ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.66

1.66.1

र॒यिर्न चि॒त्रा सूरो॒ न सं॒दृग् ।
आयु॒र्न प्रा॒णो नित्यो॒ न सू॒नुः ॥

ସେ ଧନ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦର୍ଶନୀୟ; ପ୍ରାଣ ଓ ଜୀବନ ପରି, ଏବଂ ନିତ୍ୟ ପୁତ୍ର ପରି ପ୍ରିୟ।

तक्वा॒ न भूर्णि॒र्वना॑ सिषक्ति ।
पयो॒ न धे॒नुः शुचि॑र्वि॒भावा॑ ॥

ସେ ପୋଷକ ପରି ବନକୁ ଧରେ; ଦୁଗ୍ଧଦାୟୀ ଗାଈ ପରି ଶୁଚି ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।

दा॒धार॒ क्षेम॒मोको॒ न र॒ण्वो ।
यवो॒ न प॒क्वो जेता॒ जना॑नाम् ॥

ସେ ସୁରକ୍ଷା ଧାରଣ କଲେ, ସୁଖଦ ଗୃହ ପରି; ପାଚିଲା ଯବ ପରି, ସେ ମଣିଷମାନଙ୍କର ବିଜୟୀ।

ऋषि॒र्न स्तुभ्वा॑ वि॒क्षु प्र॑श॒स्तो ।
वा॒जी न प्री॒तो वयो॑ दधाति ॥

ସେ ଋଷି ପରି ସ୍ତୁତିକାରୀ, ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଶଂସିତ; ଘୋଡା ପରି ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ବଳ ଓ ଜୀବନ ଦିଏ।

दु॒रोक॑शोचिः॒ क्रतु॒र्न नित्यो॑ ।
जा॒येव॒ योना॒वरं॒ विश्व॑स्मै ॥

ଯାହାର ଶିଖା ଲିଭାଇବା କଷ୍ଟକର, ସେ ସଂକଳ୍ପ ପରି ନିତ୍ୟ; ପତ୍ନୀ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ଥିବା ପରି, ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ।

चि॒त्रो यदभ्रा॑ट्च्छ्वे॒तो न वि॒क्षु ।
रथो॒ न रु॒क्मी त्वे॒षः स॒मत्सु॑ ॥

ଯେବେ ସେ ଅଦ୍ଭୁତ ଦୀପ୍ତିରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ, ଧଳା ହୋଇ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରକଟ ହୁଏ, ସେ ସୁନା ରଥ ପରି ଝଲସେ; ଯୁଦ୍ଧରେ ତାହାର ତେଜ ଶିଖା ପରି।

सेने॑व सृ॒ष्टामं॑ दधाति ।
अस्तु॒र्न दि॒द्युत्त्वे॒षप्र॑तीका ॥

ସେନା ପରି ପ୍ରେରିତ ସେ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦମନ କରନ୍ତି; ସୂର୍ଯ୍ୟର ବିଜୁଳି ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶିଖା ତାଙ୍କର।

य॒मो ह॑ जा॒तो य॒मो जनि॑त्वं ।
जा॒रः क॒नीनां॒ पति॒र्जनी॑नाम् ॥

ଯମ (ନିୟାମକ ଅଗ୍ନି) ପ୍ରକୃତରେ ଜନ୍ମିଲେ; ଯମ ହିଁ ଜନ୍ମର କାରଣ; କନ୍ୟାମାନଙ୍କର ପ୍ରେମୀ ଓ ନାରୀମାନଙ୍କର ପତି ସେ।

तं व॑श्च॒राथा॑ व॒यं व॑स॒त्या ।
अस्तं॒ न गावो॒ नक्ष॑न्त इ॒द्धम् ॥

ତାଙ୍କୁ ତୁମେ ଦୁହେଁ ନିକଟକୁ ଆଣ, ଆମେ ଘର ସହିତ; ଗାଈମାନେ ଘରକୁ ଯିବା ପରି ସେମାନେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ଅଗ୍ନି ପାଖକୁ ଯାଆନ୍ତି।

सिन्धु॒र्न क्षोदः॒ प्र नीची॑रैनोत् ।
नव॑न्त॒ गावः॒ स्व॑र्दृशी॑के ॥

ନଦୀ ତଳକୁ ବହେ ପରି ସେ ନିମ୍ନ ସ୍ରୋତସମୂହକୁ ଆଗକୁ ଚଳାଇଲେ; ସ୍ୱର୍ଗର ଆଲୋକ ଦର୍ଶନରେ ଗାଈମାନେ ଗର୍ଜନ କରନ୍ତି।