ऋग्वेद · सूक्त 1.6

1.6.1

यु॒ञ्जन्ति॑ ब्र॒ध्नम॑रु॒षं चर॑न्तं॒ परि॑ त॒स्थुषः॑ ।
रोच॑न्ते रोच॒ना दि॒वि ॥

स्थिर उभ्या असलेल्यांभोवती फिरणाऱ्या त्या तांबड्या बलपुंजाला ते जोडतात; आकाशात प्रकाश झळकतात.

यु॒ञ्जन्त्य॑स्य॒ काम्या॒ हरी॒ विप॑क्षसा॒ रथे॑ ।
शोणा॑ धृ॒ष्णू नृ॒वाह॑सा ॥

त्याच्या रथाला ते दोन प्रिय, भिन्न बाजूंचे, तांबडे, धाडसी, माणसांना वाहून नेणारे घोडे जोडतात.

के॒तुं कृ॒ण्वन्न॑के॒तवे॒ पेशो॑ मर्या अपे॒शसे॑ ।
समु॒षद्भि॑रजायथाः ॥

हे मानवांनो, न दिसणाऱ्यांसाठी चिन्ह आणि अप्रकाशितांसाठी प्रकाश निर्माण करून तुम्ही उषांसह जन्मलात.

आदह॑ स्व॒धामनु॒ पुन॑र्गर्भ॒त्वमे॑रि॒रे ।
दधा॑ना॒ नाम॑ य॒ज्ञिय॑म् ॥

तेव्हा खरोखर ते आपल्या स्वधेनुसार पुन्हा गर्भावस्थेकडे जातात, यज्ञार्ह नाम धारण करून.

वी॒ळु चि॑दारुज॒त्नुभि॒र्गुहा॑ चिदिन्द्र॒ वह्नि॑भिः ।
अवि॑न्द उ॒स्रिया॒ अनु॑ ॥

हे इंद्रा, गुहेत लपलेल्या विशाल गोष्टींनाही फोडणाऱ्या तुझ्या शक्तींनी तू शोधलेस; उषांसारख्या गायींनाही मिळवलेस.

दे॒व॒यन्तो॒ यथा॑ म॒तिमच्छा॑ वि॒दद्व॑सुं॒ गिरः॑ ।
म॒हाम॑नूषत श्रु॒तम् ॥

देवांची इच्छा करणारे, धन शोधणाऱ्याकडे मनाने पाहतात, तसे स्तुतिगीते महान आणि प्रसिद्ध त्याची स्तुती करतात.

इन्द्रे॑ण॒ सं हि दृक्ष॑से संजग्मा॒नो अबि॑भ्युषा ।
म॒न्दू स॑मा॒नव॑र्चसा ॥

इंद्रासह तुम्ही दोघे खरोखर एकत्र दिसता; निर्भयपणे एकत्र येऊन, आनंददायक आणि समान तेजाचे असे तुम्ही आहात.

अ॒न॒व॒द्यैर॒भिद्यु॑भिर्म॒खः सह॑स्वदर्चति ।
ग॒णैरिन्द्र॑स्य॒ काम्यैः॑ ॥

निर्दोष, तेजस्वी स्तुतींनी यज्ञ बलवानपणे इंद्राची पूजा करतो; इंद्राच्या प्रिय गणांसह.

अतः॑ परिज्म॒न्ना ग॑हि दि॒वो वा॑ रोच॒नादधि॑ ।
सम॑स्मिन्नृञ्जते॒ गिरः॑ ॥

इथून, हे दूरगामी, इकडे ये; आकाशाच्या तेजातून किंवा वरून ये; याच्यात स्तोत्रे एकत्र होतात.

इ॒तो वा॑ सा॒तिमीम॑हे दि॒वो वा॒ पार्थि॑वा॒दधि॑ ।
इन्द्रं॑ म॒हो वा॒ रज॑सः ॥

इथून किंवा आकाशातून, किंवा पृथ्वीलोकातून — आम्ही इंद्राकडे दानाची याचना करतो, महानातून किंवा अंतरिक्षातून.