ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.81
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.81.1
इन्द्रो॒ मदा॑य वावृधे॒ शव॑से वृत्र॒हा नृभिः॒ तमिन्म॒हत्स्वा॒जिषु॑ ।
उ॒तेमर्भे॑ हवामहे॒ स वाजे॑षु॒ प्र नो॑ऽविषत् ॥
ଇନ୍ଦ୍ର ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ, ବଳ ପାଇଁ ବଢ଼ନ୍ତି; ବୃତ୍ରହନ୍ତା, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ସହିତ। ମହାନ ଯୁଦ୍ଧରେ ଓ କ୍ଷୁଦ୍ର କାର୍ଯ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଆମେ ତାଙ୍କୁ ହିଁ ଡାକୁ; ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ସେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
1.81.2
असि॒ हि वी॑र॒ सेन्योऽसि॒ भूरि॑ पराद॒दिः असि॑ द॒भ्रस्य॑ चिद्वृ॒धो ।
यज॑मानाय शिक्षसि सुन्व॒ते भूरि॑ ते॒ वसु॑ ॥
ହେ ବୀର, ତୁମେ ସେନାପତି, ଅତି ଦାନଶୀଳ; ସାନକୁ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ବଢ଼ାଉ। ଯଜ୍ଞକାରୀ ଓ ସୋମ ନିଷ୍ପୀଡ଼ନକାରୀଙ୍କୁ ତୁମେ ପ୍ରଚୁର ଧନ ଦିଅ।
1.81.3
यदु॒दीर॑त आ॒जयो॑ धृ॒ष्णवे॑ धीयते॒ धना॑ यु॒क्ष्वा म॑द॒च्युता॒ हरी॑ ।
कं हनः॒ कं वसौ॑ दधो अ॒स्माँ इ॑न्द्र॒ वसौ॑ दधः ॥
ଯୁଦ୍ଧ ଜାଗିଲେ ଓ ଧନ ସ୍ଥାପିତ ହେଲେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆନନ୍ଦ ଝରାଉଥିବା ଦୁଇ ହରି ଘୋଡ଼ାକୁ ଯୋଡ଼ ଦିଅ। କାହାକୁ ମାର, କାହାକୁ ଧନରେ ରଖ; ଆମକୁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଧନରେ ସ୍ଥାପନ କର।
1.81.4
क्रत्वा॑ म॒हाँ अ॑नुष्व॒धं भी॒म आ वा॑वृधे॒ शवः॑ श्रि॒य ऋ॒ष्व उ॑पा॒कयो॑र् ।
नि शि॒प्री हरि॑वान्दधे॒ हस्त॑यो॒र्वज्र॑माय॒सम् ॥
ନିଜ ସଂକଳ୍ପରେ ମହାନ ଓ ଭୟଙ୍କର ଇନ୍ଦ୍ର ବଳରେ ବଢ଼ନ୍ତି; ଶ୍ରୀ ପାଇଁ, ଦୁଇ ବାହୁ ମଝିରେ ବୀର ରୂପେ। ହରି ଘୋଡ଼ାବିଶିଷ୍ଟ ଶିପ୍ରୀ ଇନ୍ଦ୍ର ଦୁଇ ହାତରେ ଲୌହ ବଜ୍ର ଧାରଣ କରନ୍ତି।
1.81.5
आ प॑प्रौ॒ पार्थि॑वं॒ रजो॑ बद्ब॒धे रो॑च॒ना दि॒वि न त्वावाँ॑ इन्द्र॒ कश्च॒न ।
न जा॒तो न ज॑निष्य॒तेऽति॒ विश्वं॑ ववक्षिथ ॥
ସେ ପୃଥିବୀ-ଲୋକ ଓ ଅନ୍ତରିକ୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ କଲେ; ସ୍ୱର୍ଗର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଲୋକସମୂହ ବିସ୍ତାର କଲେ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ପରି କେହି ନାହିଁ; ଜନ୍ମିତ ହୋଇନାହିଁ, ଜନ୍ମିବେ ନାହିଁ; ତୁମେ ସବୁ ଜାଣ।
1.81.6
यो अ॒र्यो म॑र्त॒भोज॑नं परा॒ददा॑ति दा॒शुषे॒ इन्द्रो॑ अ॒स्मभ्यं॑ शिक्षतु ।
वि भ॑जा॒ भूरि॑ ते॒ वसु॑ भक्षी॒य तव॒ राध॑सः ॥
ଯେ ଆର୍ଯ୍ୟ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ଅନ୍ନ ଦିଏ, ସେ ଦାତାକୁ ଦେଉ; ଇନ୍ଦ୍ର ଆମକୁ ଶିଖାଉ। ଆମକୁ ତୁମର ପ୍ରଚୁର ଧନ ବାଣ୍ଟି ଦିଅ; ତୁମ ଦାନର ଧନ ମୁଁ ଭୋଗ କରେ।
1.81.7
मदे॑मदे॒ हि नो॑ द॒दिर्यू॒था गवा॑मृजु॒क्रतुः॒ सं गृ॑भाय पु॒रू श॒ता ।
उ॒भ॒या॒ह॒स्त्या वसु॑ शिशी॒हि रा॒य आ भ॑र ॥
ପ୍ରତ୍ୟେକ ମଦରେ, ହେ ଋଜୁସଙ୍କଳ୍ପ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଆମକୁ ଗାଈମାନଙ୍କର ଅନେକ ଦଳ ଦିଅ; ଶହ ଶହ ଏକାଠି ଆମ ପାଇଁ ଆୟତ୍ତ କର। ଦୁଇ ହାତରେ ଧନ ଦିଅ; ଆମ ପାଇଁ ସମ୍ପଦ ଆଣ।
1.81.8
मा॒दय॑स्व सु॒ते सचा॒ शव॑से शूर॒ राध॑से वि॒द्मा हि त्वा॑ पुरू॒वसु॑म् ।
उप॒ कामा॑न्त्ससृ॒ज्महेऽथा॑ नोऽवि॒ता भ॑व ॥
ସୋମ ନିଷ୍ପୀଡ଼ିତ ହେଲେ ଆମ ସହିତ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅ, ହେ ବୀର, ବଳ ଓ ଦାନ ପାଇଁ। ତୁମେ ବହୁ ସମ୍ପଦର ଅଧିକାରୀ ବୋଲି ଆମେ ଜାଣୁ; ଆମ କାମନା ପୂରଣ କରିଛୁ, ତୁମେ ଆମର ସହାୟ ହୁଅ।
1.81.9
ए॒ते त॑ इन्द्र ज॒न्तवो॒ विश्वं॑ पुष्यन्ति॒ वार्य॑म॒न्तर्हि ख्यो जना॑नाम् ।
अ॒र्यो वेदो॒ अदा॑शुषां॒ तेषां॑ नो॒ वेद॒ आ भ॑र ॥
ଏହି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ତୁମର, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର; ସେମାନେ ଇଚ୍ଛାଯୋଗ୍ୟ ସବୁକିଛିର ପୋଷଣ କରନ୍ତି। ତୁମେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦୃଷ୍ଟି ରଖ; ଅଦାତାମାନଙ୍କର ଧନ ଆମ ପାଇଁ ଆଣ।