିର୍ଭୟ ହୋଇ ମିଳି, ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିବା ଓ ସମାନ ତେଜସ୍ୱୀ ହୋଇ।

अ॒न॒व॒द्यैर॒भिद्यु॑भिर्म॒खः सह॑स्वदर्चति ।
ग॒णैरिन्द्र॑स्य॒ काम्यैः॑ ॥

ନିର୍ଦୋଷ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସ୍ତୁତିରେ ଯଜ୍ଞ ବଳପୂର୍ବକ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଗଣମାନଙ୍କ ସହିତ।

अतः॑ परिज्म॒न्ना ग॑हि दि॒वो वा॑ रोच॒नादधि॑ ।
सम॑स्मिन्नृञ्जते॒ गिरः॑ ॥

ଏଠାରୁ, ହେ ଦୂରଗାମୀ, ଏଠାକୁ ଆସ; ଆକାଶର ଆଲୋକରୁ ବା ଉପରୁ ଆସ; ଏହାଙ୍କଠାରେ ସ୍ତୁତିମାନ ମିଳିତ ହୁଅନ୍ତି।

इ॒तो वा॑ सा॒तिमीम॑हे दि॒वो वा॒ पार्थि॑वा॒दधि॑ ।
इन्द्रं॑ म॒हो वा॒ रज॑सः ॥

ଏଠାରୁ କିମ୍ବା ଆକାଶରୁ, କିମ୍ବା ପୃଥିବୀ ଲୋକରୁ — ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଖରୁ ଦାନ ମାଗୁଛୁ, ମହାନଙ୍କଠାରୁ କିମ୍ବା ଅନ୍ତରୀକ୍ଷରୁ।